کــوتاه سخنــی با محتــرم داکتــر عبــدالله عبــدالله

نشریهء سیاسی، فرهنگی، تاریخی و اجتماعی افغانستان

پیامها و گزارشات - پیـــــام هــــا

نوشته شده توسط نوراحمد رجاء

سه شنبه ، 24 خرداد 1390 ، 09:46

کــوتاه سخنــی با محتــرم داکتــر عبــدالله عبــدالله بنام خدا

آقای عبدالله! هرچند توصیه وتذکر به جناب شما امر پسندیده ومفیدی نخواهد بود؛ ومن در داشته های فکری وتجربوی خودم به این نتیجه رسیده ام که از هر انتقادی که میکنم؛ شاید بعدها تاوان وغرامت این انتقاد را پس بدهم؛ بااین ملحوظ وبااین باوریتی که دارم؛ ناگزیرم با به جان خریدن بی مهری دوستان عرضم را بحضورشان به عرض برسانم.
بزرگوار! کارد به استخوان رسیده ودار ودسته از خدا بیخبر وغوطه خورده شیونیستی ها ومزدوران حلقه زده برگرد کرزی؛ بی تابانه تلاش وتقلاء دارند تاهر آنچه از دست شان برمیآید دربراندازی شخصیت های غیرپشتون بکاربرند؛ که میبرند.حساب طالبان که همه را از دم یک تیغ میگذرانند از این مورد جدااست.

بسیار غمگین وحزن آور است که ما نظاره گرکشته شدن دیگران وسپس در اندوه او نشستن را به انتظارکشیم؛ تابه تدریج که به قول بیدل:

کاروان سبحه ایم اندوه واماندن کی راست
هـــرکه وا مـــــاند دمی دیگر مقدم میشود

دولت در دسته پاچگی تمام سعی برآن دارد تاشئونات ملی میهنی را در جهت رقم زدن سرنوشت اقوام دیگر در راستای سرنشینی شیونیستها برای سال های متمادی گره زند؛ وآقای کرزی باتلبیس ابلیسانه همواره ( باگرگ دنبه خورده و بامیش ناله سرداده) واین روباه حیله گر ومکار به آسانی دست از سر این کشور واین ملت برنمیدارد.

اینکه جهالت؛ سازشکاری؛ ترور افراد نخبه؛ دهشت و وحشت ازناحیه حملات انتحاری؛ خریداری افراد پول پرست وضعیف الاراده بوسیله ثروت وقدرت؛ جابجائی اشخاصیکه بخاطر مقام ازشخصیت وحتی از ناموس خود میگذرند و..... همه و همه مسایلی است که درجهت نگاهداری هدف؛ برای کرزی وسیله است؛ و او از همه این روش ها استفاده میبرد.

کلمه شرارت را شنیده و ندیده بودیم؛ هم اکنون درزیرچتر دموکراسی درکشورمان به معنای هر آنچه بدوش این واژه گذاشته بودند بوضوح می بینیم؛ درمقابل شرارت دشمنان؛ رافت واکنش است که به کله ودوش ماسوار شده است؛ دشمن میکشد وخنده سرمیدهد؛ ماکشته جمع میکنیم وگریه میکنیم؛ دشمن به نیستی ونابودی ما میتازد وما باایستادگی همآهنگی واطاعت نشان میدهیم که به کش که بره نر برای قربانی شدن است؛ وما نرادانِ هستیم که به کشته شدن افتخار میورزیم.

عجب است! به خدا پناه میبرم از این روش؛ ما مسلمانیم اما رهرو مسیحیت شدیم؛ شمشیر بدست دشمن میدهیم وخود دل خوش بداشتن سپرداریم.

رؤیا پروریم که باحمله انتحاری طالب ویاباکشته شدن زنجیره ئی که از ارگ پیاده میگردد؛ به بهشت میرویم؛ سیدمصطفی کاظمی به این سلسله رفت؛ وهم اکنون او دربهشت برای ماکه پس ازشهادت او اشک ریختیم وسوگوار شدیم ونالیدیم وزاریدیم جای تهیه دیده است؛ وبی تابانه انتظار رسیدن مارا انتظار است.

مـــــن از مفصل این قصه مجملی گفتم
توخود حدیث مفصل بخوان از این مجمل

القصه به هر نوع مرگ ذلتباری که برای ما برنامه ریزی کنند تن در میدهیم؛ اماهراس داریم وترس بروجود مارخنه نموده که هرگز رویاروی دشمن نه ایستیم؛ مقاومت نکنیم؛ سنگرنشین نشویم؛ عمل باالمثل نکنیم ازکشته پشته نسازیم؛ تنهاوتنها به انتظارمرگ انتحاری ولبیک گفتن به عملیات دشمن را بجان خریداریم؛ جنگ طلب وخواستار کشت وکشتارنیستم؛ اما کشته شدن دوستان رابصورت برنامه ریزی شده بدست دشمنان مردم و وطن برخود ننگ وبی تفاوتی وخواب رفتگی وبی ننگی میدانم.

ای کاش یک جوانمردی دشنه انتقام را به اساس آیه : (و لكم في القصاص حياة يا أولي الألباب لعلكم تتقون ) به شاهرگ طالبان نکتایی دار ارگ فرومیبرد؛ تاارگ نشینان نیز میدیدند؛ غیر از دستگاه حاکمه که سازمان مافیایی دارد؛ مردم نیز از خود اراده و اختیاری دارند. وسپس ماهم درمحفل سوگواری اشتراک میکردیم وصدای بلند گریه را تاآسمان بلندمیکردیم؛ نوحه سرمیدادیم و فریاد؛ وا.... وا شیونیست های ما؛ گوش فلک را مانند گوش های کرزی کرمیکرد.

وقتی دشمن مردم کاخ نشین است وفرمانروا؛ شیونیست است وکامروا؛ اریکه نشین است وبی پروا؛ ماچراپروا داشته باشیم؛ هراتهام وهر ناروای که برکشور وبرملت میرود؛ مسئولیتش بدوش حاکمیت است؛ نه ما؛ وانگاهی که قرار است جان برود( چه ازپهلو چه ازگلو).

اما جانب مقابل اپوزیسیون و در راس بیشتر امیداوریها در وجود شما( داکتر عبدالله؛ عبدالله ) نهفته شده است؛ چه برنامه های را روی دست دارید؟ بیان برنامه ها برای مردم وملت؛ امت بپا خاسته را درصحنه نگاهمیدارد؛ شما به این اهمیت داده اید؟.

برنامه ریزی های که درحلقه خاصی اتخاذ میگردد؛ عنوان آن هرچه باشد مختص است؛ از این مختصیات نمیشود به برنامه های آینده گرفتن زمام امور بسیار امیدوار بود؛ چه بسا؛ بسیار کسانی که امروز همراز وهمدم باشما هستند؛ فردا ازجلسه نشینان خاص کرزی به حساب میآیند؛ وبرغم تمام دوستیهای گذشته باشما ازجمع آنانِ میشوند که دامنه اتهام را از دشمنان بیشتر علیه شما میبافند.

محترم آقای عبدالله! ستایشگر چهره راستین شما مجاهدین وامت بپا خاسته است؛ نه معامله گران سیاسی وجهاد فروشان به پول ومقام رسیده ازفروش خون شهداء وخیانت به آرمان شهداء.

این سخن را از دیر وقت ها به یاد دارم (دشمن؛ دشمن من؛ دوست من حساب میگردد؛ ودوست؛ دوست من؛ دوست من است) از ا ین گفته بسیار میتوان حساب برد؛ واینرا بدان ملحوظ خدمت شما نگاشتم؛ چندی قبل به ارتباط کاریکاتور کریم خرم درفیس بوک؛ شخص شما از دست اندرکاران خواسته بودید که ازکشیدن چنین تصاویری خودداری کنید؛ من تا تای تمت باشیونیستها مخالفم؛ اما عملکرد وخواست شما واقعا بینشی از یک رهبریت را نشان میداد؛ واگر این بینش شما روحیه موسع شدن را بصورت همگانی تر بخود اختصاص دهد؛ بدون شک از یک زعامت وشخصیتی صحبت میکنید؛ که حتی دشمنانش در آینده ی نه چندان دور راه مسالمت را بااو به پیش خواهندگرفت.

توصیه دیگری دارم برای تان؛ خود تان رامجبور کنید که مستقیما پای فیس بوک نشسته وبجواب سوالات مردم پاسخ بدهید؛ هرگز این امر خطیر را برای دیگران واگذار نکنید که در امانت مردم خیانت شمرده میشود؛ وبرای رعایت خاطرشما مثبت صحبت های گذارش میگردد که درنهایت در بیابان سوزان سرنوشت تک وتنها خواهید ماند؛ بگذارید حرف مردم مستقیما به گوش شما وجواب شما راسا به گوش مردم برسد.

حضورشما در ارتباط های مردمی مزایای زیادی دارد؛ حد اقل این امتیاز این است که ذغال بید را تا پکه زنی تازه است؛ وقتی پکه را به کنار بمانی روی آن خاکسترمی نشیند؛ تاشماراهنمائی کنید مردم برای تان رو میاورند؛ وقتی سکوت کردید مردم میخوابند.

جان اف کندی سی وپنجمین رئیس جمهور امریکا پس از ساعت 12 شب به پاسخ نوشتن به نامه ها مینشست وپس از پاسخگویی هرنامه را عنوانی صاحبش به پست ارسال میکرد.

ازجمع آنانی نباشید که نازک نارنجی اند ویاخاکشی مزاج؛ نه تاب وتوان هوای تابستانی دارند ونه طاقت سرمای زمستان را از ناز به گدازند و از فخر به آسمان؛ این ملت به مردی ضرورت دارد که مانند ناپلئون بناپارت نان چاشت آن 7 دقیقه و نان شب آن 15 دقیقه وقت بگیرد.

اندکی پیش تو گفتــــــم غمی دل ترسیدم
که دل آزرده شوی ورنه سخن بسیار است

بهرحال این نامه نتیجه گیری ندارد؛ که خلاصه کلام را منوط ومربوط به چند پسوند وپیشوند قرار دهم؛ سرنوشت ملتی که بیش از سه دهه در برزخی از بدبختی ها وبیچارگی ها ومحنت کشی ها قرار دارد به یک نوشته وچند نوشته ویک کتاب وچندکتاب به خلاصه نمی کنجد.

بدرود با شما تا درود دیگر.

نوراحمد رجاء

22-3-1390 برابربا12-6-2011

این ایمیل آدرس توسط Spambot ها محافظت شده، برای مشاهده آن باید جاوا اسکریپت را فعال کنید