شکست حکومت افغانی یگانه راهی حل بحران در فغانستان است اویستا غوربندی قلم بدستان گرامی! به حیث یک انسان و یک شهروند که کشورم را از قلب وجانم بیشتردوست دارم و میبالم که در آن سرزمین پیدا شدم و بزرگ شدم و میدانم که جهان از تمدن آن بهره مند گردید و فرهنگ علوم گوناگون را برای جهان بخشید فلهذا جهت برون رفت دشواری ها و خشونت های متداوم به عقیده اکثر پژوهشگران و دانشمندان شکست حکومت افغانی که تاریک ترین و سیاه ترین دوران در تمدن خراسان محسوب میشود یگانه راهی حل بحران در افغانستان خواهد بود. نمیخواهم فلسفه نوشته کنم و اصطلاحات مشکل را که اکثریت مردم ما کم سواد اند استفاده نمایم نمی خواهم به تاریخ برگردم چون تاریخ را در سی سال عمرم مشاهده نمودم و میخواهم فقط چشم دید چند سال اخیر را بیان نمایم که این خود در ذات خود نمونه مراحل و سیر حوادث تلخ تاریخ کشورم است: اول : بد نام ساختن ایدیولوژی سوسیالیزم و پیاده کردن آن در کشور ی که مردم آن 100 فیصد مسلمان است توسط نورمحمد تره کی افغان تبار دوم: حفیظ الله امین افغان تبار این جاسوس امریکا که صد ها هزار انسان را در شمال افغانستان زنده به گور کرد و دروازه را به اشغال شوروی ها باز کرد. سوم: معامله داکترنجیب الله افغان تبار با گلبدین حکمتیار افغان تبار یعنی تسلیم کردن حکومت به اساس رشته های قومی که باعث کشته شدن ده ها هزار انسان تنها در شهر کابل گردید و کشورم را به ماتم غم تبدیل نمود. چهارم: قتل مردمان بی گناه توسط شهنواز تنی افغان تبار و جاسوس آی اس آی پاکستان. پنجم: کشتار بیش از یک ملیون انسان بی گناه توسط حزب اسلامی گلبدین حکمتیار در نقاط مرکزی و شمال افغانستان از آغاز انقلاب ثور ششم: دعوت از تروریزم بین المللی توسط ملا عمر کور که حتی سنگ و چوب در دوران این امیر المومنین فریاد میزد. هفتم: کشتار مردم بی گناه هزاره ، ازبک و تاجک توسط طالبان بی فرهنگ که دریای خون را در سرزمین بلخی ها جاری نمود کشورم را به مرکز القاعده ، لانه تروریزم و دهشت افگنی تبدیل نمود و همین افغان تباران باز هم دروازه وطن محبوب و دوستداشتنی ام را برای تجاوز امریکایی ها و انگلیس ها باز نمود و این بار کشورم را به مرکز فحشا ، قاچاق مواد مخدر ، بمب های انتحاری تبدیل نمود. هشتم: استبداد و ظلم حکومت کرزی افغان تبار در قرن 21 بعد از سقوط طالبان در هفت سال اخیر آیا ارایه چنین فاکت های واقعی و تراژیدی که به چشمان خویش دیدیم و می بینم که شما هم می بینید برای شما دانشمندان و وطنپرستان کم است و هنوز هم به چال و نیرنگ افغان تباران تحت شعار همبستگی ، و حدت ملی و برادری و برابری بازی نماییم. در حالیکه نه زبان مشترک با آنها داریم و نه فرهنگ مشترک. چطور وجدان ما برای ما اجازه بدهد تا تحت حکمرانی افغان تباران زندگی نماییم. دانشمدان ارجمند و مردم قهرمان خراسان! کوشش کنید که در قضایای داخلی افغانستان دیپلوماسی نکنید که بلاخره پیش وجدان خویش محکمه خواهیم شد اگر هدف تان آرامش و سعادت مردم است پس آزموده را آزمودن خطاست و همه تان خوب میدانید که افغان تباران بالای مردمان بومی و تمدن ساز ما بیش از 250 سال حکومت شان چه نبود که نکردند امروز اگر به دین مقدس اسلام صدمه میرسد از دست افغان تباران است اگر امنیت جهانی به خطر می افتد از دست افغان تباران است اگر گردن انسان ها بریده میشود از دست افغان تباران است و اگر مردمان پر افتخار ما از تمام نعمات خداوندی محروم می گردند از دست افغان تباران است. اگر بیوه زنان و یتیمان در جاده های شهر ها گدایی مینمایند از دست افغان تباران است. اگر مردم ما نفس آرام نمیکشند از دست افغان تباران است. اگر دوزخ نصیب مردم ما در این دنیا شد از دست افغان تباران است. اگر 98 فیصد مردم ما بی سواد اند از دست افغان تباران است. اگر مواد و ذخایر قیمتی کشور ما توسط خارجی ها سرقت میگردد و در بدل چیزی واپس گرفته نمیشود اگر گرفته هم میشود خویش و اقارب نزدیک کرزی از آن سود میبرد از دست افغان تباران است پس سوال اینجاست که تا چه وقت مردمان غیر افغان ساکن کشور از این بیشتر رنج ببرند. سوال میکنم آیا از این بیشتر تاریخ بشریت این نوع جنایات را تجربه کرده است؟ هموطنان ارجمند! از این بیش بس است بس است بس است بس است بس است و بس است و بس....................است من باور کامل دارم که نوشتن مقالات یا اشعار یا انتقادات پراگنده درد مردم را تداوی نمیکند و باید از نوشتن چنین مقالات تا زمان رسیدن به پیروزی جلو گیری گردد چون آزموده را آزمودن خطاست تمام قلم بدستان و دانشمندان فقط روی یک موضوع و یک هدف که به یقین آرامش و سعادت را در دراز مدت بوجود می آورد مقاله بنویسند برنامه تهیه کنند سیمینار ها و کنفرانس ها را سازمان دهی نمایند مبارزه کنند و عنوان مقالات و اشعار شان شکست حکومت افغانی که تاریک ترین و سیاه ترین دوران در تمدن خراسان محسوب میشود یگانه راهی حل بحران در افغانستان خواهد بود نوشته کنند فاکت های بیشتر را ارایه نمایند مردم را روشن بسازند کودکان را آگاه بسازند. نجات مردم از ادامه حکومت افراطی افغان تباران و گرفتن قدرت سیاسی از آنها ولو که به هر قیمتی تمام شود اما نه از طریق زور بلکه از راه صلح آمیز که آن نوشتن است. در غیر آن مردم ما هر گز آرامی را به چشم نخواهد دید. با احترام اویستا غوربندی تحلیگر سیاسی و فرهنگی farsi@hotmail.co.uk

بالا Up

بازگشت Home