یادی از شاعر توانا و هدفمـــند ادب فارسی رودکی ملک الشعرا محمد نادر ظهیر امیری از قبیلهء ادب، پادشاهی از بوستان علم وثقافت و عشق وطرب وسلطنتی بی پایان در قلب مریدان از هرنسل و هر عصر! خوشا آن شــــه که ســـلطان قلوب است فراغ از ظلم و بیــــزار از عیوب است چه نغـــــــز آورد ادب در قالب شــــعـر غزالان خـــــــتن را پایـــکوب اســــت رودکی با شیوائی کلام و زیبائی پیام، رهائی از حدود و اعلام و باالاخیره همسفر با اعصار و ایام به خانه خانهء افکار بی پایان ادب شرق و به لانهء مه رویان سوار بر زورق خیالات شرین راه یافت. نظم کلام و سج و قوام پیامش نه برخواسته از بسترنم جامعهء زمانش باشد – بلکه پیمایش طریق مفروش از سنگلاخهای سوزان و مملو از خار مغیلان بود!...... عجم زنده کرد رودکـــی پـــــدر به ایام سخــــــتی بوقت حــــذر در آندم که فارسی به سرداب بود دری مرغ بسمل به گرداب بــود ادب در سرای عجم خوار بــــود به تازی سرودن سزاوار بـــود شیــــوخ مقام و امیران شـــهر به ندرت سخن گــفتی از آن گهر بتابید چو خورشید مشرق زمین به ایران و توران تا خط چیــــن به یمـــــن امیر بخارئیـــــــــان چراغش فروزنده در هر زمان درآورد به افکار پیر و جوان لسان پدر را، پدر گشت عیان به شعر وزینت چه ها ســـاختی! ادب را بتار هــــنر با فــــــــتی تورا لطف یزدان فــــــزاینده باد ندیمان راهت فــــــراینده بـــــــاد توازن اشعار، تقارن گفتار و تعاضد پندار با ادبای خلف، مبین اوستادی و صلابت وی در عرصه های مختلف زمانیست. سحر کلام سخنور دانا و راهنمایندهء توانا محول افکار پیر و جوان و شیخ واعیان بود. چنانچه سرایش چند دروصف مولیان و نفایس قدسیان زادگاه، سردار بخارا را بحدی متحول ساخت تا فرمان دهاد که پیش قراولان چابک سوار از هـــریوای کهن بصوب یارمهربان آهنگ عزیمت نمایند..... و چه زیباست تا با شما خوانندهء عزیز، تتمهء نبشتهء کوچکم را به مقدم سرودهء از اوشان گذر افتاده و زینت زیبا بخشیم. ((زمانه پندی آزاده وار داد مــــرا زمانه چونیکو بنگری همه پنداست بروز نیک کسان گفت غم مخور زینهار بسا کسا که بروز تو آرزومند است) محمد نادر ظهیر از هـــــرات باستان 14/05/2008 E-mail: zmnadir@yahoo.com

بالا Up

بازگشت Home