بنام خداوند

شعر، هزیان گونه ئی از یک مهاجر

میر احمد، م، لومانی

عمریست، مائیم و اواره گی

عمریست کوله بار غم بدوش

عمریست ما ئیم و محنت سرای غیر

عمریست سر ببالین غربت نها ده ایم

عمریست نی خانه نی، وطن

عمریست ما ئیم و زحمت برای غیر

عمریست مائیم و شلاق حاکمان شرع

عمریست ما ئیم و بیگانگی ما زخود

عمر یست ما ئیم و زخمان بیشمار

عمریست گمشده ایم ما،به کوچه های فرع

عمریست ما ئیم و توپ و تفنگ و جنگ

عمریست ما ئیم و شمشیر و نام و ننگ

عمریست ما ئیم و حسرت برای نان

عمریست ما ئیم و اواره گی

عمریست کو له بار غم بدوش

عمریست ما ئیم و شلاق حاکمان شرع

عمریست،،،،،،ما ،،خموش

م، لومانی مینسک

’

بالا Up

بازگشت Home