** فـــراخـــوان ** | پیـــــام هــــا KHAWARAN.COM خاوران

نشریهء سیاسی، فرهنگی، تاریخی و اجتماعی افغانستان

** فـــراخـــوان **

پیامها و گزارشات - پیـــــام هــــا

نوشته شده توسط امام جان "عالمی"

چهارشنبه ، 23 تیر 1389 ، 22:04

دشــــمنان افغــانســـتان کی هـــا اند؟

زعمای این کشور را عادت براین بوده است که دشمنان خود را دشمن وطن و مردم میخواندند و خودرا بجای مردم تلقی می نموده اند. دورنمی رویم و به دوران تبعید شاه و آغاز جمهوری داود خان برمی گردیم.

همین که داود خان از طریق کودتای نظامی قدرت را تصاحب نمود بعد از مدتی صدراعظم اسبق محمد هاشم میوند وال گرفتارشد و ازطریق رادیو افغانستان اعلان گردید که ارتجاعیون وخائین وطن هریک محمد هاشم میوندوال، خان محمد سابق والی ننگر هار و دگرجنرال متقاعد عبدالرزاق نسبت دسیسه که به اشاره پاکستان علیه وطن چیده بودند با اسناد دستگیر شدند.

درمورد اینکه میوند وال تصمیمی علیه امنیت و نظام درکشور داشته است؛ تا اکنون مدرکی وجودندارد. ولی این معلوم بود که میوندوال به داودخان و جمهوری خانواده گی او موافق نبود. بنابرین میوندوال نسبت به داودخان ذهنیت نا مساعد داشته است، نه نسبت به وطن و مردم!

بعد از اینکه رهبران ح . د . خ افغانستان از طریق اقدام نظامی قدرت را بدست آوردند تمام مخالفین خود را خائنین وطن گفتند ودر قدم اول اشخاصی چون جنرال عبدالقادر که یکی از چهره های فعال کودتای ثور بود، جنرال شاه پور احمدزی، داکتر میرعلی اکبر وسلطان علی کشتمند را بنام خائینین وطن به زندان انداختند که از جمله داکتر میر علی اکبر وجنرال شاه پور اعدام گردیدند.

زمانیکه حفیظ الله امین طی یک کودتای حزبی قدرت را غصب نمود، پیش ازهمه استاد ورهبر کبیرش نورمحمد تره کی را به شکل مرموزی از بین برد وبرای اعضای حزب شخص تره کی وهوادارنش را خاین به خزب و و طن ابلاغ نمود.

هنگامی که ببرک کارمل به کمک نظامیان شوروی به قدرت رسید همکاران حفیظ الله امین بنام خائین وطن به زندان انداخته شدند وتعدادی از آنها اعدام گردید.

حینیکه داکتر نجیب الله ازطریق کودتای حزبی قدرت را بدست آورد با مخالفین مسلح اعلان مصالحه نموده آنها را برادران آزرده خاطر خواند. ولی در مورد پاکستان لهجه اش تغیر نکرد وپیوسته حکومت پاکستان را مسئول مشکلات ومصائب در افغانستان میگفت.

دردوران حکومت مجاهدین مسئولیت همه بدبختی و دشواری ها به دوش ح.د.خ افغانستان انداخته شد ورهبران رویداد ثور 1357 خورشیدی به حیث دشمنان دین ووطن مورد عتاب قرار گرفتند.

بعداً که طالبان به کمک سازمان استخبارات پاکستان قدرت را تصاحب نمودند، سران حکومت مجاهدین را دشمن افغان ها قلمداد نمودند. دراینجا این مطلب شایان ذکراستکه هرکشوری درعین زمان دارای دونوع دشمن بوده است. دشمن خارجی ودشمن داخلی.

درزمان جمهوری داود خان حکومت پاکستان درپیوند با دولت انگلیس دشمنان خارجی، محافظه کاران، هواه خواهان داود خان خوانین واعضای سازمان جوانان مسلمان بحیث دشمنان داخلی معرفی گردید.

دردوران حکومت حزب دموکراتیک خلق افغانستان ایالات متحده امریکا، کشور استعماری انگلیس وحکومت پاکستان بحیث دشمنان خارجی، فیودالان بزرگ، تجار کمپرادور، روحانیون به اصطلاح مرتجع سازمان اخوان المسلمین افغانستان وسازمان های شعله جاوید وستم ملی بحیث دشمنان داخلی تبلیغ میگردید.

درزمان حکومت مجاهدین هم کشور اتحاد شوروی وهم کشور اسلامی پاکستان بحیث دشمنان خارجی وبقای حزب دموکراتیک خلق افغانستان بحیث دشمنان داخلی قلمداد گردید.

دردوران حاکمیت طالبان اتحاد شوروی وجمهوری اسلامی ایران منحیث دشمنان خارجی،استاد ربانی واحمدشاه مسعود و نیروهای مسلح تحت فرمان انها بحیث دشمنان داخلی تبلیغ میگردید.

دراینجا این نکته قابل یادآوری است که تمام زعمای پیشین در این امر باهم توافق داشته اند که دشمن تاریخی وطن ما کشوراستعماری انگلیس بوده است.

اما درزمان زعامت آقای حامد کرزی کشور انگلیس به دوست تبدیل شد ودشمنان داخلی نامرئی شدند. این که روز مره خون دها هم وطن ما ریخته میشود، مکاتب به آتش کشیده شده، معلمین، دوکتوران، ژورنالیستان وعلمای مشهور کشور بقتل میرسند از نظر هیچکس پوشیده نیست. ولی مسئولین امور تمایل ندارند که عاملین این مصائب را به مردم معرفی کنند.

همین حالا میان صاحب نظران ما بر سر تعریف مفاهم ( منافع ملی، وحدت ملی ودشمن ملی) اختلاف نظر وجوددارد. صاحب نظرانی چون حبیب الله رفیع، محمد اسمعیل یون، سناتورباختر امین زی وشمس الهدا شمس، عامل همه بدبختی ومصائب سران جبه متحدسابق رامیدانند. ازنظر نو یسندگان کتاب (سقاوی دوم ) سران حکومت اسلامی وبطور خاص استاد ربانی واحمد شاه مسعود خائینین وطن بوده آگاهانه، نهاد های مدنی اقتصادی واجتماعی را ویران نموده واین وطن را که از احمد اشاه ابدالی به میراث مانده است عمداً به ویرانه تبدیل کرده اند.

بیاد دارم که در لیل 14 دلو سال 1388 حبیب الله رفیع و سناتور باخترامین زی مهمان پروگرام پشتوی رادیو آشنای صدای امریکا بودند. ایشان تمام مصائب وآلام شرایط فعلی در کشور را به دوش رهبران جبهه متحد انداختند، در همین مصاحبه اقای حبیب الله رفیع فرمودندکه:"حامد کرزی چپنی پوشیده که درآستینش مارهای خطرناکی نهفته که این مارها به هیچ صورت به مصالحه با طالبان موافق نیستند".

در آنجا یقینن منظور از مار های خطرناک آستین چپن رئیس جمهور، شخصیت هایی از جبهه متحد سابقه در حاکمیت بود.

دراین پروگرام هردو صاحب نظر ازطالبان، القاعده واستخبارات نظامی پاکستان هیچ شکایتی نداشتند ودست این گروه ها وسازمان هارا درفجایع جاری درکشوردخیل ندانستند.

محترم شمس الهدا شمس درمقاله مفصلیکه در باره شخصت محمد گل خان مهمند در کتاب ( ستر پشتون محمد گل مهمند بابا ) به متن پشتو به نشر رسانیده درقسمت آخر آن گفته است:" دعا میکنیم که خدای بزرگ، خدای مهربان (ج) محمد گل مهمند با بارا که به اساس نبوغ شخصی خود هفتاد سال قبل از اراده پلید ستمی های جنایتکار، خباثت روسی، دشمنان رنگارنگ پشتون ها ودشمنان قسم خورده پیکر واحد افغانستان باخبر وازحالات آینده آگاه بود. جنت ها را نصیبش کند ودشمنانش را که در نهایت دشمنان افغانستان اند، حلاک وبرباد کند. بر پشتونهاست تا با استوار ماندن به زبان، کلتور، تاریخ ورویات تاریخی خود روحش را شاد سازند".

اما عده دیگری از صاحب نظران ما، طالبان، القاعده، استخبارت نظامی پاکستان (ISI) واحزاب وحلقات معینی در پاکستان را دشمنان صلح ترقی وتمدن در کشور میدانند. درچنین احوال آقای حامد کرزی طالبان را برادر گفته آنها را افغانهای رنجیده خطاب میکند. درعین وقت راه اندازی حملات انتحاری وانفجارات را کاردشمنان وطن میگوید. در این صورت مردم دچارسردرگمی شده نمیدانند که کی را دوست وکی را دشمن بدانند؟ و از جانبی چنین اظهارات از جانب شخص اول ممکلت به روحیه رزمی نیروهای مسلح کشور تاثیر منفی بجا گذاشته وبرعکس روحیه جنگی مخالفین مسلح را تقویه مینماید.

بیاد می آوریم زمان داکتر نجیب الله را که با مخالفین مسلح اعلان مصالحه نمود وبا همسنگرانش درداخل حاکمیت به مجادله پرداخت که در نتیجه عده ازهمکارانش از وی ناراض شدند واردوی نیرومند کشور دچار مایوسی گردید. در حالیکه مخالفین نه تنها یک اینچ از موضع خود عقب نه نشستند بلکه روحیه جنگی شان قویتر گردید وسرانجام پایه های حکومت داکتر نجیب سست و درنهایت سقوط نمود.

درصفحه 463 کتاب "نگاه مختصر بتاریخ معاصرافغانستان" تالیف کادید اکادمیسین محمد ابراهیم عطائی چنین میخوانیم: "داکترنجیب در یک جلسه بزرگ افسران اردو سخنرانی ناخوش آیندی نمود سپس وزیر دفاع را در بغل گرفت و با او خداحافظی نمود وبادیگر افسران با بالا نمودن دست خداحافظی کرد وبه اردو پیام صادر نمود که من رفتم، شما هرقسمی که وطن را محافظت میکنید مربوط به شما است. که این پیام داکتر نجیب الله درحکم خیانت ملی به کشور بود".

اکنون بر آقای حامد کرزی است که در مورد مذاکره ومصالحه با مخالفین راه داکتر نجیب را تعقیب میکند ویا با عبرت ازسیاست ناکام او راه های دیگری را برای تامین صلح وامنیت جستجو می نماید.

درافغانستان هیچ کسی مخالف صلح وآشتی نیست، ولی مردم خواهان چنان صلحی اندکه در آن عدالت وحقوق انسانی شان پایمال نشود.

حالا در این لحظات حساس تاریخ کشور از شخصیت های آگاه وبا احساس کشور توقع میرود تا واقع بینانه ودلسوزانه تعریف درست، همه جانبه وصحیحی ازمفاهیم(دشمنان ملی ومنافع ملی) بدست دهند تا مردم رنجدیده افغانستان در روشنائی آن، دوست را از دشمن تفکیک نموده به سوی آینده با آگاهی تمام گامهای متین واستواری بردارند.

ومن الله توفیق

امام جان "عالمی"