بعد از گذشت جهل سال نام هاشم واسوخت را از یم تارنمای پر از گهر میبینم و میخوانم او مردی بود که در ع صر صداقت و صفا می زیست او همه گیزش را نثار گلهای چاودان یعنی فرزندان کشور میکرد .بمن که افراسیاب جیح ون هستم و از سر چشمه آن زلال آب خورده ام بروح او امرزش می طلبم