نشریهء سیاسی، فرهنگی، تاریخی و اجتماعی افغانستان
| فــدراســیون فــوتبــال، یا خــانه ی زورگـــویی ؟ |
 |
 |
 |
| پیامها و گزارشات - پیـــــام هــــا |
| نوشته شده توسط محمد مصطفی داریوش |
| چهارشنبه ، 7 ارديبهشت 1390 ، 11:30 |
|
ســکوت المپیــک افغــانســتان در برابر فــوتبــال دیگــر پــذیرفتنی نیست. در مورد اولی قضاوتی نمی کنم چون او دیگر رییس ارگان سازمان دهندهی ورزش کشور ما نیست و از سوی دیگر همه آنچه در دورهی کار او گذشته است، حالا به تاریخ تبدیل شده، همه کس می گویند در دوره ی جگدلک صاحب، چنین بود و اما اکنون چنین است و از این دست حرف ها. اما برای ارائه دیدگاه هایم به عنوان یک جوان افغان که شاهد تغییرات بسیار مثبتی در ورزش افغانستان در جریان دو سال گذشته بوده ام، فکر می کنم وقت خوبی است، از یک سو شاید وظیفه ام را انجام داده باشم و از سوی دیگر راه را برای نظریات دوستان دیگر نیز هموار کنم. در مورد کل وضعیت ورزش کشور، نمی نویسم چون حتماً وقت زیادی خواهد گرفت، زیرا اگر قرار باشد شما تنها در مورد هر فدراسیون یک جمله بنویسد، میشود چهل و چند جمله، که از حوصله این نوشته بیرون است، اما با یک نگاه گذرا صادقانه باید اعتراف بکنم که بیشتر از هر ساخت و سازی در ورزش افغانستان که توسط جنرال صاحب اغبر و تیم شان در جریان دو سال گذشته صورت گرفته، تغییر فضای ورزش افغانستان از یک فضای غیر اخلاقی به یک فضای اخلاقی و مبارزه با زورگویی و قلدری در ورزش یک دستاورد نهایت عمده بوده است. از خاموش سازی شورش و غوغای فدراسیون معلولین و معیوبین تا برکناری رییس سابق فدراسیون تکواندو، تا تعلیق کوتاه مدت رییس فدراسیون پرورش اندام، برگزاری انتخابات المپیک، همه و همه نقاط عطفی برای بهبود وضع ورزش در کشور بوده است، و از یک نگاه دیگر میتوان به عنوان یک ورزشکار با دیدن ساختمان های متعدد و جداگانه برای تمرینات ورزشی رشته های مختلف، برای آیندهی ورزش کشور امیدوار بود. و برجسته تر این که چمن حضوری، جای که تا دو سال پیش همهی نیروهای امنیتی کشور نتوانستند آن را از وجود هیرویینی ها پاک کنند، امروز این مساحت 110 جریبی دارد سبز می شود و به یکی از بی بدیل ترین مکان های ورزشی تبدیل می گردد.
اما چرا فوتبال؟ بر هیچ کسی در جامعهی ورزشی افغانستان پنهان نیست که وضع فوتبال افغانستان در کدام حالت اسف بار است، هنوز به جز چمن غازی آن هم به لطف کمیته ملی المپیک و یک میدانی ورزشی که توسط فیفا پس از چندین سال تغافل بلاخره ساخته شد، فدراسیون فوتبال افغانستان صاحب میدان حد اقل خوبی نیست چه رسد به میدان استندرد. مشکل در این جا ختم نمی شود، هنوز سالانه حسابات مالی فدراسیون فوتبال افغانستان و مصارفات این فدراسیون نا معلوم است، به کسی روشن نیست که بیشتر از چند لک دالری که فیفا همه ساله به فدراسیون های فوتبال جهان می پردازد، توسط کی و چگونگی در فدراسیون فوتبال کشور به مصرف میرسد در حالی که بسیاری از جوانان مشغول در تمرینات تیم های نوجوانان، جوانان و ملی کشور، صاحب لباس های خوب، توپ های خوب و رزشی و وسایل دیگر نیستند. رییس برحال فدراسیون فوتبال کشور عملاً تحت حمایهی معاون اول رییس جمهوری والی ولایت پنجشیر اند و این خود میتواند جای چندین سوال را باز کند، اول دولت جمهوری اسلامی افغانستان از این آقای کرام الدین کریم مشهور به سارنوال، در فدراسیون فوتبال افغانستان چه گلی را دسته کرده، که ایشان را به صفت والی در یکی از ولایت کشور تعیین کرده اند، او چه نو آوری و تغییرات مثبت به غیر از فساد اخلاقی و فساد مالی در فدراسیون فوتبال به میراث گذاشته که در ولایت پنجشیر بتواند برای مردمان فقیر آن دیار کاری کند و خدماتی را انجام دهد. جالب این جاست همین دیروز تلویزیون طلوع گزارشی را نشر کرد که به اشارهی همین آقای رییس فدراسیون فوتبال، مسوولین این فدراسیون، پس از ترک ساختمان کمیته ملی المپیک که سال ها از آن به عنوان ریاست فدراسیون فوتبال به گونه غیر قانونی استفاده کردند، در، دیوار، شیشه، تشناب و حتا میز و چوکی این ساختمان را گویا به رسم اعتراض به کمیته ملی المپیک، که مانع حضور شان در این مکان شده است، شکسته اند و ویران کرده اند. من منحیث یک بازیکن فوتبال دیروز خجالت کشیدم، وقتی میدیدم مسوولان نهادی که من به آن مرتبط ام، اخلاق حفظ امکان ورزشی را ندارند چه رسد به اخلاق ورزشی و اخلاق کاری. بعد تر دیدم که همین آقای سارنوال کرام، رییس فدراسیون فوتبال، در برابر به تعلیق در آوردن وظیفه معاون فنی همین فدراسیون از سوی رییس کمیته ملی المپیک آقای جنرال اغبر، اعتراض می کند. برایم اصلاً باور نکردنی بود، چرا مقامات المپیک همین شخص رییس را برکنار نکردند که معاونش را به تعلیق در آوردند، با این که به تعلیق در آوردن معاون این فدراسیون می تواند یک تنبه و گوشزد باشد، اما فکر میکنم که آقای سارنوال کرام چیزی از اشاره و کنایه نمی دانند، باید مشکور ریاست المپیک باشند که خودشان را برکنار نکرده اند، شاید ایشان تصور بکنند که المپیک و رییس آن حق برکناری اش را ندارند، اما این یک خیال است، هر لحظه ای که المپیک افغانستان بخواهد می تواند عنوانی المپیک جهانی نامه بنویسد و از طریق آن ها فدراسیون بین المللی فوتبال را از این عمل نا بخردانه ی مسوولین فوتبال افغانستان آگاه کند، که در آنصورت برکناری ریس فدراسیون فوتبال چه، که حتا احتمال تعلیق خود فدراسیون فوتبال نیز می رود، و از سوی دیگر سازمان های جهانی که فدراسیون ها ورزشی ما بدان مرتبط اند، حمایت گر خودسری و خانه سوزی و ورزش کوبی نیستند که بیایند و از یک کار خلاف اخلاق ورزشی مسوولان فوتبال افغانستان حمایت بکنند، همچنان باید مد نظر داشت که همزمان با المپیک افغانستان ریاست عمومی تربیت بدنی وجود دارد، و هیچ فدراسیونی حق خلاف ورزی از قوانین دولت جمهوری اسلامی افغانستان را ندارد به شرط آن که مسوولان تطبیق کننده ی قانون با جدیت نسبت به مسایل برخورد کنند. و جالب تر این که شایعاتی وجود دارد که مسوولان فدراسیون فوتبال به این دلیل ساختمان المپیک را ویران کردند که مقامات المپیک نتوانند تا روز برگزاری مراسم هشت ثور، آن را دوباره ترمیم بکنند، و به این گونه پرستیژ ریاست تربیت بدنی و المپیک افغانستان آسیب ببیند. گذشته از این که شکستن در و دیوار ساختمان های ورزشی و دولتی چقدر یک کار خلاف اخلاق ورزشی است، به عنوان یک انسان، پذیرفتنی نیست که مال مردم افغانستان، مردمی که هیچ چیز ندارند و عملا مافیا در همه عرصه ها خون شان را می چوشند، از بین ببرید، دروازه های فدراسیون فوتبال مال پدربزرگ و یا مادر بزرگ آقای سارنوال کرام و تیم ناکاره ی شان در فدراسیون فوتبال نبوده، مال جنرال صاحب اغبر هم نیست که بر اثر داشتن ضدیت با ایشان چنین کاری صورت گرفته باشد، مال ورزشکار افغانستان، مال پسر و دختری است که روزی دوست دارند صاحب یک امکانات بهتر ورزشی باشند. فکر میکنم هر کسی که از این آقا در هر سطح دولت حمایت میکند، از نابخردی های او نیز حمایت میکند، اولا افغانستان کویت یا قطر و مالزیا نیست که به طور مثال یک وزیر بیایید رییس یک فدراسیون باشد زیرا در کشور های دیگر بسیاری از کار ها شده است، اما در افغانستان با چه منطقی یک نفر را متصدی دو پست باید ساخت، بروند یک کار را درست بکنند و سپس بیایید روی دیگرش دست بگذارند، ولایت پنجشیر ده ها معضل و مشکل دارد که این والی پر از کینه و کدورت آن را انجام بدهد، بگذارند فدراسیون فوتبال را یک آدمی که به فوتبال فکر کند پیش ببرد، مگر آدم در این کشور کم است؟ مسوولان دولت بسیار اگر این آقا را دوست دارند، ببرندش وزیر بسازند، پرسانی که نیست؛ ما که کم وزیر بی سواد و بی احساس نداریم، یکی هم سارنوال کرام در آن جمع بپوندد، اما دستش را لطفاً از دامن ورزش کوتاه کنند، ورزش جای کسانی نیست که به عفت و عزت دیگران باور نداشته باشد. درد های ما ورزشکاران بیچاره و بی بضاعت زیاد است، اما توان نوشتن و از همه مهم تر گوش شنوا کم، با این هم چند خواهش جدی داریم، شاید یک جمع دیگر دوستان ورزشی نیز حرف های ما را تایید کنند. 1- برای اخلاقی شدن فضای ورزش، مقامات ریاست عمومی تربیت بدنی و کمیته ملی المپیک افغانستان باید گام های اساسی بردارد. 2- جلو زورگویی های رییس های فدراسیون های ورزشی گرفته شود. 3- منابع مالی فدراسیون ها و چگونی مصرف آن به گونهی جدی پیگیری گردد. 4- از حضور افرادی که همزمان دو پست دولتی را به پیش می برند در رأس فدراسیون های ورزشی جلوگیری گردد. 5- تمامی ریاست های فدراسیون ها، انتخابی گردد، اگر ادعا میشود که چنین است باید مدارک تهیه شود، در غیر آن در حضور داشت یک کمیته انتخاباتی، به آرای همه ی ورزشکاران احترام گذاشته شود تا جلو افراد استفاده جو در فدراسیون ها گرفته شود. 6- در تفاهم با کمیته جهانی المپیک، صلاحیت مدیریت یک بخشی از فدراسیون ها را کمیته ملی المپیک افغانستان تا یک زمان مشخص به دست گیرد زیرا خورد و برد در فدراسیون ها، از اعتماد ورزشکاران نسبت به نهاد المپیک می کاهد. 7- سیستم مجازات و مکافات در کمیته ملی المپیک و فدراسیون ها به میان بیایید، و همسان با کشور های دیگر فهرست های سیاه ورزشکاران و مسوولانی که خلاف اخلاق ورزشی کار می کنند، ترتیب گردد تا آبرو و عزت ورزش کشور حفظ شود. و در آخر المپیک افغانستان به هیچ دلیلی نباید دیگر در برابر فدراسیون فوتبال و فدراسیون های خود سر دیگر سکوت کند، سکوت در برابر خلاف رفتاری های ورزشی پذیرفتنی نیست، اگر مقامات ورزش سهل انگاری کنند باید بدانند که ورزشکاران خود وارد عمل خواهند شد.
|
تاجیـکان درگـذرگـاه تاریــخ
تاجیــــکان درگـــذرگــــاه تــاریــــخ
پروفیســور رســـول رهیــن
تجـــزیه بهتـــرین گـــزینـــه بــرای...
بازیافتــن بیطـــرفی افغــانســـتان
افغـــانســـــــتان بایــد پیــش
از رفتـــــــن ارتــش امــریکـــا
بیطـــرفی خـــود را بــاز یــابد
عزیز آریانفر
یگـــانگی زبـــان فــارســی
تاریــخ مطبوعــات کشـور
تاریــخ مطبوعــات افغــانســـتان؛
از شمس النــهار تـا جمــهوریت
سـرگذشت زبـان فـارسی دری
یادنـامـۀ طـاهــر بدخشــی
بـــرای دانـــلود یــادنــامـــه به اینجــا اشــاره نمــائید!
برای اعضای مــــآ
تعداد آنلاین
