اندیش میخوا هم چیزی بگویم میخوا هم چیزی بگویم ولی نمی توانم جون در سرزمینی بدنیا آمده ام که بهار را بدارمیکشند و روشنائی و انچه از جنس روشنائی است را میخکوب کرده اند روز که جرئت خو د نمائی ندارد و آینده از آمدن هراس در انجا شبانی را به گرگان داده اند و زبان گوسفندانرا بریده اند و اواز موسیچه را فقط گربه ها قادرند بشنوند وبس و کوچ قانونیست برای غچی ها و  حیف پروانه که در انتظار خواهد مرد ا چه میتوانم بگویم و گفتند شب هم زیباست بلی ولی در کنار ساحل در روشنائی کمرنگ ولرزان میخانه ها و نه در ویرانه های که حتی ویرانه هم از ان شرم دارد و باز شنیدیم اگر چشم روشن بین باشد و بخت یار افسوس که بخت را در قله ها یخزده و تابستانرا در دریا غرق کرده اند و از بس تاریکی دیده ایم قدرت تشخیص را از دست داده ایم ولی برای ماکه روز هم شب است و از شب چه میتوان انتظار داشت نه که ما تیره بختان عالمیم و باید رنج همه را بردوش کشیم این طور نیست

بالا Up

بازگشت Home