این بحث: «خـــانقـــاهـــی » کیست؟
بحثِ نخست در مورد (مــرحــوم کــریم نزیهی «جلـــوه») بود و حکایتی از پژوهشِ مضحکِ نویسنـده یی که می گفت: (...این همان چیزی است که شاعـر درد منـدِ دیگـری بنام «جلـوه» که تا هنـوز هـویتش آشکار نگـردیده است...) آنگاه از آقای واصف باختری به عنوان شاعـری متعهد و محققی رسالتمنـد یاد کرده و پژوهش های ایشان را مصداق قولش قـرار داده بود اما غافل از اینکه به گفتۀ آقای (ن. سنگر) آقای باختری در مقاله یی زیر عنوانِ «جلوه یی از جلوه» می نویسد: (خاک بر سر آن مـدعی علـم و تحقیق که کریم نـزیهی را نمی شناسد).

سخـــن دان وسخنــور و اســـتاد سخـــن
سخن را با الهام از آثارکلاسیک زبان فارسی دری آغازمینمایم

سخن- سخن، سخن
"وقتی در سماعی که فتوح روح وآسایش عاشقانه مجروح بود، صوفیان را صفا درون ظاهر شده، عارفان را حالتی آمده، مطرب به لحن خویش، وآواز دلکش، برنوای نی این ترانه بساخته بود واین بیت در انداخته بیت"

دارم سخنــــان تــــازه زر کهــــن
آخربه کف آرمت به زریا به سخن

امام غزالی رحمت الله علیه، حاضر بود از سر وجدی گفت، زر را چه محل؟سخن، سخن، سخن زیرا که سخن خازن اسرار جبروتی است ومایهءاسحار هاروت وماروت، که آن من البیان السحرا "*(1)