نشریهء سیاسی، فرهنگی، تاریخی و اجتماعی افغانستان

Warning: preg_match() [function.preg-match]: Compilation failed: regular expression is too large at offset 46 in /var/www/vhosts/khawaran.com/httpdocs/components/com_comment/joscomment/utils.php on line 607
Warning: preg_match() [function.preg-match]: Compilation failed: regular expression is too large at offset 46 in /var/www/vhosts/khawaran.com/httpdocs/components/com_comment/joscomment/utils.php on line 607
Warning: preg_match() [function.preg-match]: Compilation failed: regular expression is too large at offset 46 in /var/www/vhosts/khawaran.com/httpdocs/components/com_comment/joscomment/utils.php on line 607
Warning: preg_match() [function.preg-match]: Compilation failed: regular expression is too large at offset 46 in /var/www/vhosts/khawaran.com/httpdocs/components/com_comment/joscomment/utils.php on line 607
Warning: preg_match() [function.preg-match]: Compilation failed: regular expression is too large at offset 46 in /var/www/vhosts/khawaran.com/httpdocs/components/com_comment/joscomment/utils.php on line 607
Warning: preg_match() [function.preg-match]: Compilation failed: regular expression is too large at offset 46 in /var/www/vhosts/khawaran.com/httpdocs/components/com_comment/joscomment/utils.php on line 607
| دربارۀ محفــل تـوزیع جــوایز بــه هنــرمنــدان درشهر هــامبــورگ ــ آلمــان |
|
|
|
| پیامها و گزارشات - پیـــــام هــــا |
| نوشته شده توسط محمد حیدر اختر |
| جمعه ، 25 دی 1388 ، 12:48 |
|
درغیر آن دربرخورد های شخصی بادوستان وهموطنان درمجالس ومحافل، درسرویس، ترن های شهری، دربازار و فروشگاه ها اینقدر میسر است که بعد از سلام وعلیکی درقدم نخست، روی اوضاع سیاسی افغانستان، بعداً روی نشرات برنامه های تلویزیونی افغانی که نام خدا تعداد شان هم زیاد شده است، صحبت و سوال وجواب می شود وهرکدام درزمینه ابراز نظر می نمایند. درشهر هامبورگ آلمان، این هم پرسیده می شود که در هامبورگ چه خبر های نو است؟
یکی ازمهاجرافغانی که تازه پدرود حیات گفته قصه می کند، دیگری از جنجال فلان خواهر و برادر، یکی از کنسرت درنظر داشته وقیمت بودن تکت شکوه می کند، دیگری از وضع ناهنجار هنرموسیقی. فرض مثال کسی می گفت که: دراین اواخر بعضی ازهنرمندانی که تازه به هنر موسیقی روی آورده و از موسیقی وآداب اجرای کنسرت در روی ستیژ آگاهی ندارند، صرف با جست وخیز، خم و چم رفتن ها، اکت هنرمندی را می نمایند وازطرف دیگر وقت وزمان کنسرت شان هیچ گاهی معین نمی باشد.
ازهمین گپ ها وسوالات که در شهر هامبورگ چه گپ است، بود که چند وقت پیش گفته شد که بازهم هنرمندان موسیقی ازطرف تلویزیون آریانا (کابل) درشهر هامبورگ آلمان جمع شده، ومستحقین جوایز خودرا دریافت می کنند.
بالاخره محفل دایرشد و به پایان رسید. صحبت های که بعداز آن شنید شد با همدیکر کاملا متفاوت بود. خوشی ورضایت، گله مندی و شکایت هم وجود داشت.
دربارۀ این که محفل چه گونه برپا شد واز کی ها دعوت به عمل آمده بود، دلیل دعوت شدن چه بود و چه کسانی نام شان از لست هنرمندان لغزیده بود، سخن نمی رانم، اما قابل سوال می باشد. چون نویسنده این سطور اززمان تصدی امور تلویزیون رنگین و فصلنامه رنگین صراحت در گفتار و اعتراض وانتقاد خود را داشتم وهنوز هم دارم، از دشمنی ها، کدورت ها، پشت سرگفتن ها هم خوب مطلع هستم، علت عدم شرکت خود را در آن محفل می دانم. اما این که قصۀ شخصی من نیست. آدم باید بداند که وقتی هنرمندان کشورویا درستر بگویم یک تعداد شان جمع می شوند، معیار چی است؟ وقتی کارت ورودی برای فروش وجود ندارد، چه کسان و کدام اشخاص باید دعوت شوند. این سوال را یک عده داشتند.
درین قسمت از گرداننده گان محفل در مقابل علاقمندان عزیز، گله های وجود داشته که نمی توان آنرا نادیده گرفت.مخصوصاً شنیده می شود که بعضی ها دعوت شده بودند که معلوم نبود به چه دلیل. مقصد از گرداننده گان برنامه مجری برنامه آقای اسد بدیع نیست، حتی جناب انجنیر احسان الله بیات هم نیست. زیرا گفته شد که آنها درقسمت دعوت ها دست نداشته وبی خبر بودند. بلکه گله از ذوات محترمی است که درقسمت دعوت دست دراز داشتند. به هر ترتیب بنده هم مثل دیگرهموطنان منتظر ماندم ووقتی که برنامه منتشر شد آن را به دقت کامل تعقیب کردم.
اما موضوع مهمتر. توزیع جوایز و کته گوری نمودن هنرمندان بود. یک عده هنرمندان حضور نداشتند. یک تعدادی که واقعاً مطرح هستند، و آهنگ های خوبی دارند، همچنان که از روی قضاوت خانواده ها پیش از شنیدن آهنگ های ایشان می فهمیم، مردم دوست شان دارند، درین محفل نبودند واز آنها نامی برده نشد. به طور مثال از دوبرادر طاهر شباب و صدیق شباب نام می برم.
من نقیصه وکمبود را این طور می بینم که: نخست از پیشکسوتان هنرموسیقی چون استاد حفیظ الله خیال، استاد محمد حسین ارمان و استاد عبدالوهاب مددی، درقسمت کته گوری هنرمندان ازنگاه هنرموسیقی هیچ گونه مشورۀ صورت نگرفته بود. این استادان بزرگوار ما که عمرخویش را در راه موسیقی وهنر کشورصرف نموده اند، درصف اول سالون نشسته ومتوجه سخنان وابلاغ فیصله آقای اسد بدیع بودند، که کی را صدا می زند وبه کی جایزه تعلق گرفته است.
قراریکه شنیده شد، دست اندرکاران این محفل شکوهمند به رای مردم ازطریق انترنت گرفته بودند تکیه کرده اند. اما درکشورهای دیگر برای تثبیت درجه کارهنری هنرمندان هیاتی با صلاحیت از پیکسوتان هنر، ولوهرهنری که باشد چه هنرموسیقی، چه هنرسینما وتیاتر و چه فعالیت های تلویزیونی و رادیویی، تعیین می شود. آنها بعد ازغور وبررسی های همه جانبه، به موفقترین ها جوایزی را مدنظر می گیرند. با تاسف دراین محفل چنین نبود.
در هیچ کشوری دیده نشده که هنرمندان آثار هنری خویش را کاندید جایزه نمایند، بلکه این مردم هستند که هنرمند شانرا وهنر شانرا تقدیر می کنند. روی همین دلیل اکثر هنرمندان چیزفهم ما از کاندیدی اثرخویش و اشتراک شان در محفل خود داری کردند. شایدهم بیننده عادی تلویزیون متوجه شده باشد که یک آهنگ یک هنرمند در چند کته گوری مد نظر گرفته شده بود که به طور مثال می توانیم از آهنگ هنرمند جوان تواب آرش نام برد.
یک آهنگ یک هنرمند کاندید آهنگ میهنی شده بود در حالیکه، یک آهنگ محلی بوده که قبلاً تحت مطلع « یا علی شاه مردان » خوانده شده است. نخست این که آهنگ کاندید شده کمپوز نبوده بلکه یک آهنگ کاپی بود واز جانبی هم شعری که دراین آهنگ کاپی بازخوانی شده، اصلاً شعرمیهنی نبود. زمانی که شعرمیهنی نباشد، آهنگ میهنی شده نمی تواند. این آهنگ به آواز هنرمند جوان جاویدجان شریف بود که جایزه برد.
دریک بخش دیگر برنامه کته گوری پرفروش ترین سی دی هنرمندان بود که باز هم جاوید جان شریف مستحق جایزه شناخته شد. آیا میتوان پرسید که این بررسی روی کدام اسناد صورت گرفته آیا ازط ریق تعداد تولید سی دی؟
اگر ازطریق تولید سی دی شده باشد در شرایط حاضر، هیچ هنرمند پرآوازه افغانستان نمی تواند بیشتر از چند صد حلقه سی دی فرمایش بدهد زیرا امکانات فروش آن در بازار موجود نیست چه رسد به یک هنرمند جوانی چون جاوید جان شریف. این موضوع نیز قابل مکث می باشد.
درسالون کمره مدت کوتاهی روی محترم ظاهرهویدا یکی ازبنیان گذاران موسیقی آماتور درافغانستان زوم شد اما موقع که برای ظاهرهویدا جایزۀ اعطا می گردید در محفل حضور نداشت سروصدا و آوازۀ درسالون پخش گردید ودربیرون نیز انعکاس یافته که ظاهرهویدا از شیوۀ برگزاری محفل ناراضی بوده به شکل اعتراض مجلس را ترک کرده است. این که چقدر واقعیت دارد شخص ظاهر هویدا می تواند درزمینه روشنی بیاندازد.
هگذا درجمله هنرمندان چهرۀ محترم عارف کیهان هنرمندسابقه دارکشور را دیدیم وهم درجریان محفل شنیده شد که انونسر یا گرداننده برنامه از ایشان دعوت نمود تا جایزه که برای آقای نجیم نوابی درنظر گرفته شده بود به وی اعطا نماید ولی موقع نشر برنامه تصویر آقای عارف کیهان دیده نشد ویاهم به دلیل دیگری سانسورشده باشد.
کمره سیار تلویزیون آریانا در محفل بروی هنرمندان اشتراک کننده زوم می شد که لحظۀ کوتاهی روی استاد شریف غزل هنرمند غزل خوان وکلاسیک خوان افغانستان آمد ولی از کار کرد های هنری این هنرمند توانا هیچ گونه یاد دهانی صورت نگرفت چه رسد به این که برای وی جایزه ویا تصدیق نامۀ اعطا گردد به نظر بنده، جای ومرتبت جناب شریف غزل بسیار عالی بوده وباید قدرومنزلت اش را می دانستند.
ازهنرمندان محترم که درکشور های غربی، امریکا و آروپا فعالیت دارند بگذریم آیا دست اندرکاران برپایی این محفل شکوهمند از فعالیت ها چشم گیر هنرمندان داخل کشور آگاهی کامل نداشتند؟
دراین محفل با شکوه صرف برای دوسه هنرمند جوان که ازکابل جان تشریف آورده بودند، تصدیق نامه هایی اعطا گردید چه می شد درجمله هنرمندان نامی از هنرمندان مشهور خرابات که همین اکنون درداخل کشور فعالیت هنری دارند وبه با مسوولیت گفته می توانیم که هرکدام شان بهتر و بیشتر از هنرمندان دیگر آگاهی مسلکی موسیقی داشته وهم با اشتراک شان در محافل مردم زجرکشیده افغانستان وهم باجرای برنامه های خوب ازطریق تلویزیون های داخل کشور درخدمت مردم شان قرار دارند گرفته می شد.
بعضی اشخاص درقسمت کورس های موسیقی درداخل وخارج کشور کارکرده واطفال هموطنان خود را آموزش داده اند، برای آنها نه جایزه یی داده شد ونه از آنها نامی بردند.
به نظر من، پارت بازی، خویش خوری ها وهم از خوبی های همچو محافل چشم پوشی شود، وقتی هنرمند قدردانی می شود، باید قدر قدردانی راهم بدانیم. در وطن عزیزما که نیروی جاهل و دشمن هنر تلویزیون و کست هارا به پایه های برق به دار زد، وهر قسم فعالیت هنری را منع قرار داد، کار هنری دستی دوهزار سال پیش را تحمل نکرد و بت های بامیان را ازبین برد، وهمین حالا، هم تعداد دشمنان هنر وهنرمند در وزارت خانه ها و شورای ملی کشورکم نیستند، این قدر دانی کار خوبی است. به شرطی که مسوولین اصلی متوجه خطا ها و اشتباهات هم باشند و در آینده جلو آن را بگیرند... به امید یک چنین روز. محمد حیدر اختر
!joomlacomment 4.0 Copyright (C) 2009 Compojoom.com . All rights reserved." |
تاجیـکان درگـذرگـاه تاریــخ

تاجیــــکان درگـــذرگــــاه تــاریــــخ
پروفیســور رســـول رهیــن
تجـــزیه بهتـــرین گـــزینـــه بــرای...
بازیافتــن بیطـــرفی افغــانســـتان

افغـــانســـــــتان بایــد پیــش
از رفتـــــــن ارتــش امــریکـــا
بیطـــرفی خـــود را بــاز یــابد
عزیز آریانفر
یگـــانگی زبـــان فــارســی
تاریــخ مطبوعــات کشـور

تاریــخ مطبوعــات افغــانســـتان؛
از شمس النــهار تـا جمــهوریت
سـرگذشت زبـان فـارسی دری
یادنـامـۀ طـاهــر بدخشــی

بـــرای دانـــلود یــادنــامـــه به اینجــا اشــاره نمــائید!
برای اعضای مــــآ
تعداد آنلاین




درشرایط مهاجرت به خصوص در دنیای غرب، که همه مصروف کار وبارماشینی خویش می باشند وامکان دیدو بازدید ها کم است، جمع کردن هموطنان ازکنج وکنار جهان در زیریک سقف یک غنیمت بزرگ می باشد.





