|
اخبار و
رویداد های
گذشته در
کشور ******** صفحه ٩ |
منابع
خبر: آژانس
باختر، صبح
بخیر
افغانستان،
افغان نامه، فرستنده:
باقی سمندر رویداد های
افغانستان نامه
سرگشاده عنوانی: ·
جلالتمآب
رییس جمهور
جمهوری
اسلامی
افغانستان! ·
آقای
کوفی عنان
سرمنشی
سازمان ملل
متحد! ·
جامعه
بین المللی
حمایت کننده بازسازی
افغانستان! ·
قوای
ناتو (پیمان
اتلانتیک
شمالی) ·
مردم
افغانستان! ما
زنان
افغانستان،
اعم از
کارمندان
دولت، اعضای
پارلمان
(مشرانو جرگه
و ولسی جرگه)،
جامعه مدنی،
احزاب سیاسی
شورا های
مردمی و کمیسیون
مستقل حقوق
بشر اظهار میداریم
که بی تردید
قتل دحشتناک
و شهادت
مظلومانه
خانم صفیه
عمه جان توسط
سیاهکاران
ظلمت پرست
طالب برای
شما نیز درد
انگیز و تکان
دهنده است.
اما برای ما
نه فقط یک مصیبت
اندوهبار
بلکه فاجعه ای
نگران کننده
نیز است.
فاجعه ای که میتواند
خطر رجعت به
گذشته تاریک
حاکمیت نیروهای
زن ستیز و
آزادی کش را
در چشم انداز
ما قرار دهد.
کابوس
وحشتناک
بازگشت به آن
گذشته پر از
ادبار و
فلاکت، دیگر یک
توهم نیست
بلکه دارد به یک
واقعیت بدل میشود.
خانم صفیه
عمه جان
مادرکلان 65
ساله، رییس
منتخب زنان
ولایت
قندهار،
حافظ قرآن کریم
و آموزگار در
طول عمر خویش
پیوسته از
مدافعان دلیر
و با شهامت
حقوق بشر و
حقوق زنان
بشمار میرفت.
ایشان از حمایت
وسیع مردم
قندهار
برخوردار
بودند. وقتی می
بینیم یکی از
مدافعان سخت
کوش و صادق
اسلام، حقوق
زن و حقوق بشر
در کمال بی
دفاعی و در
روز روشن به
خاک و خون می
غلطد و جزیک اظهار
تاسف بدرقه
راهش نمیگردد،
چگونه میتوانیم
نگران نشویم؟
آیا این بدان
معناست که
پنج سال تلاش
ما همه بیهوده
بوده است؟ عواقب این
ترور اولا
اعتبار و حیثیت
حکومت و حمایت
جامعه جهانی
برای
افغانستان
را در انظار
جهانیان زیر
سوال میبرد؛
ثانیا با ایجاد
یاس و نگرانی
زنان ستم کشیده
افغانستان،
دموکراسی و
قانونیت را
از طبیعی ترین
متحد آن یعنی
زنان بی بهره
میسازد و
ثالثا زن ستیزان
ضد اسلام و
دموکراسی
جرات و جسارت
بیشتر میدهند.
این
ترور یکبار دیگر
نشان داد که
دشمنان
افغانستان و
آزادی مردم،
زنان را مانع
اصلی در برابر
منافع خویش میبینند.
ازین سبب میکوشند
این مانع جدی
را از پیش پای
شان بردارند.
ما به این
باوریم که
بدون مشارکت
فعال زنان در
حیات سیاسی،
اقتصادی و
اجتماعی،
تحقق
دموکراسی و
عدالت
اجتماعی میسر
نیست. بناء
تقاضای ما از
دولت ج.ا.ا.،
جامعه جهانی
و نیروهای حافظ
صلح اینست تا
برای تامین
امنیت و
مصئونیت
زنان
اقدامات جدی
و عملی صورت گیرد.
دولت و
جامعه بین
المللی تنها
با دفاع از
حضور فعال
زنان و حمایت
از کوشش های
عدالتخواهانه
آنان میتوانند
صداقت ادعا
های خویش را
اثبات کنند و یا
با بی توجهی و
تنها گذاشتن
ایشان، بی
علاقگی خویش
را به
دموکراسی،
حقوق بشر و
ارزش های مدنی
نشان دهند. پیام ما
برای زنان و
مردان
افغانستان اینست
که نگذارند
همچو اعمال
ضد اسلامی و
ضد بشری
دشمنان وطن
و آزادی،
موجب ایجاد یاس
و ناامیدی در
آنان گردیده،
مانع حضور و
مشارکت فعال
آنان در
اعمار افغانستان
آزاد، مترقی
و سربلند
گردد. وزارت
امور زنان وزارت
صحت عامه مشرانو
جرگه ولسی
جرگه کمسیون
مستقل حقوق
بشر کمیته
مشارکت سیاسی
زنان احزاب سیاسی مجمع
زنان افغان اتحادیه
سراسری زنان موسسه
امداد انسانی
برای زنان و
کودکان
افغانستان مجتمع
جامعه مدنی فرهنگ و
جامعه مدنی
افغانستان انجمن
قضات زنان
افغان شورای
سراسری مردم
کابل موسسه
سلام نشریه دنیای
زن انجمن
آزادی بیان. ولسوالی
گلستان فراه
دوباره به
تصرف دولت
درآمد فراه
آژانس
خبرى پژواک، ٩
ميزان ولسوالى
گلستان
فراه که
ازدوهفته بدين
طرف تحت تصرف
نيروهاى
طالبان قرار
داشت، به
تاريخ نهم ميزان،
بعد از انجام
يک عمليات
محاربوى، تحت
کنترول دولت
در آمد. مل
پاسوال سيد
آقا ثاقب
قوماندان
امنيه فراه،
ضمن بيان
مطلب فوق به
آژانس خبرى
پژواک گفت که
در اين
عمليات
محاربوى علاوه
از نيروهاى
دولتى،
سربازان ائتلاف
نيز اشتراک
داشت. قرار
معلومات
موصوف،
طالبان
درجريان دوهفته
جارى،تعمير
ولسوالى،
قوماندانى
امنيه،
مکاتب و
کلينيک ها را
در ولسوالى
ياد شده به
آتش کشيده
اندو موتر
هاى
امبولانس را
با خود برده
اند. سمونوال
محمد الدين
آمر
اپراتيفى
قوماندانى
امنيه
فراه نيز
ضمن تائيد
اين خبر گفت
که
عمليات
تصفيوى
در منطقه
آغاز شده،
اما تاکنون
کسى دستگير
نشده است. ولى، تا
اکنون
طالبان در
مورد از دست دادن
ولسوالى
مذکور
اظهار نظر
نکرده اند. ولسوالی
گلستان از
جمله ولسوالی
دوردست
ولايت فراه
مى باشد که در شرق
شهرفراه و
درسرحد با
ولايت هلمند
موقعيت دارد. قريشى
مهاجرين
جديد هلمند
خواهان
اشتغال اند لشکرگاه
آژانس
خبرى پژواک، ٩
ميزان بيجاشده
گان جديد
يکتعداد
ولسوالى هاى
هلمند، از
بيکارى شاکى
اند و خواهان
مهيا نمودن
زمينه کار از
دولت و
جهانيان اند. بيش
از ده هزار
فاميل از ولسوالى
هاى نوزاد،
موسى قلعه،
گرمسير،
سنگين و گرشک
هلمند بعد از
آن بيجا شدند
که درگيرى دوامدار
در اين مناطق
آغاز گرديد. اين
افراد که
تعداد شان به
هزاران تن
ميرسد، هر
روز به اين
هدف در چوک
هاى لشکرگاه
نشسته اند تا
آنها را کسى
به کار ببرد؛
اما باز هم تا شام به
آنها کار
پيدا نمى شود. محمد
شاه که از
ولسوالى
سنگين هلمند
بيجا شده و
اکنون در
لشکرگاه
زندگى
ميکند، به
آژانس خبرى
پژواک گفت: (( ما
نمى توانيم
خيرات جمع
کنيم، هر صبح
در محل
مزدورکاران
ميائيم تا به
شام نشسته مى
باشيم اما
مزدورى براى
ما پيدا نمى
شود. )) وى
ميگويد که
درگيرى بين دولت،
نيروهاى
خارجى و
طالبان،
آنها را
مجبور به ترک
محلات شان
نموده، حالا
اينها براى
شان کار پيدا
کنند. شين
گل يکتن از
ريش سفيدان
ولسوالى
موسى قلعه هلمند
شاکى است که
وى را کسى
براى کار و
مزدورى نمى
برد. موصوف
به آژانس
خبرى پژواک
گفت: (( مردم
بالايم بى
اعتبار اند
که کار کرده
نمى توانم،
چند روز در
مقابل رياست
مهاجرين
هلمند نشسته
بودم و گفتم
که دولت يک
اندازه کمک
بامن خواهد
کرد اما هيچ
کس هيچ نوع
کمکى با من
نکرد. )) شرف
الدين ٣٩
ساله که از
نوزاد هلمند
بيجا شده
ميگويد که از
دو ماه گذشته
بدينسو در
خانه اش گوشت
پخته نکرده
است. وى گفت: (( در خانه شخص ديگر کاريگر ندارم در ولسوالى خ& |