یادی ا ز روانشاد نصرت پارســـــــا

نشریهء سیاسی، فرهنگی، تاریخی و اجتماعی افغانستان

فــــرهنگی - هنـــــــری

نوشته شده توسط محمد اصغر (عبادی)

جمعه ، 29 خرداد 1388 ، 10:00

اگرچه سالی چند از واقعه ی مرگ دلخراش روانشاد نصرت (پارسا) هنرمند خوش آواز ومورد قبول هموطنان داخل وخارج وطن میگذرد، اما هموطنان شریف وهنردوست ما همزمان با تجلیل وگرامیداشت از (روز زن وروز مادر) ازهنر، آواز وکارکرد های دوهنرمند وآواز خوان پُرآوازه، مورد پسند وعلاقه شان هریک نصرت پارسا و احمد ظاهر، نیزبا برپائی محافل، نوشتن مقالات، اشعار، بیان خاطرات وغیره، قدر ویادهانی کرده ومیکنند.

چه روانشاد نصرت پارسا بروز ۸ ما ه می ۲۰۰۵م مصادف به روز (زن) وروانشاد احمد ظاهر بروز ۲۴ جوزای ۱۳۵۸ مصادف به روز (مادر) «درافغانستان روز مادر بتاریخ ۲۴ جوزا تجلیل میکردید» در اثرحادثات جداگانه، اولی در ونکور (کانا دا) ودومی در دره ی زیبای سالنگ (افغانستان) شربت شهادت نوشیدند.

قرا رمعلوم روا نشا د نصرت پا رسا۴۰ سا ل قبل (فبروری۱۹۶۹) د رشهرزیبا ی کا بل د ید ه بجها ن گشود ه،د رسن۷ سا لگی د رکنسرتی آ وا زخوا ند ه وبخت آ ن را د اشته تا با آ وا زخوا ن د وست دااشتنی وموردعلاقه ا ش، ا حمد ظاهرهنرمند نسل هـا ا زنزد یک د رمنزلش ملا قا ت وآ وا زبخوا ند.

بعد چند سا ل بسرزمین موسیقی (هند وستا ن) با فا میلش مها جروبرعلا وه ی د روس مکتب، دروس موسیقی را هم ا زا ستا د ا ن بنا م ومشهورهند فرا مگیرد و به معلوما ت وا ند وخته ها یش د رزمینه هنروموسیقی ا فزود مبگردد.

با زی سرنوشت وروزگا ر، پای نصرت پا رسا ی جوا ن را به (ا روپا) کشا نید، با زهم سعی وتلاش کرد ا زدنیا ی موسیقی وهنر (آوا زخوا نی) د ورنما ند ه، تا با شد ا زین را ه به هنر، مرد م ووطن ا ش خدمتی ا نجا م د ا ده با شد. قرا ریکه میگویند : نصرت مرحوم را برا دربزرگش نجیب جا ن (پا رسا) د رین را ه زیا د کمک ورهنما ی کرد ه ا ست. « برا درا ن بزرگترروا نشا د نصرت هریک نجییب جا ن ا حسا ن جا ن وا سد جا ن متعلمین لیسه حبیبیه بود ند،ا زجمله نجیب با ما هم د وره ویا یکدوره عقب بود وا حسا ن عقب تروا سد که د رتیم فتبا ل (اُ لمپ) عضویت د ا شت خورد تربود، مگرروا نشا د نصرت پا رسا را فکرمیکنم ا زنزد یک ملا قا ت نه کرد ه با شم ».

روا نشا د نصرت پا رسا د را روپا د ست به تهیه ی سی د ی وا جرا ی کنسرتها ی زد که ا زجمله میتوان ا ز کنسرت مرحومی با هنرمند محبوب خا نم (هنگا مه) ، یا د کرد.

با د ریغ وا فسوس که ا ین هنرمند مستعد، مبتکر، جوا ن وخوش آ وا ز، بعد ازا جرا ی کنسرتی بخا طر بزرگد ا شت ازمقا م وا لا ی (زن) بتا ریخ ۸ ماه می۲۰۰۵د رونکور (کا نا د ا) توسط هموطن خود ش به شها د ت رسید، خدا وند بهشت برین نصیبش کنا د. آ مین

افغانان مقیم کا نا دا د رسا ل ۲۰۰۵م قبل ا زشها دت نصرت پا رسا، شا هد ازد ست د ا د ن (مرگ) جانگدا ز۴جوا ن دگرهریک « روا نشا د سبا وون (حلیمی) روا نشا دا لیا س جا ن ا زهملتون روا نشاد سحـــرجا ن (روستائی) ا زمیسسآ گا وپهلوا ن محمد صد یق (ا یوب) » بود ند که جا معه ا فغا نی را سخت متأ ثر، متأ لم وسوگوا رسا خت.

بخا طرا برا زتأ ثرد رمرگ جوا نا ن یا د شد ه، نصرت پا رسا وبخا طرا رج گذ ا ری به هنرش، د رآنزما ن سرود ه ی را زیرعنوا ن (مرگ جوان) ا زطریق را د یو (سبا وؤن) بخوا نش گرفتم که بعد ا د ر شما ره ما ه جون ۲۰۰۵ -ما هنا مه ی وزین (نا یا ب) زیرعنوا ن (سوگوا ره ها ی شاعران عزیز ما د رمرگ نصرت پا رسا) یکجا با سرود ه ها ی ا زمحترم عزیزی (غزنوی) محترم ا میرجا ن (صبوری) ومحترم سخی (مسحور) ، به د سترس خوا نند گا ن ماهنا مه قرارگرفت.ا ینک سرود ه ی یا د شده را با تغیری چند، خد مت شما عزیزخوا نند ه پیشکش مید ا رم.

مرگ جــوا ن

شنیــد م بــا زجـوا نی گــشت، بـربـا د د وعا لـــم را غـمش گـویا که، د ردا د
چـه گویــم من: زا نـد و ه وغـــم خود زا فسـوس ود عــا ی زیــا د وکــم خود

صـوا ب با شـد ا گرگوئیـــم یک ســر: به مـرگش د رگرفت وسوخـت، ما د ر
بـه حــا ل آ ن سـیــه روز، د ل بسـوزد که روزوشـب به را هـش، چشم بد وزد

کــه بـا زآ یـــد، مگرفـ-رزنــد د ل بنـــد زرخسـا رش بگـیرد، بوسـه ی چـــنـد
د ریـغ بـ-ا رد گــرو فـرزنــ-د نــه آ یـــد ومـــا د ر، گـــریـــه وشــیــون نمـــا یـد

بـه د ل، د ا غ جـگرچـ-ـولا لـــه د ا رد گـریبــا ن پــا ره کـرد ه، نــا لـه د ا رد
کشـد سوزنـد ه آ ه، هـــرد م زسیــنـه کـه نتـوا نــد، بـــا زطفــلش را ببــینــه

زچشمش ا شک،همچـوسیــل جــا ری به همرا هــش، سـرشک خــیل جا ری *
زحــا ل آ نکـــه ا ورا هســـت بـــرا د ر چـه بنویسم، چه بگویـــم: ا ي برا د ر؟

بچند روز چند جوا ن ا زد ست ما رفت تا آ سمــا ن نا لــه وفـریا د مــا رفــــت
(سبا ؤون) نا م جـوا ن بود خوش گل زمـرگش مــا د رش صد د ا غ، بـرد ل

(صد یق) پهلوا ن چــو، شا خ شمشا د زمــرگش مـا د رش را د ا د، بـربــا د
(سحر) رفت ونیا مد، وا ه چه روزست زمرگش ما د رش را جا ن به سوزست

ا گر(نصرت) برفت ا زچشـم مـا یـا ن به مرگش مــا د رش را کرد، بریــا ن
به مرگش هیچ نه مید ا نـم چه گویــــم سرا غ ( سی دی ) ا ش هرجا بجویــم

خود ش رفت وصدا یش ما ند، یا دگا ر سی د ی ا ش میشنو ئیم با چشم نم با ر

الهی! روح آنـان شــاد گــردان
به فضل خود، بــلا ازمــا بگردان

                                                                                         می ۲۰۰۵- میسسآ گا ـ کا نا د ا