اخیرا(۴/۳/۲۰۱۰) تبصره محترم سروریورش را در مورد اظهارات آقای میخاﺋیل گرباچف آخرین رهبر اتحاد شوروی سابق در رابطه به افغانستان در سایت وزین آفغان جرمن مطالعه کردم. با تشکر از محترم سرور یورش خواستم توجه خواننده گان محترم را به بخش از نکات نظر و یا هم انکشاف بخش از نظریات ارایه شده را بدون درنظر داشت سمپتی و انتی پتی خویش به صورت ریالیستیک وواقع بینانه مطرح و خدمت شما تقدیم بدارم.

در جایی
سنگی را شکل میدادند
و آنگا همی گفتند:
تویی معبودِ من
و او را
می پرستیدند در حد خدای عزوجل.

شنیدن ضرب و نوای منظم موسیقی، شور و شوق و هیجان را در قلب شنونده تولید می کند. در این هنگام با وجودیکه میلودی یا نغمه موجود می با شد، ولی در میان ضربات ریتمیک گم میشود. طورمثال، موقیعکه صدای توله را در یک شب تار و آرام از فاصله دوری می شنویم، احساس دلکش و خوشایندی به ما دست میدهد اما هیجانی نمیشویم زیرا به مشکل میتوانیم ریتم را در ناله ها و کشش ها ی پیهم میلودی بشنویم اما بازهم از ریتم کاملاً بیخبر نیستیم زیرا که وجود آن انگیزه نیرومند یست برای دوام میلودی.

بنام خداوند یکتا و بی همتا

اگر روزی حساب گرفته شود، قلم به دستان و روشنفکر نما های ما، گناهکارترین مردم شناخته خواهند شد.  هر چه به سر این ملت عذاب کشیده ی ما آمده، به دست باسوادان و دانشمند نمایان وی آمده. کسانی که کشتی این ملک را ناخدایی کرده اند، همه صاحب قلم و به قول خودشان، صاحب نظر بوده اند.

بسم الله الرحمن الرحیم 

(و ما ارسلناک الا رحمتة اللعالمین)  

از روز میلاد مسعود سرور کائنات حضرت محمد (ص) در سفارت جمهوری اسلامی افغانستان در تاجکستان تجلیل گردید   

روز جمعه 12 ربیع الاول مطابق 7/12/1388 محفل بمناسبت میلاد مسعود سرور کائنات حضرت محمد مصطفی (ص) در سفارت جمهوری اسلامی افغانستان در شهر دوشنبه تاجیکستان دائر گردید،

بهار امســال چـه خوش  امد پـر ز باران
جو یبار هـا همــه جـــا  پر ز اب  فـراوان

کشت زار ها خـــرم وپر زسبزه وچــمن
هر کی مشغول امورو خشنـودو خندان

نویسنده: پروفیسور دوکتو رعنایت الله شهرانی
تنظیم کننده: هدایت الله چوپان

مــا بــدخشـــانی هــا هــم بــدخشــی را میشــناسیم
درین روز ها سیمین سال شهادت رهبرمدبر وسیایتمدارکشورمان ارواح شاد محمد طاهر بدخشی را دوستان و پیروانش با نوشتن مقالات پرمحتوا درسایت ها تجلیل نمودند.

چون زادگاه شهید سعید بدخشی و نگارنده بدخشان است. بناء فامیل های مان را بخوبی میشناختیم، و اتفاقاً هردو، دردو منطقه تورکی زبان آن ولایت چشم بدنیا کشوده بودیم.

هفتم حوت 1388خورشيدی
ما در شهر کندز زيست داريم، يکی از علاقه ها و مرکز حوزهء شمالشرقی کشور ما افغانستان و گذرگاه تجارتی و سياحتی بين دو مملکت تاجکستان و افغانستان با موجوديت بندر مهم شيرخان و يگانه راه عبور دو ولايت پر نفوس ديگر شمالشرقی کشور که شامل قريب به چهل و پنج ولسوالی (واحدهای اداری حکومتی) اند می باشد.

چند شب پیش، هوای مقاله نویسی وفرار از سرزمین نظم، به دنیای نثر، به سرم زد. خواستم پیرامون یکی از موضوعات سیاسی، چیزهائی بنویسم، اما ناگهان این سروده "ابوالقاسم لاهوتی " بیادم آمد:

«هـــرآنکه در بدرم کرد مــــرا زخـــانه خویش
خــــدا کند که شــــود در بدر زخـــانه خویش

زهی سیاست حســـنت کـــــه در ربودن دل
برای جنــــگ کنــد صلح را بهـــــانه خــــویش

مــــرا به کار ســــیاست چــــه کــار ای لیدر
که سرخوشم به خیالات عاشقانه خویش.»

شاعران، نویسندگان و فرهنگ دوستان افغان در شهر ونکوور کانادا روز بیست و هفتم فبروری مقـام، آفریده ها و خاطرات استاد ارزشمند، محمد عبدالحميد اسير ملقب به "قندي آغا"، يكي از بيدل شناسان پيشتاز و كم نظير كشور ما را طی محفلی شانداری در سالون خانه فرهنگی "مولانا" گرامی داشتند.