چند سطــری بــرای آقــای امــرالله صالــح

نشریهء سیاسی، فرهنگی، تاریخی و اجتماعی افغانستان

پیامها و گزارشات - پیـــــام هــــا

نوشته شده توسط نوشتۀ م –ح- مهری

چهارشنبه ، 6 مرداد 1389 ، 00:27

چند سطــری بــرای آقــای امــرالله صالــح آقای صالح، فکر می کنم شما خیلی پاک طینت هستید که خداوند بزرگ با همه مهربانی هایش نگذاشت طینت و وجدان پاک شما با غباری آلوده گردد که دیر یا زود صاحبان قدرت که می خواهند با دسایس صلح و مصالحه مردم مظلوم ما را باز هم در چنگ برادران آقای کرزی که بدون در نظر داشت هیچ دین و مذهبی سر می برند بیاندازند.

شما باید باور داشته باشید و تجربه هم به اثبات رسانیده است که هر زمانی که قدرت های استعماری احساس نمایند که پول های شان حدر می رود و انسانهای شان بدون بر آورده گردیدن هدف شان کشته می شود هیچگاهی این اندیشه برای شان مفهومی ندارد که از کی باید انتقام بگیرند و کی - کی است؟

شما منحیث یک انسان با دانش درک کرده اید که رهبری یک کشور آنهم بدون حمایت مردم هیچگاهی به منزل نرسیده دیر و یا زود خواهید دید که صاحبان قدرت با آنچه انجام می دهند چی اشتباهاتی را مرتکب می شوند.

شما سرنوشت میوند وال شهید، داؤد خان شهید، داکتر نجیب فقید، ترکی، حفیظ الله امین، و سایر کسانی را که نتوانستند خواست باداران شان را فراهم نمایند خوب بیاد دارید و می دانید که چگونه ضیاءالحق و عدۀ از افراد سر شناس دیگر فقط بخاطر اینکه نخواست خواست بادارش را بر آورده سازد چگونه نابود گردید.، انهای که ریختن خون ده ها با دار زاده را نادیده می گیرد نیز به همان سر نوشت روبرو خواهد گشت.

این خواست خداوند بوده که نخواسته بعد از وقوع حادثۀ به اصطلاح جرگۀ مشورتی صلح شما را شریک چنان عملکردی نماید که دیگر نتوانید هیچ بهانۀ را برای تبرهه کردن خود پیشکش نمایید. زیرا آنهای که در یک حالتی قرارداشته باشند که وجود شان شریک جرم پنداشته شود دیگر مورد عفو قرار نمی گیرند. این بادار ها چنان کین می ورزند که با همه توانمندی وقتی بخواهند نسبت به کسی در صدد انتقام بر آیند هیچ کسی را مجال نجات نخواهد بود مگر اینکه ارادۀ خداوند نباشد. شما از سر نوشت داکتر نجیب اطلاع دقیق دارید که چگونه منحیث یک رهبر قدرتمند توسط چند تن افراد به نام سرباز اجازۀ بیرون رفتن از افغانستان را پیدا نکرد و تا زمان ورود طالب ها و بدار کشیدنش توسط اجنت های پاکستانی حتی از حمایت آن سازمانی که دم از حقوق بشر می زند هم برخوردار نشد و هیچ کسی منحیث یک رهبر به کمکش نشتافتند.

شما دیر یا زود شاهد خواهید بود که چگونه آنهای که خون هزاران انسان را پامال می کند به سرنوشت شومی گرفتار خواهد شد.

قدرت طلبی هم اندازۀ دارد وقتی انسان هم مردمش را و هم خدایش را فراموش کرد حتی از مرگش هم بی خبر می شود. من برای آن طفل شش ماهۀ اشک می ریزم که چون دوران چنگ های داخلی میلۀ تفنگ را در دهانش می گزارند تا با فیر تفنگ مرمی را از پشت سرش بیرون کنند ولی طفل با عادت که دارد می خواهد چون پستان مادر میله را بچوشد ولی نمی داند که با فیر مرمی دشمن انسانیت سر گلولۀ از همان میله از پشت سرش بیرون می شود. آنهای که برای بر آورده گردیدن اهداف شان خون می دهند من و ترا نمی شناسند، بیاد داشته باش که از آنچه خداوند در حقت روا داشته هر گز افسوس نخواهی خورد مگر اینکه شکران لطف و مرحمت خداوندی را داشته باشی که در ردیف و همرۀ انسانهای که بخاطر قدرت طلبی همه را فراموش می کند قرار نگرفته باشی.