همايشي تحت نام "كنفرانس بين المللي صلح افغانستان"‌ به تاريخ 11 اپريل سال جاري به اشتراك بيشتر از سه صد تن از شخصيت هاي علمي، فرهنگي، سياسي و اجتماعي افغانستاني هاي مقيم اروپا و افغانستان در شهر بيوروايك هالند به همت "نهاد بين المللي برون مرزي زنان افغانستان در اروپا"‌ كه مقر آن در سويدن و "كانون بين المللي صلح افغانستان در اروپا" كه مقرآن در هالند مي باشد داير گرديد.

 در همايش مذكور هيأتي از افغانستان كه در تركيب آن رهنورد زرياب ادبيات شناس و منتقد فرهنگي، اشراق حسيني پژوهشگر و رئيس مؤسسة مطالعات و تحقيقات نبراس، مير حيدر مطهر مدير مسئول روزنامة آرمان ملي، سيد حامد نوري رئيس مؤسسة آموزشي –پژوهشي نارون، فهيم دشتي مدير مسئول هفته نامة كابل،‌ صديق الله توحيدي مسئول ديده بان رسانه ها در افغانستان، عبدالله مولانا متصدي برنامة گفتمان در تلويزيون طلوع، احمد سعيدي نويسنده و تحليلگر سياسي،‌ اسحق فايز شاعر و فرهنگ شناس شامل بودند، با جمعي از فرهنگيان و خبرنگاران اشتراك ورزيده بودند.

 همايش با تلاوت آياتي چند از قرآن مجيد آغاز و باگردانندگي سيد حامد نوري سخنور برجستة كشور ادامه پيداكرد.

 اولين سخنران در كنفرانس مذكور سيد حسين اشراق حسيني بود كه با تحليل فلسفي و جامعه شناسانه در رابطه با مفهوم صلح به ايراد سخن پرداخت و چالش هاي فراروي آنرا در افغانستان يكي پي ديگر بر شمرد.

 اشراق حسيني شعار هاي مقطعي صلح كه از مبنا هاي علمي و آينده شناسانه برخوردار نباشند را مواد مصرفي براي معامله هاي سياسي خواند كه هيچگاهي توان ايجاد تحولات ساختاري معطوف به آيندة امن در كشور را نخواهد داشت.

 رئيس مؤسسة مطالعات و تحقيقات نبراس در اين سخنراني مباحث مربوط به مشروعيت نظام سياسي، همبستگي مبتني بر منطق مشترك واقعيت ها، پايگاه اجتماعي و جايگاه حقوقي طرح، پشتوانه هاي اخلاقي و توانايي اعتمادسازي،‌ تحول ساختاري براي توسعة سياسي و تمركز زدايي،‌ و سرانجام رهبري توانمند براي جريان سازي در رابطه با تبديل كردن گفتمان صلح به گفتمان غالب ملي را از مؤلفه هاي مهم آوردن صلح در افغانستان خواند كه تا كنون هيچكدام آنها به گونة راهبردي در دستور كار دو لت افغانستان قرار نگرفته است.

 اشراق حسيني افزود صلح با موعظه ها و توصيه هاي اخلاقي صِرف امكان پذير نمي شود بايد براي تجسم اين معنا تمامي منابع و امكانات بسيج گردند تا از يكطرف كشف آينده مقدور شود و از جانب ديگر براي مهندسي هوشيارانة آن توانايي هاي مانرا بالا برده و ارتقاء ببخشيم در غير آن با رويكردهاي شخصي كردن و غير اجتماعي نمودن قدرت سياسي، دادن رشوه هاي سياسي و اقتصادي، غير دموكراتيكِ فراقانوني و قياس پذيري رويدادهاي تاريخي، علاوه بر اينكه زمينه هاي صلح بوجود آورده نمي شوند نوعي گرايش هاي تخيلي و تاريخيگري را نيز به نمايش مي گذارد كه جوابگوي پيچيدگي هاي موجود نخواهد بود.

 اشراق تصريح نمود : ساده سازي تجربة صلح در افغانستان، بحران كشور را ابعاد جديدي خواهد بخشيد، بهتر است در مورد آن آسيب شناسي علمي صورت گيرد و از همان آغاز بايستي همنشين كردن مؤلفه هاي حقوق شهروندي، توسعه و عدالت براي همه، پلوراليزم و نفي تمامي قرائت هاي مخاطره آميز و غير مدني با آيندة افغانستان را در دستور كار و راهبرد هاي صلح قرار داد تا نتايج قابل اطميناني به دست آيند.

 در اين اين كنفرانس قربانعلي شيرزاد رئي "كانون بين المللي صلح افغانستان" در اروپا نيز صحبت نمود، ‌ايشان علاوه بر اينكه گفتگو براي صلح را از ضرورت هاي اساسي حيات اجتماعي افغانستان خواند بر ضرورت حفظ ارزشهاي مدني در كشور نيز تأكيد كرد، شيرزاد گفت : صلح درصورتي پايدار و قابل اطمينان باقي خواهد ماند كه با ارزش هاي همذات خودش مانند دموكراسي، حقوق بشر، آزادي بيان در تضاد واقع نشود، به همين جهت است كه صلح بايد از قالب زدو بند هاي مقطعي و استفادة ابزاري سياست مداران بيرون گردد و به باور جمعي ما مبدل شود، در غير آن انتظار تاريخي مردم افغانستان محقق نخواهد شد.

 آقاي شيرزاد آمادگي"كانون بين المللي صلح افغانستان در اروپا" را براي سهمگيري در امر اعادة صلح اعلام نمود ولي تأكيد كردكه پيش شرط هر طرح صلحي در افغانستان رعايت اصول عدالت، معيار هاي مدني و اعتماد ملي مي باشد در غير آن مشكوك و غير عملي خواهد بود.

 سومين سخنران در كنفرانس بين المللي صلح افغانستان آقاي مصباح هراتي بود كه با تحسين از برگزار كنندگان كنفرانس،‌ مقولة‌صلح را مورد تحليل قرار داد و در پرتو آموزه هاي ديني به ابعاد مختلف آن پرداخت،‌ مصباح صلح را خير و جنگ را منفور دانست اما بر اين نكته نيز تأكيد نمود كه صلح بايد واجد پايه هاي عقلاني باشد.

 مصباح در اين كنفرانس با وجود اينكه مخالفان صلح را آماج انتقاد هاي تند قرار داد و باغي خواند اما از جانب ديگر طرح هاي صلح از جانب دولت را نيز ناقص و فاقد چارچوبه هاي راهبردي معرفي كرد،‌ مصباح تأكيد نمود: طرح هاي صلح در رابطه با افغانستان در صورتيكه از معقوليت هاي علمي، غناي اعتماد ملي و توان توقف سازماندهي اخلالگري هاي بيروني مخصوصاً پاكستان را نداشته باشد به ثمر نخواهد نشست.

 در اين كنفرانس بانو فرشته حضرتي رئيس" نهاد بين المللي زنان بيرون مرز افغانستان در اروپا" نيز پيرامون موضوع صحبت نمود و برگزاري همايش هاي صلح براي افغانستان را ضرورت مهم براي ترويج گفتگو هاي ثمر بخش در حوزة‌عمومي خواند،‌ايشان شعري از شاعر برجستة كشور اسحق فايز را كه در فِراق احمد شاه مسعود قهرمان ملي افغانستان سروده است به دكلمه گرفت و فضاي همايش را از جاذبة معنوي بيشتري برخوردار نمود..

 در همايش مذكور اسد الله الكوزي نيز به ايراد سخن پرداخت و بر مفهوم صلح بر پاية احترام متقابل انسان ها در جامعه تأكيد كرد، الكوزي عمل براي گسترشِ فرهنگ احترام به يكديگر براي صلح افغانستان را اساسي معرفي كرد كه زمينه هاي عبور از گرايش هاي افراطي و دگما هاي قومي را بوجود آورد تا تنش هاي موجود را به تسامح براي فردا مبدل نمايد.

 سخنران ديگر در همايش بين المللي صلح افغانستان در هالند عبدالطيف پدرام رئيس كنگرة‌ملي بود كه با تأييد سخنان اشراق حسيني بر ضرورت آسيب شناسي و انتخاب روشها و ميكانيزم هاي كارشناسانه پافشرد؛ پدرام تأييد نمود كه با توصيه هاي اخلاقي نمي شود صلح را مستقر كرد براي نزديك شدن به صلح بايد اجماع براي توسعة سياسي و اقدام براي آن را نه تنها جدي كه اساسي بپنداريم.

 پدرام افزود : اساس رسيدن به صلح اينست كه ما از لحاظ سياسي با هم به توافق برسيم، ‌ساده سازي مسئله اي طالبان ما را كمك نمي تواند، تحقق امر دموكراتيك در ساختار غير متمركز براي صلح واجد اهميت جدي است.

 احمد بهزاد نمايندة مردم هرات در ولسي جرگه نيز در اين همايش به سخنراني پرداخت،‌ايشان تأكيد نمود : آنچه صلح را با چالش روبرو كرده مناسبات ناهنجار تاريخي است كه ريشه هاي دراز دارد،‌ برچيدن عوامل نا امني در كشور راهكار هاي مبتني بر حقوق شهروندي را مي طلبد.

 بهزاد افزود :‌صلح با رشوه هاي اقتصادي و سياسي شكل گرفته نمي تواند،‌ مشكل صلح افغانستان ساختار غير عادلانة قدرت است كه بايستي بر بناي اجماع متحول شود، ايشان تأكيد نمود چنانچه يكي از عامل هاي اساسي چالش در برابر صلح مناسبات تاريخي به شمار مي رود عامل ديگر در شرايط كنوني حاكميت موجود است كه بي اعتنا به مفهوم عدالت اجتماعي به گونه اي شتابان به سوي اقتدار گرايي و قانون گريزي سير مي كند؛ ايشان تأكيد نمود تا مشكلات يادشده راه حل منطقي و عادلانه پيدا نكنند، شكي وجود ندارد كه صلح پايه و بستر پيدا نخواهد كرد.

 سخنران ديگر در اين كنفرانس دكتور نجيب الله مسير از هالند بود كه پيرامون دولت هاي ملي نو انديش و نقش آنها در شكل دهي فرهنگ عمومي براي ترويج توسعه و همپذيري در حوزة عمومي به ايراد سخن پرداخت،

 مسير تأكيد كرد، در صورتيكه دولت افغانستان زمينه هاي مناسب براي تعاطي منطقي ميان سنت و مدرنيته را بوجود آورده نتواند و به عنوان محور اعتماد واقعيت هاي متكثر افغانستان توان تبارز را نداشته باشد نه تنها داعية صلح را پيش برده نخواهد توانست كه در رابطه با ادامة‌ حيات سياسي خودش نيز دچار مشكل خواهد بود، بنابر اين تا دولت افغانستان توانايي كار آيي براي انجام وظايف اش را كه ارائه اي خدمات در عرصه هاي اجتماعي، فرهنگي، اقتصادي، امنيتي و غيره است را پيدا نكند قادر نخواهد شد كه مسئوليت هاي سنگين تر ( آوردن صلح ) را انجام داده بتواند،‌ به جهت اينكه دولت فعلي افغانستان از تعريف دولت هاي كارآ فاصلة زيادي دارد و مورد اعتماد مردم نيست به همين جهت توانايي انجام مسئوليت خطيرِ‌ تحقق آرمانهاي صلح را ندارد.

 مسير در بخشي از سخنراني اش آوردن صلح را منوط به توافق نيروهاي اجتماعي بر سر سه مسئلة مهم : گذشته، قواعد بازي در قلمرو سياسي و مدل دگر سازي جامعه دانست كه بر اساس آن عوامل باز دارندة اقتصادي – اجتماعي مدرن سازي متحول شوند تا مشاركت شهروندي شكل بگيرد در غير آن نتيجة مطلوب به دست نخواهد آمد.

 در كنفرانس مذكور پروفيسور رسول رهين نيز به ايراد بيانيه پرداخت، و از پيدا شدن رهبري واقعي در كشور براي بهبود اوضاع سخن به ميان آورد، ايشان سه مشكل اساسي :

 1/ مذهب

 2/ زبان

 3/ نام كشور

 در افغانستان را چالش برانگيز معرفي كرد و رسيدن به راه حل منطقي را به رسميت شناختن هركدام آنها بر بناي اجماع ملي دانست كه از يكطرف انگيزه هاي واگرايي را به همگرايي تعديل مي نمايد و از جانب ديگر فضاي نارضايتي و بي اعتمادي را در مسير همپذيري و شكوفايي حس مسئوليت جمعي، تلطيف مي كند، رهين نزديك شدن به صلح را از طريق نهادينه شدن آزادي واقعي مذاهب و زبان و توافق بر سر نام كشور ميسر دانست در غير آن با وجود فضاي ناهنجار نابرابري و فقدان تفاهم همگاني صلح آرزوي خواهد بود كه به گونة پايدار و عادلانه شكل نخواهد گرفت.

 در كنفرانس مذكور احمد سعيدي كارشناس مسائل سياسي نيز سخنراني نمود و مشكل اساسي در برابر صلح را مشكل ديورند و تضاد منافع منطقوي و جهاني كشور ها خواند.

 سعيدي تأكيد نمود كه مشكل افغانستان قبل از اينكه داخلي باشد بيشتر جنبه هاي منطقوي و بين المللي دارد، در صورتيكه آوردن صلح در اولويت قرار داشته باشد بهترين راه فعال كردن ماشين ديپلوماسي براي خشك ساختن ريشه هاي نا امني از خارج افغانستان مخصوصاً از پاكستان و ديگر كشور هاي همسايه است.

 در پايان كنفرانس بين المللي صلح براي افغانستان در هالند آقاي رهنورد زرياب پژوهشگر و فرهنگ شناس معروف كشور به جمعبندي پرداخت و همايش مذكور را مثبت ارزيابي كرد.

 زرياب با اشاره به ابعاد گوناگون مباحث، بعضي از سخنراني ها را علاوه بر اينكه انديشه برانگيز و واجد افق هاي بلند فلسفي – فرهنگي خواند حاوي نكته هايي جدي براي راه حل هاي پايدار مسئله اي ملي و شكل گيري صلح عادلانه در افغانستان نيز به شمار آورد.

 زرياب براين نكته پافشرد كه آوردن صلح قبل از اينكه بر بناي معامله ها و معادله هاي سياسي استوار باشد بايد واجد مايه هاي فرهنگي در راستاي شكوفايي حقوق شهروندي، عدالت اجتماعي و بلوغ ملي براي عقلانيت سياسي باشد در غير آن پايدار نخواهد بود.

 در اين كنفرانس پروفسور دكتور آلبرت اشتايل افغانستان شناس معروف سويسي نيز با ارسال پيام كتبي از تدوير كنفرانس صلح افغانستان ابراز خرسندي نموده و آمادگي خود و گروهي از محققان همكار ش را براي ايجاد انستيتوت صلح افغانستان در چوكات دانشگاه زوريخ اعلام كرده بود،‌ در پيام ايشان خاطر نشان گرديده است كه در انستيتوت مذكور هم مسايل مربوط به صلح افغانستان مورد مطالعه و تحقيق قرار خواهند گرفت و هم به محصلين در زمينه هاي مربوط آموزش داده خواهد شد.

در پايانِ كنفراس قطعنامة در شش ماده نيز صادر گرديد كه قرار ذيل است :.

1/ هر گونه معاملة پنهانی و پشت پرده، حتا اگر با هدف تأمین صلح در افغانستان باشد، برای مردم این کشور قابل قبول نخواهد بود.

2/ هیچ طرح صلحی نباید به قیمت قربانی کردن ارزش هایی مانند تأمین حقوق بشر، دموکراسی، حقوق زنان، قانون اساسی و ارزش های دیگری از این قبیل، که بر اثر مبارزات سی سالة مردم افغانستان و به همکاری جامعة جهانی در هشت سال اخیر به دست آمده اند، تمام شود.

3/ هیچ طرح صلحی نباید سبب معاملة‌ پنهان یا آشکار با گروه هایی شود که اهداف تروریستی را به پیش می برند.
4/ در تهیه و اجرای هر طرح صلحی باید، ارادة مردم افغانستان شریک باشد و دولت یا هیچ نهاد داخلی و خارجی نمی تواند به بهانة تأمین صلح، خواست های برحق مردم افغانستان را نادیده بگیرد.

5/ حکومت حق ندارد، به بهانة تأمین صلح سرنوشت مردم افغانستان و رابطة استراتیژیک افغانستان با جامعة جهانی را صدمه بزند.

6/ پروسة صلح باید با دقت تمام آغاز و عملی شود، تا نتیجة آن سبب ایجاد نا امنی در مناطق امن كشور نگردد..

• افزودن جدید جستجو
• نظر ها

نوشتن نظر

Your Contact Details:

نام:

ایمیل:  اعلام نکردناعلام کردن

Comment:

عنوان:

قالب نوشته:         -رنگ-آبی کمرنگسیاهآبیبنفشخاکستریسبزلیموییقرمز آلبالوییسرمه ایزیتونیزرشکیقرمزنقره ایآبی سیرسفیدزرد -اندازه-ریزکوچکمعمولیبزرگبسیار بزرگ

Message:

Security

کد آنتی اسپم نمایش داده شده در عکس را وارد کنید.

!joomlacomment 4.0 Copyright (C) 2009 Compojoom.com . All rights reserved."