محمود منجم زاده برلین ولسوالی موسی قلعه مجددآ به طالبان سپره شد موسی قلعه که یک سال قبل توسط نیروهای برتانیایی به طالبان واگذار و یا فروخته شده بود وطالبان ازآن به عنوان مرکز کشت وقاچاق موارمخدر استفاده میکردند پس ازیکسال جنگ و کشته شدن صدها سرباز اردوی ملی وده ها نفراز نیروهای ائتلاف بلاخره به دست دولت درآمد. سپردن موسی قلعه درسال گذشته به طالبان خشم و انتقادات زیادی را دربین مردم افغانستان و جامعه جهانی برانگیخت از جایکه ابتکارعمل دراین مورد به دست دولت افغانستان نبود موسی قلعه توانست درمدت کوتاهی به عنوان مرکزفعالیت خرابکارانه، خشونت علیه مردم منطقه وبستن مکاتب دخترانه واعدام های خود سرانه، تبلیغات ضد دولت افغانستان و جا دادن صدها تروریست خارجی و ده ها مشکلات دیگررابه مردم منطقه بوجود بیآورد ودولت افغانستان مجبوربود این همه نا آرامی را تحمل تا اینکه بلاخره جامعه جهانی ودولت افغانستان متوجه این اشتباه سیاسی ونظامی گردیده و تلاش برای پس گیری موسی قلعه در اواخرسال 2007 میلادی و پس از تلفات سنگین به ارتش افغانستان موسی قلعه آزاد گردید هنوز چند روزاز تصرف موسی قلعه به دست دولت نگذ شته بود که آقای کرزی با توافق فرماندهان نیروهای برتانیایی ملاعبداسلام قوماندان مشهورطالبان که در ولایت هلمند جنایت های بیشماری را مرتکب شده بود به عنوان ولسوال یا حاکم موسی قلعه مقرر نمود این عمل دولت افغانستان انتفاد وانزجار جامعه بین المللی و مردم افغانستان را به دنبال داشت و همچنین تقررملا عبداسلام به عنوان حاکم موسی قلعه ضربه روحی است بر مرال نیروهای ضد طالبان در مبارزه علیه دشمنان مردم افغانستان. غیرازموسی قلعه سه ولسوالی دیگر نیز رسمآ به دست طالبان است ولی کار شناسان امورامنیتی افغانستان میگویند که ساحه فعالت طالبان در تمام مربوطات ولایت هلمند گسترش پیدا کرده است. گفته میشود که ملا عبداسلام حاکم جدید موسی قلعه گارد محافظین خود را از افراد طالبان مقرر نموده است چون به نیروهای ائتلاف بین المللی و ارتش ملی افغانستان اعتماد نمیکند. دولت افغانستان تقررملاعبداسلام را مبنی بر پشتیبانی وی با نیروهای دولت افغانستان علیه طالبان در تصرف مجدد موسی قلعه عنوان کرده است، آیا ممکن است یک فرمانده وفاداربه طالبان ضرف یک هفته دشمن طالبان گردد؟ ولی دولت آقای کرزی به تقررافراد خود ازهربهانۀ استفاده میکند گفته میشود ملاعبداسلام در زمان طالبان والی ارزگان بوده و به عنوان یکی از پرنفوظ ترین افراد این گرو در سایرولایت جنوب نیز فعالیت داشته است و از طرفی تجربه چندین ساله نشان میدهد که تا حال هیچ قوماندان ارشد طالبان به دولت نپیوسته است حی طالبانی که از زندان های افغانستان فرار میکنند ویا فرار داده میشوند مجددا به صفوف طالبان میپیوندند. در رابطه به آزادی موسی قلعه گفته میشود حمله به موسی قلعه طوری سازمان دهی شده بود، که بیش از 2000 طالب مسلح بتوانند سالم از منطقه فرارکنند یا فرار داده شوند در این حمله که از سه طرف آغاز شده بود به گفته کارشناسان نظامی افغانستان حتی 20 طالب هم گرفتار نشده است. اینکه فرماندهان جنایت کار طالبان پس از گرفتاری ومحاکمه مثل قوماندان تیمورکه به اعدام محکوم شده بود ومولوی نقیب الله از زندان های افغانستان فرار داده میشوند جای تعجب است مثل اینکه زندان های افغانستان برای طالبان در وپنجره و حتی نگهبان نداشته باشد. منابع خبری گزارش میدهند که درمبارزه علیه طالبان روزانه چندین طالب گرفتار میشوند در این صورت در چند سال گذشته باید صدها و هزاران طالب گرفتار شده باشند آیا واقعا این افراد در زندان های افغانستان زندانی هستند یا پس از گرفتاری مجددا آزاد میگردند و دوباره به طالبان میپیوندند؟ آقای مجددی رییس سنای افغانستان از پیوستن هزاران طالب به دولت افغانستان خبر میدهد ولی کارسناسان امور امنیتی افغانستان عقیده دارند یکی از راه های گرفتن پول و سایر امتیازات از دولت افغانستان پیوستن ناراضیان به اسطلاح طالب به دولت افغانستان میباشد ولی درحقیقت هیچ ابزاری برای شناسایی این افراد وجود ندارد هرکسی که لنگی سیاه دارد و به زبان طالبان حرف میزند میتواند از دولت افغانستان پول بگیرد گفته میشود آنانیکه در جنوب و شرق افغانستان مشکلات اقتصادی دارد به سراغ آقای مجددی میرود ولی تا حال هچ مقام دولت افغانستان نتوانسته است ثابت کنند که افرادی که به عنوان طالب به پروسه مسالحه ملی افغانستان رو می آورند آیا واقعآ طالبان مسلح میباشند که علیه دولت افغانستان میجنگند یا مردم عادی که نیاز به پول دارند؟ به قول اگاهان سیاسی افغانستان آقای کرزی چنان به طالبان دل بسته است که آنان را مرتب ( برادران ناراضی میخواند ) ولی مخالفان سیاسی خود را دشمنان مردم افغانستان و گاهی آنان را به دست داشتن با خارجی ها محکوم میکند تا بتواند ناتوانی خود را پنهان نماید. این روش وطرز تفکر آقای کرزی درتاریخ افغانستان تازگی ندارد چون درگذشته ها نیر عبدارحمان خان، نادر خان وحتی ظاهر خان اگر شورش و یا نارضایتی در مناطق شرق یا جنوب افغانستان رخ میداد به آنان ( برادران ناراضی ) گفته رشوه میدادند بزرگان آنان را به کابل دعوت میکردند به مصرف دولت درهوتل ها یا مهمانخانه دولتی از ایشان پذیرایی میشد پول وتهفه تقدیم شان میکردند و آنان را راضی و خوشحال به ولایات شان میفرستادند ولی اگر درشمال یا مناطق مرکزی و یا غرب افغانستان صدای اعتراض مردم علیه دولت بلند میشد، قوای مرکز با قوماندانان متعصب خشن و ظالم برای سرکوب آنان ارسال میشد و به شدت سرکوب، زندانی ویا تعدادی تبعید میشدند دراین جا دیگراز ( برادران ناراضی خبری نبود ) برادران همیشه در افغانستان برابر نبودند مثل ( برادران بزرگ وبرادران کوچک ) گاهی این ناراضیان را به خارجی بودن متهم مینمودند ازاین روش همیشه در افغانستان استفاده شده است حتی دولت دست نشانده شوروی سابق نیزمبارزات مردم هرات را در24حوت 1357 که برضد تجاوز شوروی سابق قیام نموده بودند به ایرانی ها نسبت میدادند که با لباس افغانی وارد هرات شدند. اکثریت شاهان و امیران مستبد افغانستان مخالفین خود را که از قوم و تبار شان نبودند به نام خارجی یاد نموده آنان را سرکوب، شکنجه ودر خیلی مواد از مناطق شان اجبارآ کوچ میدادند. آقای کرزی نیزاز هر طریق ممکن میکوشد تا از این روش استفاده کند و گاهی درتلویزیون با گریه وزاری اعتراف میکند که توانایی مبارزه با جنگ سالاران را ندارد درصورتیکه آقای کرزی با همکاری همین جنگ سالاران توانست به حکومت شش ساله اش ادامه بدهد و ایشان را وزیر، مشاور والی و قوماندان مقررنماید ولی حالا که در سیاست های خود ناکام مانده و نارضایت های مردم به اوج خود رسیده اشک میریزد واعتراف به ناتوانی میکند درحقیقت دولت آقای کرزی درمقابله با فساد اداری، مبارزه با کشت و قاچاق مواد مخدر، زمینه تولید کار برای مردم، حفظ امنیت، بکار بردن عادلانه کمکهای جامعه جهانی ناکام مانده واز طریق گریه و زاری میخواهد خود را تبرئه نماید. اگاهان سیاسی میگویند تبلیغات برای انتخابات ریاست جمهوری آغاز شده است وی میخواهد با گریه وزاری مشکلات اقتصادی و امنیتی را به گردن دیگران انداخته و خود را بیگناه جلوی دهد. ( دراکثریت کشورهای جهان رییس دولت به علت ناتونی در دولت داری گریه وزاری نمکند بلکه استعفاء میدهد )

بالا

بازگشت