به مناسبت هفتمین سالروز شهادت قهرمان ملی کشور، امر صاحب احمد شاه مسعود! حسیب الله معصوم سویس 9 سپتمبر۲..۱ روزی است که در ان درد و اندوه عمیقی خفته است که هر بار قلبم را فشار میدهد و اتش بر ذهن و ضمیرم میزند. امرصاحب امروز دلم گرفته است میخواهم با تو باشم از لبخند های معنوی و از مجالس جنجال بر انگیز و بی نتیجهء سیاسی خسته شده ام. هوای سیاست الوده شده است به یقین مانند سیاست مداران ان "به جای مردان سیاسی گل بنشانید تا هوا تازه شود". این روز ها همان طور مهم است مانند روز های که تو عمر عزیز ات را فدای ان کردی. سرنوشت ملتی که تو شب ها و روز ها را به خاطر روز های بهتر شان نمی خوابیدی بدست دنیا پرستان و خواب زده گان افتاده است که تنها در فکر و خیالی خود اند. میدانم که چشمانت ازفرازی سریچه نگران است. نگرانی یتیمان، مجاهدین، یاران ات... و هر لحظه منتظری همبستگی و دوستی شان است. امر صاحب ! فکر و کردار ات گاهی هم با افکار و عقايد سمت گرایی، دفاع از يک قوم و منطقه و يا مردم ملوث نشد. تو ميدانستی که باحکم ارزشهای اسلامی، مردم افغانستان، تمامی مردم، اعم از پشتون، تاجک، هزاره، ازبک و ترکمن وديگر اقوام، دارای شايستگی های انسانی هستندو همبستگی ملی واجتماعی، تحمل وبردباری، عدالت واحترام متقابل بين مردم واقوام مختلف را برای حفظ تمامیت ارضی افغانستان ضروری و لازم ميدانستی و تفرقه و سمت گرائی را اسباب ادامهء نفوذ استعمار، پس ماندگی و بدبختی می شمردی. امر صاحب مسعود با انديشه های عالی که اخلاق نیک، اخوت و برادری مقام های اول را نزد ات داشتند، حفظ استقلال و وطنخواهی را در اتفاق و اتحا