نشریهء سیاسی، فرهنگی، تاریخی و اجتماعی افغانستان
| یــک نامـــه و صــد خــاطــره... |
 |
 |
 |
| ادبیـــــات - نظــمی |
| نوشته شده توسط حشمت امید |
| يكشنبه ، 12 ارديبهشت 1389 ، 16:24 |
|
سطور نامهء تو نقش بسـته در چشمم زحــرف اول آن تا کـــــلام ِ پـــــایـــانی
به مـــن به رمــز بگــــوید، سواد نامهء تو جــــــــوانه زد به دل تـو، گل پشــیمانی
دوباره از نظـــرم تـند تـند میگــــذرد تمــام خــاطره ها، یاد ها، به آسانی
ز یاد من نرود گفــــتگوی آخـر مان توقهرکردی ورفتی چو موج ِ توفانی
چه مرده خاطره ها زنده گشت درذهنم ز فصـل رخصتـی و میله های پغـمانی
به یاد آورم آن لحــظـه هـای اول را دوجفت چشــم گـریزنده و گـریزانی
دو قلب عاشق و دیوانه مثل ابر بهار دو آشـنای غـزل در تب غـزلخـوانی
کتــاب ِ شعـر فــروغ و کتــاب نادرپور بهـانه بود بهانه، خودت که میدانی
نشسته بودی به روی درازچوکی باغ من ایســتاده چو بیدی در اوج لرزانی
ز دل، حکـایت ما تا سر زبان نرسـید به لب، شـکایت ما از هـــوای بارانی
چه اعـتـقـاد به سیمین و دفـتـر مرمر چه اختلاف ِ نظر بر دو طرح رحمانی
توغرق شعرمشیری وچشم عاشق من گـرفت از لب تو، بوسـه های پنـهـانی
هنــوز هـم که ببینـم به باغ خاطره ام به یک درخـت انار ِ رســـیده میمـانی
تمام آنهـمه خوبی چوبرق وباد گذشت گذشت ِ عـمر مرا می کشد به حیرانی
بگویمت که چه کردی دوباره بادل من؟ دوبــاره زنده شــدم با تمــام ِ ویـرانی
تودر ضیافت خورشید، من به قارهء یخ کی دیده است، ازین بیشــتر پریشـانی
تو در کنــار نفس هـای گرم گندمـزار هوای خــانهء من، همچنـان زمستـانی
ولی بـدان که یادت، نمی رود از یاد همیـشه یاد تو پرگل، دلت گلستانی!
حشمت امید بهار 1995 آلمان
|
تاجیـکان درگـذرگـاه تاریــخ
تاجیــــکان درگـــذرگــــاه تــاریــــخ
پروفیســور رســـول رهیــن
تجـــزیه بهتـــرین گـــزینـــه بــرای...
بازیافتــن بیطـــرفی افغــانســـتان
افغـــانســـــــتان بایــد پیــش
از رفتـــــــن ارتــش امــریکـــا
بیطـــرفی خـــود را بــاز یــابد
عزیز آریانفر
یگـــانگی زبـــان فــارســی
تاریــخ مطبوعــات کشـور
تاریــخ مطبوعــات افغــانســـتان؛
از شمس النــهار تـا جمــهوریت
سـرگذشت زبـان فـارسی دری
یادنـامـۀ طـاهــر بدخشــی
بـــرای دانـــلود یــادنــامـــه به اینجــا اشــاره نمــائید!
برای اعضای مــــآ
تعداد آنلاین
ازهمیـن قـلم درخـــاوران
