دایره حلال

نوشته: مهسا طایع

هفته نامه پیمان، ازنخستین شماره انتشارخود نشان دادکه ازلحاظ سیاسی یک نشریه بحث برانگیزخواهدبودواین طبیعی است درحالی که بسیاری ازجریانات سیاسی چندسال اخیر،تشخیص وهویت دقیقی نداشته اندونه هم مواضع روشن ورسمی ازآن هاصادرشده است؛ واین روندعلی رغم حضوروظهوراحزاب، نهادهاوتشکل های مختلف همچنان ادامه دارد،این مسوولیت روشنفکران ونویسندگان است تاحاصل تفکروشناخت خودراباصراحت وبه دورازجنجال های معمول ورایج سیاسی، به مردم عرضه کنند.

مادرزمانه ای وزمینه ای وشرایطی به سرمی بریم که به طورروزانه مارابامسایل سترگ سیاسی روبرومی کندکه پیش ازهمیشه دقت وهوشیاری همگانی رامی طلبد.زیراعلی رغم چندسال جنگ متوالی درافغانستان وکسب تجاربی که بابهای گزاف به دست آمده اند، هنوزهم رفتارهای صاحبان ونیزمدعیان قدرت به قدری مغشوش وضدونقیض است که انسان شک می کندکه آیااین جریانات براستی گرداننده وهدایت کننده ای داشته اند، یااین که همه چیزبه صورت تصادفی واتفاقی شکل می گیرد؟ وحتی گاه جریاناتی راشاهدبوده ایم که به علت همین ناشی گری هاوبی تجربگی ها به طرزدردمندانه ای وقایع مضحکی رابه بارآورده اند؛ چه کسانی که درمسندقدرت قراردارند،چه عده ای ازسران مجاهدین وچه کسانی که به عنوان افرادتحصیل کرده وصاحب اندیشه ازخارج کشوربه داخل تشریف فرماشدند، همگی به نحوی باسیاست پیوندداشته اند؛وفعالیت هایشان تاآن جا معنی پیدامی کندکه تاثیرهای عملی برموضع وقدرت خودشان داشته است واین که این عملکردهاچه تاثیرونقشی رادرزندگی سیاسی، اجتماعی واقتصادی مردم به جای می گذاشته ؛عملا یک موضوع حاشیه ای بیش نبوده است وهمین است که تعریف وتصورمردم همواره معادل این نتیجه می باشدکه این بزرگان ضرورتادرگیرسیاست هاوانتخاب هایی هستندکه موافق باخودشان باشدوبه همین دلیل است که مردم ماخاطرات چندان خوشی ازعالم سیاست ندارند،ازیک سوناهنجاری های رفتاری فراوانی رادرمیان سیاستمداران دیده اند،وازطرفی دیگربه خاطرهمین سیاست ورزی های آشفته کارانه بهای سنگینی پرداخته اندوطبیعی است که نوعی اشمئزازودلزدگی نسبت به تمام جریاناتی که فعالیت داشته ودارند،پیدامی کنند، مردم کمترشاهدبرخوردهاوتصامیمی بوده اند که می توانسته موثرترین وکارآمدترین ودرست ترین نتایج ممکن رابرای مردم به بارآورد.

همین نابسامانی هابود که باعث شدخیلی زوددولت هم به عاملی بیگانه باجامعه ی که آفریدگارش بوده، تبدیل شدوبه جای آن که دولت درخدمت نیازهای مردم باشد،آنان راوسیله ای ساخت برای تامین نیازهای خودوتداوم، تمرکزوتراکم قدرت خویش. دربرابرچنین حالتی که قدرت وسیاست رابه شدت بی معنامی کند؛ طبیعی است که جمعی ازمردم مانندروشنفکران که به دلیل حساسیت طبع وداشتن آگاهی بیشترنسبت به مسایل جاری کشور،وظیفه خودبدانندتادرجهت شفاف سازی فضاوجریانات حاکم بانقد،بررسی وکندوکاوبرنامه هاوتصامیمی که مستقیمابرروندزندگی مردم تاثیرمی گذارد،عملادرساختن آینده ای بهتروامیدوارانه تر نقش داشته باشند.

درحال حاضردولت ازلحاظ ساختارنارساوازلحاظ کارآمدی به نوعی زوال یافته به نظرمی رسد.اگرسایرجریان های سیاسی هم دچارهمین آشفته حالی باشندوپیام های شان ازطیف های رنگارنگی صادرشودکه جزبی مقصدی نتیجه دیگری نمی توان ازآن گرفت، علی القاعده تفسیرازواقعیت ها، محل مناقشه خواهدشد. بااین هم توقع می رودکسانی که معتقدند قا بلیت های زیادی برای فعا لیت های سیاسی شان دارندودرفهم مقولات سیاسی وکاربست مهارت های سیاسی دست بالایی دارند وانشاالله تشکل احزاب وگروه های شان ثمرات مبارکی نیزبه ارمغان خواهدآورد، بهتراست حداقل تحمل وحوصله بررسی برنامه های شان را ازجانب برخی رسانه هاداشته باشندوبدانندکه برای تثبیت یک سازمان وگروه وجبهه ای مطمئناازجانب جریان های مختلفی حلاجی شده وموردسوال قرارمی گیرند.

این که پیمان درمورددولت، پارلمان، احزاب ویاهر نهاددیگری بحث ویاانتقادی دارد، به معنی نشانه روی سیاسی علیه فردویاگروه خاصی نیست ونه هم به خیرمطلق بودن هیچ فردوگروهی تاکیدمی کندونه هم ازکسی به عنوان منحصرترین وبهترین فردویاگروه ممکن برای آینده افغانستان نام می برد، و اگرهم حمایتی صورت بگیرد، نه ازیک شخص که ازیک اندیشه خواهدبود. این که چه کسانی حامل اندیشه های راستین برای فرداهای این سرزمین هستندوصداقت وتعهدخویش رابه هیچ بهایی ازکف نمی دهند مسلمابرای مردم مشهوداست ونیازی به های وهوی های رسانه ای ندارد.

هفته نامه پیمان گامیست درجهت شفافیت بیشترفضای سیاسی که بایستی موردحمایت قرارگیرد. انتقادبه معنی طردکلیه ارزش های یک نهادنیست، بلکه دغدغه ایست برای ایجادآینده ا ی مطمئن تر. اگرکسانی نسبت به مقالاتی که درپیمان به چاپ می رسد، اعتراضی دارند بهتراست به جای قهروقضاوت های عجولانه، باحفظ پرنسیب های سیاسی خود توجه داشته باشندکه هرنیروی سیاسی متعهدومردم دوستی که قصداصلاح وخدمت به مردم راداردمی تواندگفتگوومناظره رابرای دفاع ازاهداف وآرمان خویش برگزیند. پیمان هم درانعکاس این گفتارهاصداقت وتعهدخویش راازخاطرنخواهدبرد. به جای هیاهویی برای هیچ بهترنیست به وظایف برجامانده ای که بردوش همه ماسنگینی می کند، مسوولانه تربیندیشیم؟

باگذشت هرروزافزایش ناامنی وروندبدترشدن اوضاع زمینه هرگونه دلبستگی به آینده رانابودمی کندوماهمچنان درگوش هم زمزمه می کنیم که (چوفرداشودفکرفرداکنیم) وقتی این حرف رامی شنویم دیگرانگیزه ای برای هیچ عمل سیاسی محاسبه شده ای که قصدساختن آینده ای بهتراست، باقی نمی ماندوگویی همه ازخاطرمی بریم که فرصت های تاریخی دیربه دست می آیندولی زودهم ازدست می روند. دراین میان کسان زیادی بردایره حلال حلقه بسته اندکه نتیجه یک عمرافت وخیزوتاخت وتازماراپای بست امیال تاریخی پاسخ نیافته خودنمایندوتمام موفقیت های احتمالی رابه نام خودثبت نمایند.

توقع می رودکه پس ازاین همه فرازونشیب هااکنون همه ی مابه این پختگی وسنجیدگی رسیده باشیم که کوچک جلوه دادن خطاهاویامخالفت بادرج آن هاکم کم به گسترش تعدادووسعت خطاهامنجرمی شود. چنانچه امروزاین پیکره نامتوازنی که دولت نام دارد، محصول همین سرپوش گذاری هاست که امروزباعث شده موجودیت آن رفته رفته دردرون وذهن مردم حذف شود.

درپایان ذکراین نکته لازم است که اگراوضاع به همین منوال ادامه یابد، بعیدنیست که دراین فضای پرگردوغبارسیاسی بازهم شام دیگری درسپیده تاریخ به انتظارمان باشد. این که بتوانیم بانقدوتحلیل هم درموضع وهدف واندیشه هایمان صادقانه ترگام برداریم، به یقین جای هیچ منازعه ای رانخواهدداشت- جورازحبیب خوشتر،کزمدعی رعایت – باشدتامردم ماسعادت، آرامش وامنیت راباگوشت وپوست خودحس کنندو خواستن ودارابودن این شرایط حق مسلم شان است ؛ نه لطف وکرم دیگران. درغیرآن خواب خوش فرداراتنهابایددرپستوی خیال جستجوکرد!

بالا

بازگشت