|
|
محمود
منجم زاده
برلین چرا
طالبان پس از
دستگیری پس از
سقوط طالبان
در سال 2001
میلادی در
افغانستان صدها
طالب و
پاکستانی و
دیگر نیروهای
خارجی که
افغانستان
را به لانه
ترورستی
مبدل کرده
بودند موقتا
زندانی و پس
از مدت
کوتاهی بدون
شناسایی
وتحویل آنان
به سازمان
صلیب سرخ
جهانی به
عنوان اثبات
مداخلات
کشور های
همسایه
وبنیادگرایان
عرب به
افغانستان
آزاد شدند. در
حقیقت این
آزادی بدون
قید وشرط
طالبان
وبنیادگرایان
خارجی از زندانهای
افغانستان که
دست شان به
خون ملت
افغانستان الوده
است ومستلزم
مجازات
ومحاکمه هستند
جرعت وجسارت
شانرا برای
حمله مجدد به
افغانستان
بیشتر ساخت. این
سرآغاز
اشتباه
مسَولین
امنیتی
افغانستان
بود که به
طالبان
وبنیادگرایان
نشان داد که
در این
کشورقانون
مجازات نیست
وهرکس هر
جرمی انجام
بدهد بازخواست
نشده رها
خواهد گردید. پس از
شکل گرفتن
مجدد طالبان
در مناطق
جنوب وشرق
افغانستان
که مسؤلین
امنیتی
افغانستان
حضور آنان را
در داخل افغانستان
همیشه انکار
میکردند و
آقای جلالی
وزیر وقت
داخله
افغانستان
در ملاقات
خود در سال 2003
میلادی با
وزیرداخله
سابق المان
آقای شیلی میگفت
اصلا دیگر
طالبی در
افغانستان
وجود ندارد آرام
جلوه دادن و
در حقیقت
پنهان کردن
خطرمجدد
طالبان در
افغانستان
را میتوان باعث
بی تفاوتی و
یا دست کم
گرفتن
نیروهای اتلاف
بین المللی
از حضور
وامادگی
طالبان برای
حملات در
افغانستان دانست.
و از طرفی مدت
هاست دولت
افغانستان
امان الله
ملشه زیرکوه
شندند را که
ارتباط
مستقیم با
طالبان داشت درزیر
کوه شندند با
پول واسلحه
حمایت میکرد
تا از وی به
عنوان ابزار
فشار علیه
اسماعیل خان
در هرات
وسایر مناطق
استفاده کند
در چند حمله
ایکه امان
الله از زیر
کوه شندند به
هرات انجام
داد باعث
کشته شدند ده
ها نفر در
هرات گردید حتی
آقای خلیل
زاد در
کنفرانس
خبری در سال 2005
میلادی در
هرات از
ارتباط نزدیک
خود با امان
اله زیرکوه
شندند انکار
نمیکند
وبدین طریق
تماس و
ارتباط
اعضای دولت
با اشرار یا
افراد
غیرمسوٌل
مسلح را ثابت
میسازد. و منطقه
زیر کوه
شندند همچنان
مرکز تجمع
طالبان و
باعث ناامنی
مسیر راه
هرات وفراه
گردیده در
چند سال
گذشته صد ها
مسافر در
مسیر این راه کشته
زحمی ویا
تاراج شده
اند با وجود
اینکه مقامات
امنیتی در
کابل ازاین
مشکل آگاه
بودند برای
خلع سلاح آنان
اقدام نکردند
و نا ارامی در
این منطقه تا
اواخر 2006
میلادی
همچنان
ادامه داشت
تا ایکه در
اواخر ماه
اکتبر 2006
میلادی جنگ
شدیدی بین
افراد امان
الله از قوم
نوزی و قوم
بارکزی در زیرکوه
شندند باعث
کشته شدن
امان االه و
بیش از 50 نفر
گردید و تا
حال این نا
ارامی وکشت
کشتار و
تاراج
مسافران در
آن منطقه
ادامه دارد
وتا زمانیکه اسلحه
از دست افراد
غیر مسؤل
گرفته نشود
نا آرامی ها همچنان
ادامه دارد من
چندین بار به
مناطق متذکره
سفر کرده
وگذارش تهیه
کردم این
نشان میدهد
که جمع آوری
سلاح در
افغانستان
یک سان نبوده
وبیشر روی
شمال وغرب
کشور
تمرکزداشته
است این در
زمانیست که
جمع آوری
سلاح در غرب
کشور ادامه
دارد در
صورتیکه در
شرق
افغانستان
کندک های
قومی مسلح
میشوند و از
دولت
افغانستان
نیز معاش
میگیرند
بدون توجه به
آنکه بسیار
مشکل خواهد
بود مجددا
دولت
افغانستان این
سلاح ها را به
دست بیاورد
طوریکه گفته
میشود در حال
حاضر بخشی از
این اسلحه و
مهمات به دست
دشمنان مردم افغانستان
افتاده است. دولت
اسلحه کهنه
وفرسوده را
از افراد
ضعیف میگیرد
در حالیکه زورگویان
همچنان مسلح
میباشند. افراد
مسلح که با
طالبان
همکاری
دارند همان افراد
مسلحی هستند
که دولت در(پروسه
دی دی آر) یا
جمع آوری
سلاح در جنوب
و شرق
افغانستان نتوانسه
سلاح را از
ایشان بگیرد
وحتی گفته
میشود
تعدادی از
افراد کندک
های مسلح
قومی که از
دولت
افغانستان
کمک پولی
میکیرند به طالبان
کمک
میرسانند بدین
طریق میتوان
پروسه جمع
آوری سلاح را
چنین تصور
کرد. البته
مسلح بودن
افراد غیر
مسوٌل در
شمال وغرب
افغانستان
نیز امنیت ان
مناطق را به
خطر مواجع
خواهند ساخت افغانستان
و جامعه
جهانی باید
بداند که فقط
با جنگ و
بمباران نا
ارامی های
جنوب وشرق
افغانستان
را نمیتوان
مهار ساخت
بازسازی
ورسیدن به
مشکلات مردم
آن مناطق
وفراهم
ساختن زمینه
های کاری به
مردم نقش
اساسی را در
عدم همکاری مردم
به طالبان
فراهم
میسازد
تازمانیکه
زندگی هموطنان
ما در مناطق
مرزی
پاکستان
بهتر نشود و آنها
از داشتن برق
سرک اسفالت
مکتب
شفاخانه
وسایر
امکانات
رفاهی
برخوردار
نشوند دلیلی برای
از دست کشیدن
جنگ با دولت
مرکزی
نمینینند
باید دراین
راستا دولت
افغانستان و
کشور های کمک کننده
تلاش نمایند. برگردیم
به اصل مطلب از
دو سال به این
طرف که حملات
طالبان و
بنیادگرایان
خارجی شدت
گرفته صد ها
طالب
پاکستانی افغانی
و خارجی به
دست نیروهای
امنیتی
افغانستان
گرفتار شده
اند ولی عوض
اینکه
دشمنان مردم
افغانستان
که باعث قتل
ده ها افغان
غیر نظامی و
اردوی ملی
ونیروهای
اتلاف بین
المللی شده
اند به عنوان
قاتل ومجرم
اعدام یا به حبس
های طولانی
محکوم شوند
پس از مدت
کوتاهی از
طرف دولت
افغنستان یا
به
میانجگیری
آقای مجددی
به عنوان
مسالحه ملی
آزاد میشوند طبق
گفته ناظران
در
افغانستان طالبان
از زندان
آزادشده حمام
رفته لباس
نوپوشیده با
پول جیب خرجی
با پاکستان
انتقال
مییابند مثل
اینکه آنها
به مهمانی به
افغانستان
آمده باشند.
نظامیان ای
اس ای
پاکستان به
دولت مردان
افغانستان
میخندند
آنها هچگاه این
عمل را به حسن
نیت دولت
افغانستان
نمی بینند
بلکه به ضعف و
ناتوانی
مسولین
امنیتی
افغانستان
میدانند هر
وقت که رییس
جمهور ویا
وزیر خارجه
پاکستان به
افغانستان
می آیند پس از
اهانت کردن
به آقای کرزی
وسایر
مقامات
دولتی و مردم
افغانستان پاکستانی
های زندانی شده
را از افغانستان
را با خود
میبرند ولی
در عین حال
صدها وهزارن
بیگناه
افغانی در زندانهای
پاکستان
بدون جرم
برای اینکه
توان پول
ندادن به
پولیس
پاکستان را
ندارند ماه
ها وسال ها در
زندانهای
پاکستان
میمانند یا
به انواع مرض
ها گرفتار
میشوند یا
میمرند ویا
پس از آزادی
دیگر رمقی
برای زنده
ماندن ندارند
چرا دولت
افغانستان
توان آزادی
هموطنان ما
را در
پاکستان
ندارد. اقلآ
می تواند در
مقابل هر
طالب متجاوز
پاکستانی ده
یا بیست نفر
از افغانهای
بیگناه را از
زندانهای
پاکستان
آزاد سازد. آزاد
کردن طالبان
و پاکستانی
ها آنها را
برای حمله
مجدد به افغانستان
تشویق میکند
آگاهان در
افغانستان
میگویند
آزاد ساختن
یک طالب
پاکستانی
فقط 200 تا 500 دالر ارزش
دارد عدم
محکمه عدام
یا حبس ابد
طالبان
گرفتار شده
در افغانستان
مرال آنان را
در جنگ و حمله
مجدد به افغانستان
بیشر میسازد
حالا همه
دشمنان مردم
افغانستان
میدانند که
حمله کردن به
افغانستان و
کشتن مردم
افغانستان پیگردقانونی
ندارد پس چرا
آنها هراس
داشته باشند
برای کشتن
مردم
افغانستان
هم پول میگیرند
و اگر گرفتار
شوند دولت
افغانستان یا
آقای صبغت
االه مجددی
به داد آنها
خواهد رسید آیا
قاتلان مردم
افغانستان
که به کشتن پولیس
و اردوی ملی
که جان شانرا
برای آزادی
مردم افغانستان
فدا میکنند
متهم هستند
نباید اعدام
یا حبس ابد
شوند برای
افرادی که
شورش میکنند
و امنیت ملی
را به هم
میزنند چه
جزای در نظر
گرفت شده افغانستان
فعلا در حالت
جنگ است با
متجاوز ویا
قاتل جنگی چه
باید کرد من
هر وقت عفو
طالبان افغانی
وپاکستانی
را از زندان
های
افغانستان میشنوم
به فکر
فرزندان
یتیم
نیروهای پولیس
و اردوی ملی
افغانستان
میافتم. من در
حقیقت به
مجازات
اعدام
مخالفم ولی
چطور میتوان
دشمنان مردم
افغانستان
را از تجاوز
کردن به خاک و
کشتن مردم
افغانستان
ترساند.
گزارشات
دیگری از
اکثر نقاط
افغانستان
حاکی از آن
است که
طالبان گرفتار
شده مرتب از
زندان های
افغانستان
فرار میکنند
یا فرار داده
میشوند. حاجی
محمد قاسم
وکیل شورای
ولایتی
قندهار میگوید
من شاهد آن
هستم که یک
طالب تا سه
بار از زندان
آزاد شده و
مجددا
گرفتارشده
است اصلا مثل
اینکه زندان
های
افغانستان
در ودروازه
نداشته
باشند. دشمنان
مردم
افغانستان
پس از گرفتاری
باید به
نمایندگان
صلیب سخ
جهانی برای
اثبات
مداخلات
پاکستان
معرفی شوند
وسپس به زندانهای
طویل مدت
محکوم شوند. این کار
فقط دراخیر
سال 2006 میلادی
با گرفتاری
سخنگوی طالبان
داکتر.. که به
مطبوعات
معرفی شده
ولی بعدا از
وی خبری نیست
شاید هم
فرارکرده یا
در مقابل پول
آزاد شده
باشد. موضوع
مهم دیگری که
بستگی به
امنیت
افغانستان
دارد حضورتعداد
نامعلومی از
پاکستانی ها
و طالبان در
اردوی ملی و
پولیس ملی
افغانستان
است خانم
هاشمی
نماینده
قندهار در
پارلمان
افغانستان
این خبر را در
مسافرتی که
اواخر سال 2006 میلادی
در برلین
داشت در
مصاحبۀ بمن
این مطلب را
بیان نمود وی
اضافه
کرداین خبر
را به وزارت
دفاع
افغانستان
اطلاع داده
ولی پاسخی
نکرفته است
البته این
شایعات قبلا
نیز مطرح
بوده که گویا
یعضی از
افراد شامل
اردوملی
دوطرفه
کارمیکنند
ومعاش
میگیرند. این
عمل چندان
بعید بنظر
نمیرسد چون
هوٌییت
شهروندان
افغانستان
به علت
نداشتن بیش
از 50تا 65 فیصد
تذکره نفوس
یا کارت
شناسایی این
امکانات
رافراهم
میسازد. نداشتن
بشن از 60 فیصد
تذکره نفوس
یا کارت هویٌیت
شهروندان
افغانستان
مشکل
دیگریست که
باید
جداگانه
بدان پرداخت پایان. |
|
