I would like visit this event /

2011
محل برگزاری:
Ealing Town Hall
New Broadway
Ealing London UK W 5 2BY
شماره های تماس:
07411644282
07904501765
ستاد برگزاری بزرگداشت از هفته ای شهدا و
تجلیل از دهم ین سالگرد شهادت احمدشاه مسعود- لندن

ما برای آزادی می رزمیم! زیرا زیستن در زیر چتر بردگی پست ترین نوع زنده گی است. برای حیات مادی همه چیز را میتوان داشت آب نان و مسکن. ولی اگر آزادی ما برباد رفت اگر غرور ملی ما درهم شکسته شد واگر استقلال ما نابود گشت در آن صورت این زنده گی برما کوچکترین لذت نخواهم داشت.

قرار معلومت دوستداران مسعود قول بالا را به ایشان نسبت میدهند، خوب سوال خلق میشود چند فیصد همقطاران وی بنا بر همین باور در کنار مسعو د بودند؟؟؟ و چند فیصد از همقطارانش فعلا به عین باور هستند؟؟؟ آیا واقعا مسعود زیستن در زیر چتر بردگی را پست ترین نوع زندگی میدانست؟؟؟ شاید امضا نمودن سند تسلیمی کشور در بن و ده سال خدمت و از سر و جان م ایه گذاشتن برای اهداف صلیبی امپریالیستی بنا بر باور و عقیده بالا بود!!! تناقض در گفتار و عمل، خیال پ ردازی و جهان واقعیت را چگونه توجیه میکنید؟ بر اساس این گفته کدام یک از دوستداران مسعود خود را تعقیب کننده راه مسعود میداند در حالیکه ده سال بالای ناموس افغان سلاح امریکایی را تحمل نموده است؟ اگر امروز مسعود در قید حیات می بود زندگی ذلیلانه در زیر خیمه فرسوده اشغال را انتخاب میکرد و یا راه مبارزه و م جاهدت را؟؟؟ شما کدام اش را انتخاب کردید؟؟؟ دوستان و همقطاران مسعود کدام راه را انتخاب کردند؟؟؟

بسم الله الرحمن الرحیم

تفسیرشعرمولانا جلال الدین محمد بلخی رحمه الله

نگرش و تحلیل بنده در ر ابطه به قطعه شعر دلکش خداوند گار بلخ را با شروع مقدمه کوچک و تذکر چند نقطه حیاتی درین رابطه آغازگر م یشوم .
بشنو ازنی چون حکایت میکند .. ازجدائیها شکایت میکند
نقطه اول : برداشت ، تعبیر، تفسیرویا کا وش در رابطه به نظریات ، آثار، ویا اشعاربزرگان گذشته همچون مولانا بررگ کارسهل، آسان وساده ئی نخواهد ب ود ، زیراهرزمان ومکان بستر وجایگاه ویژه وخاص خودرا میطلبد تا درخت معانی ، مفاهیم ومنطق بشری درهمان د وره وهمان عصر بارورگرددیده ، باثمرات لذیذ خود عطش وجوع تشنه کامانرا فرونشاند .
گزشت زمان با تمام ف رازونشیب آن درعصر بعدی آن تکرارناشدنی است ، زیرا انسان در امتداد زمان تجارب واندوخته های ارزنده ، با ارزش وحیاتی را با ازدست دادن زنده گی خویش بدست میاورد، اگرچندیکه کارکردهای افراد گزشته ثروت های عظیم ، گرانبها وپرارزشی برای آینده گان محسوب میشوند ، اما مطلقا نمی توان تنها به تجارب ودست آوردها ی آنه ا مقید گردید، زیرا سرعت پیشرفت بشری درهربرهه ئی اززمان غیرقابل انکاراست ، این پیشرفت ویا حتی ازدیاد مصایب بشری درعصربعدی آن دگرگونی های مطلق را نیزبه بارمیاورد.
بنابرین هرگونه فعالیت های محسوس ویا دچ ارشدن به مشکلات ومصایب درزمان خودشان را نمیتوان عینا درزمان حال تطابق داد .
نقطه دوم : بشرخمیره واس اس واحدی دارند ، ازخوبیها که به تعبیرخودشان ، درزمان ومکان خودشان خوب جلوه گرشود لذت میبرند .وهرآنچه که بنظرآنها درهمان زمان ومکان نسبت به برداشت های شخصی آنها ناروا ، بد ویا زشت جلوه گرشود منتفرونارا حت میشوند . این نگرش ها ، نسبت به فرهنگ ، مذاهب واجتماعات بشری نسبت به هرزمان ومکان متفاوت است ، یعن ی شاید چیزی را ماخوب تصورنمایم درصورتیکه درجوامع دیگر نادرست باشد وبرعکس انها نیزصدق میکند . بنا بری ن انسانها میتوانند درجایگاه های مختلف ، طرزدید مختلف وجداگانه وبا تحلیل وتجزیه های متفاوت نسبت به زم ان خود داوری وقضاوت نمایند .ابعاد مشترک بشری درتمام جوامع ودرهمه زمانها بشکل کلی محسوس است که فقط شی وه ها ونوعیت آنها متفاوت میباشد .
بنابرین بنده میخواهم درهمین راستا ونسبت به شرحی کوتاهیکه دربالاتذ کردادم نگرش وبرداشت شخصی خودرا که فقط تعبیربنده ازاین اشعارمیباشد بیان بدارم .
بشنوازنی چون حکایت م یکند ... ازجدائیها شکایت میکند
بنده فکرمیکنم مثنوی مولانا تفسیری ازآیات قرآن کریم را پیشکش مینماید زمانیکه خداوند تبارک وتعالی دراولین ایه ازقرآن کریم که بالای حضرت محمد "ص" نازل فرمودند ، بشررا به خواندن دعوت نمود (اقرآء ) بخوان . این ندائی ملکوتی مخاطبش معلوم است که حضرت پیامبرگرامی اس لام میباشد ، یعنی خداوند به پیامبرش امرخواندن قران را نمود ، وچنانچه معلوم است درابتدا پیامبرفرمود ( ما انا بقار) یعنی من خوانده نمیتوانم ویا تعبیردیگری، پیامبرفرمود چه چیزرا بخوانم ، سواد خواندن را ند ارم . اما چون درآنجا (غارحرا) قرآن بشکل صحیفه (نوشته شده ) نبود بناء پیامبرجواب داد چه چیزرا بخوانم .که خداوند {ج} درآیه بعدی برای پیامبرش توضیح میدهد (باسم ربک الذی خلق ) درین زمان قرآن درزبان حضرت م حمد ص جاری میشود وتکرارکردن آیات پروردگاررا شروع مینماید . اما میدانیم شنیدن بردونوع است ، فعال وغیر فعال . شنیدن فعال عبارت ازدرک معانی کلام مسموع است درصورتیکه شنیدن غیرفعال شنیدن عادی وروزانه هرفرد است که خود آگاه ویا ناخود آگاه صداهای گوناگون را بشکل عادی میشنود وهیچ گونه واکنش را نیزنشان نمیدهد . البته باتاسف زیاد باید این حقیقت تلخ را پذیرفت که اکثرانسان ها تمام حقایق را بشکل شنیداری غیرفعال انجام میدهند که درین صورت این شنیداری هیچ گونه منفعت برای آنها ندارد . درین رابطه خداوند جل جلاله ن یزاشاره فرموده است ( افا انت تسمع الصم ولوکانو لایعقلون ..) ایا توانسانهای کرولال را میشنوانی اگرچند یکه آنها هرگزتعقل نمیکنند ..) یعنی آنها نمی خواهند که بشکل فعال وخرد مندان بشنوند . اما هستند انسانه ایکه کلام پرورگارآنها دگرگون میسازد وبشکل فعالش تمام آیات قرآن مانند خون دررگهای آنها جاری میشود ویق ینا قرآن میشوند که دررزمین راه میروند وتمام حرکات وسکنات آنها قرآن گونه میشود وهرکلمه وآیه قرآن معان ی تمام قرآن را پیدا میکند چنانچه پروردگارنیزاشاره فرموده است (واذا سمعوا ماانزل الیک تری اعینهم تفیض مین الدمع مما عرفوا من الحق ) که ازاین جمله افراد میتوان حضرت مولانا جلال الدین را نیزشامل ساخت . ا ومعانی قرآن را بشکل کامل درک کرد وتمام رفتار وحرکات اومتاثر علوم بی پایان وحی گردید ودر جهت لبیک گف تن به پیامبرالهی حضوربه هم میرساند (اگرچند صدها سال نیزسپری شده است ) قرآن را میخواند ومفهوم کللی آن را درمیابد (ما زقرآن مغزرا برداشتیم ...پوست آنرا برخران بگزاشتیم ) مولانا مغزومفهوم قران را دریافت م یکند وبشکل معجزه آسا آنرا درک میکند وازنهایت هیجان خودرا جانشین پیامبرمیابد (تاکه خرابم نکند کی دهدم گنج عطا ) وبا صدای رسا وآوازدلربا صدا میزند (بشنوازنی) ای مخاطب ای بشر وای انسان بشنوکه خداوند توسط نی (قرآن ) چه چیزرا برای تو بازگومیکند ، تعبیری از(نی) خودقرآن است که درسوره (ن) این حقیقت را بازگو نموده است (ن. والقلم وما یسطرون) سوگند به نون وسوگند به قلم وآنچه مینویسد . چون درآن زمان نی تعبیری ازقلم بود وبتوسط نی بشرتوانست خط را اختراع نماید .
دلیل دوم زیبائی صدائی نی است ، یقینا ً صدای نی همان صدای پای حیات درجهان هستی میباشد، قرآن را باید زیبا خواند ، زیباخواندن قرآن خود کلید هدایت است ، ویا به اصطلاح زبان بدنی وحرکی است برای بی زبانان .!
.............................
چون حکایت میکن د :
ای انسان بشنو قرآن چگونه حکایت میکند وازچه چیزی حکایت میکند . قرآن بشکل سمبولیک داستانها ، فعل وانفعلات بشری را بشکل ساده ، گیرا ، دلپذیر وروان حکایت میکند (نحن نقص علیک احسن القصص بما اوحینا ال یک هذا القرآن ) سوره یوسف. بشنو ای انسان که قرآن چه چیزرا برایت حکایت وبازگومیکند .
ازجدائیها شکای ت میکند .
بلی جوابش را مولانا خود میدهد وتصریح میدارد که قرآن ازجدائیها شاکی است ، جدائهایکه بشریت را به مرگ تدریجی وزوال حتمی سوق میدهد، که عبارت ازدورشدن وی ازفطرت الله است (فطرت الله التی فطر الن اس علیها ) بلی فطرت خمیره اساس ومواد اصلی معنوی بشری که جزکمالات والای انسانی ، عروج ملکوتی وبیرون رفت ازشهوات حیوانی چیزی دیگری را نمیتوان سراغ داشت .نگرانی قرآن ازاین است این انسان بیچاره و واماند ه راه راه خودرا درتلاطم تاریکی های جهل وخرافات پرستی ، درمیان رنگها ورنگپذیری های تعصب آمیز، گرایش ه ای باطل وناروا که انسان واحد را به اجزای کوچک قبیله وی ، قومی ، سمتی ، رنگ ، نژاد ، پوست و... تقسیم نموده خودراتعمدا ازحقیقت اصلیش دور ودورترساخته است .(مثنوی ما دکان وحدت است ... غیرواحد هرچه بینی آ ن بت است ) به یقین انسان های متعصب وقبیله گرا به تعبیرمولانا بت پرستان هستند نه خداپرستان . یقین...

could u plz write it down the time thanx