جــاوید روســتاپور در گفتــگو با ناهیــد فــرید، جــوان تــرین عضــو مجــلس نمــاینده گــان افغــانســتان
سلام بر همه وخاصتاَ برای کسانی چون ناهید فرید ، جوانیکه متعهد خواهد بود وبه مردم ووطنش خدمت خواهد ک رد.
بلی! برای آبادی این وطن ویران شده انسانهای متعهد وصادق لازم است که رویکار آیند وخوبست مردم ما خوب وبد خودرا ازهم تفکیک بکنند وبه پول وسرمایه رای ندهند بلکه برای شخصیتهای واجد شرایط که متعهد وصاد ق باشند رای بدهند .
باعرض حرمت
کــــــاروان
نشریهء سیاسی، فرهنگی، تاریخی و اجتماعی افغانستان
| جوانــان هــم می تــوانند، رهبــریت جامعــه را عهــده دار شـــوند!! |
 |
 |
 |
| کی کیست - گفت و شــنود هــا |
| نوشته شده توسط جاوید روستاپور |
| دوشنبه ، 23 اسفند 1389 ، 11:52 |
|
ناهید؛ هر چند جامعه افغانستان را برای فعالیت زنان در بخش سیاسی خیلی ها دشوار توصیف می کند، اما معتقد است که داشتن انگیزه و صداقت واقعی برای خدمت می تواند رمزو کلید موفقیت باشد. وی رمز موفقیت اش را در انتخابات پارلمانی وابسته به اعتمادی که نسبت به خودش داشته و مردم بر وی اعتماد نموده اند می داند، اما نقش خانواده اش را در این راستا یک مسئله غیر قابل انکار میخواند. ناهید؛ مدعی است که وی به نمایندگی از قشر زنان افغانستان که سال هاست در حاشیه ومحرومیت به سر می برند، مسئولیت کلانی را به دوش خواهد داشت، اما با صداقت تلاش خواهد کرد تا رسالت واقعی اش را در برابر مردم به خصوص بانوان به وجه احسن انجام دهد. او با آن که سیاست را بخشی اصلی از زندگی اجتماعی انسان ها می پندارد، مدعی است که به خاطر گرفتن حق و دفاع از حقوق زنان در کشوری مانند افغانستان که سال هاست شهروندانش با سیاست زدگی، سنت زدگی و نابسامانی های متداوم دست و پنجه نرم می کند، نیاز به یکسر مبارزات جدی است، بناً در این راه به امید موفقیت گام گذاشته و برای دفاع از حقوق شهروندان به خصوص زنان کشوراز هیچ نوع تلاش دریغ نخواهد کرد. او می گوید که به خاطر مردم به صحنهء سیاست امده برای بیان واقعیت ها و دفاع از حقوق مردم هیچ گاه خاموش نخواهد ماند. بست باستان: در نخست از او پرسیدم، با آن که دشواری های زیادی سد راه کار های تان در مجلس نمایندگان احساس می شود، زیرا وابسته گی های فردی برخی از اعضای مجلس با دولت مردان، ممکن است باعث عملی نشدن اهداف و برنامه های واقعی مجلس شود، بناً در چنین حالتی به آنچه برای مردم وعده نموده اید و طرح را که ر وی دست دارید، به عملی شدن آن چقدر امیدوار هستید؟ ناهید: من با آنچه گفته ام برای مردم در راستای عملی شدن آن جدیتی کامل دارم و از هیچ نوع سعی و تلاش دریغ نخواهم کرد، مسئله دیگر که می خواهم بگویم این است که اگر در کار و برنامه صداقت واقعی باشد بدون شک دست آورد هم درقبال خواهد داشت، به همین منظور در مجلس نمایندگان ما تصمیم داریم یک تیم متحد را ایجاد کنیم و با هم یکجا در راستای مسئولیت های مان به عنوان نمایندگان مردم کار کنیم هرچند اگر با مشکلات هم روبرو می شویم دست به دست یکدیگر داده امیدوار هستم بتوانیم آنچه از دست مان بر می آید انجام بدهیم تا کاری باشد که به نفع ملت و کشورم تمام شود، اما دشواری ها زیاد است وجامعه همدرحالتی نیست که بتوانی آنچه را بخواهی بدون کم وکاست جامهء عمل بپوشانی، ولی راهبرد مشخص و نمایندگی از مردم اساس برنامه هایم را در مجلس تشکل خواهد داد. بست باستان: شما پس از آنکه به صفت جوان ترین عضو مجلس به پست منشی موقت برگزیده شدید، توانستید در کوتاه مدت در این پست به وجه خوب کار نماید رمز این موفقیت تان در چی بود؟ ناهید: من به عنوان جوان ترین عضو مجلس نمایندگان تلاش ام طی چند روزی که به صفت منشی موقت بودم بر این بود که تا برای مردم نشان داده باشم که جوانان هم می توانند از عهده کار ها به درستی برایند و مدیریتی منظم داشته باشند، چون در جامعه ما متاسفانه به خاطر فردای نا معلوم در بیشتر موارد، "امروز" را از جوانان گرفته اند و برای آنان کمتر موقع داده می شود، من آرزو دارم که روزی برسد که همه مردم به توانایی های جوانان ما باور کنند و سکان دار اصلی جامعه جوانان باشند و جوانان به عنوان پایه اصلی دولت و حکومت در جامعه عرض اندام نمایند.به همین خاطر تلاش خواهم کرد تا به صفت یک نمایندهء جوان بتوانم برای شهروندان ثابت بسازم که جوانان هم استعداد کار کردن و سهم گرفتن در پروسه های کلان سیاسی را می توانند داشته باشند وبا ابتکار جوانان و فعالیت های شان به خود جرأت بیشتر بدهند وبه صحنه بیایند و مردم نیز به جوانان بیشتر اعتماد کنند. بست باستان: این هفته مصادف بود با روز جهانی همبستگی زنان در سراسر دنیا، شما چه احساس می کنید وضعیت زنان در حال حاضر در افغانستان، با وجود که یکسر شعار های در دفاع از حق و حقوق زنان از آدرس های مختلف داده می شود، اماواقعاً حق وحقوق زنان طی ده سال گذشته چگونه بوده است؟ ناهید: متاسفانه یکسری سنت های پوسیده در جامعه افغانستان هنوز هم سد و مانع بزرگی در راستایی نهادینه شدن ارزش های مدرن است، با وجود که یکسر شعار ها برای آزادی و حقوق زنان گه گاهی به گوش می رسد، اما زنان افغانستان محروم ترین طبقه شاید در همه دنیا باشند. و زیر شلاق کور تعصب یک مشت افراد تنگ نظر هستند که این نهایت مشکلات است، اما برای رهایی از این بند وزنجیر ها باید مبارزه جدی صورت بگیرد، نه با شعار دادن و برگزرای مراسم سمبولیک در یک روز خاص و با جمع شدن چند تن در زیر یک سقف برای زنان حق قایل شدن نیست، بلکه این یکنمایش نمادین است که بهیک معنا هم می تواند فرق قایل شدن را نسبت به جنسیت باشد، نه ارج گزاری به زنان، با تاسف که طی ده سال گذشته در افغانستان، افراد و گروه های خاص و دخیل در قضایا بیشتر با شعار دادن ونشخوار واژه های چون حق و حقوق زنان استفاده نموده و از موجودیت زن به عنوان یک ابزار استفاده کردند تا به اهداف خود برسند. مشکل اساسی که در راستای زندگی زنان کشور وجود دارد این است که با تاسف بحران متداوم طی سه دهه اخیر با عث شده که زنان از نعمت سواد بی بهره بمانند و اکثریت شان از حق وحقوق خود چیزی نمی دانند، نه تنها در عرصه ء اجتماعی زنان مشکلات دارند، بلکه در نظام خانوادگی مدیر خوبی نیستند، البته این مسئله به صورت کلی نیست اما اکثریت با همین مشکلات سر دچار هستند، زیرا سطح دانش در خانم ها بسیار پاین است و برای رهایی از این مشکلات باید تلاش های جدی چی در سطح مرکز وچی در مناطق دور دست کشور صورت گیرد و این به یک پروسهء دراز مدت نیاز دارد نه با انجام دادن برنامه ها تیوری و پروژه ی، زیرا به خاطر تغیر در یک طبقه و در افکار یک طبقه نیاز به پروسه است، بنآ این پروسه باید جدی باشد و مورد حمایت دولت و نهاد های کلان عملی شود در غیر آن زنان همچنان در حاشیه باقی خواهند ماند. پیام من برای همه خانم های کشور این است که برای گرفتن حق واقعی شان در همه عرصه های سیاسی اجتماعی باید حضور یابند و سطح سواد خود را بالا ببرند تا به گونهء واقعی در صحنه سیاست و اجتماع حضور یابند، و آن وقت است که تجلیل از روز زن می تواند مفهوم واقعی داشته باشد. یعنی می توانم بگویم که باید درهر خانه مکتب بسازیم برای آموزش وزنان و هر خانم باید آموزگار خود باشند. بست باستان: نظر تان پیرامون نهاد های دفاع از حقوق زنان و ارزش های دموکراسی چیست، که تا چه حد در برآورده ساختن و نهادینه شدن این ارزش ها توانسته اند موثریتی داشته باشند؟ ناهید: با تاسف در افغانستان همه چیز رنگ و بوی بازرگانی را به خود گرفته است، وقتی یک نهاد ایجاد می شود، تلاش دست اندرکارانش به خاطر تامین منافع خودشان بیشتر بوده بنا بر این کمتر نهاد ها توانسته با آنچه شعار داده اند در عمل آن را داشته باشند. افراد که در نهاد های جامعه مدنی کار می کنند بیشتر شان به خاطر پول و گرفتن امتیاز کار می کنند نه نهادینه شدن ارزش های جامعه مدنی و حق و حقوق زن و این قبیل مسایل، اصلا شاید هم برخی از آن ها به ارزش ها دکوکراسی و جامعه مدنی چندان آشنایی نداشته باشند و باور مند نیستند، اکثرآ به خاطر برآورده شدن منافع شان بوده است، باکمال تاسف باید گفت تاحال یک جنبش ایده آل نداریم که به خاطر تامین منافع حقوق مشترک خانم ها ایجاد شده باشد و یا هم ارزش های دموکراسی درکشور، اما کار های همصورت گرفته است که نمی شود از آن ها چشم پوشی کرد. بست باستان: فعالیت دولت تا چه حد در راستای سهم دادن و نقش خانم ها در عرصه دولت و اجتماعات موثر بوده است؟ ناهید: دولت هم از وجود زنان به گونهء ابزاری استفاده کرده، البته دولت مردان در مسایل و موارد خاص توانستند از وجود زنان استفاده نمایند، در واقع تا کنون به گونهء واقعی نمی شود احساس کرد که دولت افغانستان برای زنان سهم داده باشد، به جز از چند تن که به خاطر منافع خودشان از نام زنان استفاده نموده اند و بس، بناً می توان گفت در جامعه افغانستان هنوز مرد سالاری به تمام معنا وجود دارد و مردان کمتر می خواهند تا زنان در همه عرصه ها دوش ها دوش شان سهم داشته باشند، این با خود زنان تعلق دارد که تا چی حد می توانند برای خود جایگاه قایل شوند و سهم خود را در عرصه سیاست و اجتماع داشته باشند. این پروسه هم به زمان نیاز دارد و باید گفت که توقع ما در جامعه این است که بحث زن ومرد بودن نباید مطرح شود، بلکه موضوع باید در رابطه به شایسته سالاری برای رفاه جامعه در نظر گرفته شود، به امید چنین روزی ! بست باستان: مسئله ء مذاکره با شورشیان طالب از موضوعات داغ هفته های پسین در نشست های رسانهء و محافل سیاسی است، در این خصوص یکسر نگرانی های هم وجود دارد به خصوص پیرامون تلف شدن حقوق زنان از سوی جناح دولت با آوردن طالبان در صحنهء سیاسی؛ نظر شما در این رابطه چیست؟ ناهید: بله با تاسف چنین نگرانی وجود دارد، زیرا این مذاکره بدون راهبرد است، هیچ کس با آمدن صلح و روند صلح در کشور مخالفت ندارد، اما اساس مسئله در این است که طالب را باید به اساس یک پروسه ملی و راهبرد مشخص به صلح دعوت کرد، نه به اساس یک معامله پشت پرده نگرانی که فعلا وجود دارد از همین ناحیه است که مواد مذاکره با شورشیان طالب از جانب دولت مشخص نیست و این در آینده ممکن است مشکل ساز باشد و برخی از ارزش ها در این معامله پشت برده نقض شود که در این میان یکی هم شاید حق و حقوق زنان باشد که طالبان در زمان رژیم شان همه حق زنان را صلب کرده بودند در این میان شورای صلح بدون راهبرد و راکار مشخص برای مذاکره با شورشیان است، در حال حاضر اعضای رهبری شورای عالی صلح زیر سوال هستند نسبت به آنچه در گذشته انجام داده بودند و در حال حاضر به عنوان پیام آوران صلح خود را قلمداد می کنند، از سوی هم این شورا تا کنون به عنوان یک نهاد قدرت مند و دارای راهبرد مشخص با شورشیان طالب تماس نگرفته است، زیرا اساس شورا هم به خاطر معامله گذاشته شده و افراد هم که در شورا صلح حضور دارند ممکن است به منافع شخصی شان بیشتر فکر کنند به جای آن که به امدن صلح در کشور تلاش کنند، زیرا اعضای این شورا همه می دانند که هیچ گاه با این حرکت های نمادین صلح در کشور تامین نخواهد شد، اما من امیدوار هستم صلح در کشور تامین شود و گروه ها ی مخالف مسلح حکومت همه به پروسه صلح بپیوندند و ما مثل دیگر مردم دنیا یک جامعه آرام ومرفع داشته باشیم و شاهد دولت واقعی ونهادینه شدن ارزش های واقعی جامعه باشیم که نه زنان از تلف شدن حق شان نگران باشند و نه هم مردان در پی سود جوی های شخصی شان باشند و شعار همه این باشد که کشور خانه مشترک ماست و باید برای ابادی آن تلاش کرد. بست باستان: در آخر به عنوان جوان ترین عضو مجلس نمایندگان افغانستان برای مردم به خصوص جوانان چی است؟ ناهید: من می خواهم در پایان با یک قطعه شعر این پیام را برای همه شهروندان کشورم وبه خصوص برای جوانان بیان کنم. من اگرما نشوم تنهایم تو اگر ما نشوی تنهایی چی کسی می خواهد من و تو ما نشویم خانه اش ویران باد من اگر برخیزم... تو اگر برخیزی... همه برمی خیزند... من اگر بنشینم... تو اگر بنشینی... چه کسی برخیزد... چه کسی با دشمن بستیزد... چه کسی پنجه در پنجه هر دشمن دون آویزد؟ می خواهم بگویم این کشور به خود ما تعلق دارد باید به جز از خود به کسی اتکاه نکنیم با انگیزه و عشق واقعی برای رفاه جامعه، رفاه مردم و بلاخره رفاه خودمان کار کنیم، باید به یاد داشته باشیم که چشم به برون دوختن و انتظار نشستن فقط ضیاع شدن وقت است و از کاروان تمدن دنیا به دور ماندن دیگر دست اوردی نخواهیم داشت، در هر کجای از کشور که هستم هر آنچه یاد داریم و پیشه مان است برای رفاه وپیشرفت جامعه باید از آن استفاده کنیم. می خواهم بگویم که هر آنچه از دیروز برای ما تجربه شده است آن را در ساختار امروز جامعه استفاده کنیم از مسایل مثبت آن دوباره استفاده کنیم از آنچه باعث عقب ماندگی ماشده است از تکرار آن پرهیز کنیم و برویم به سوی همدیگر پذیری و خود باوری ! وسلام
|
تاجیـکان درگـذرگـاه تاریــخ
تاجیــــکان درگـــذرگــــاه تــاریــــخ
پروفیســور رســـول رهیــن
تجـــزیه بهتـــرین گـــزینـــه بــرای...
Comments 425
بازیافتــن بیطـــرفی افغــانســـتان
افغـــانســـــــتان بایــد پیــش
از رفتـــــــن ارتــش امــریکـــا
بیطـــرفی خـــود را بــاز یــابد
عزیز آریانفر
یگـــانگی زبـــان فــارســی
تاریــخ مطبوعــات کشـور
تاریــخ مطبوعــات افغــانســـتان؛
از شمس النــهار تـا جمــهوریت
سـرگذشت زبـان فـارسی دری
یادنـامـۀ طـاهــر بدخشــی
بـــرای دانـــلود یــادنــامـــه به اینجــا اشــاره نمــائید!
برای اعضای مــــآ
تعداد آنلاین
سایت پذیرای 59 مهمان آنلاین
ازهمیـن قـلم درخـــاوران
