نشریهء سیاسی، فرهنگی، تاریخی و اجتماعی افغانستان

| یــادی از اســـتاد ذبیـــح الله شـــهید |
|
|
|
| ادبیـــــات - نظــمی |
| نوشته شده توسط شفیق احمد ستاک – تورنتو |
| سه شنبه ، 24 آبان 1390 ، 14:30 |
|
اما بازهم ضمن جستجو در "انترنت" و وارد نمودن فشار بر حافظهء ضعیف خویش صبح امروز دوشنبه 23 عقرب 1390، فکر میکنم که تا 95 درصد موفق شدم تا این آفریدهء فرید ادبی استاد خلیلی را مرتب نموده وجهت نشر آن در سایتهای انترنتی اقدام کنم تا باشد که یادی از این شیرمردِ کوهپایه های دوران جهاد ملت غیور افغانستان را، در خاطر دوستداران و همسنگرانِ وی، زنده نمایم. البته بخشهایی از این مرثیه، در مقالات و آثار ادبی بعضی از نویسندگان وشعرای کشور، مورد اسفتاده قرار گرفته اند که ضمن راه اندازی یک جستجوی مختصر در " گوگل" میتوان آنرا مطالعه نمود. ولی پس از مرورِ تعداد زیادی از این مقالات و نوشتار ها، یک نکته برایم روشن شد که به غیر از یکی از برادران در " فیس بوک" یا "کتابِ چهره ها"، بسیاری از نویسندگان وشاعرانی که این شعر استاد خلیلی را در مضامین ومقالات خود مورد استفاده قرار داده اند، هیچ اشاره ای بر این موضوع نکرده اند که مرثیهء آتی اصلاً در رثای فرمانده جبهه بلخ استاد عبدالقادر ذبیح الله شهید، چند روز بعد از شهادتش، توسط استاد سخن خلیل الله خلیلی سروده شده است. در پایان از خوانندگان گرامی صمیمانه تقاضا میکنم که اگر اشتباهاتی در این مرثیه پیدا کردند، جهت اصلاح آن، ابراز نظر نموده و با انتقادات سالم واصلاح طلبانه خویش، بر این حقیر، منت گذارند. بااحترام شفیق احمد ستاک – تورنتو این ایمیل آدرس توسط Spambot ها محافظت شده، برای مشاهده آن باید جاوا اسکریپت را فعال کنید
" نالـــــهء جانکــــــاه" باز شد باز، درِ رحمت و احسانِ خدای باز شد بیرقِ گلگونِ شهیدان بر پای باز در بارگهء قلعه گشای خیبر
دوستان! نعرهء تکبیر عزیزان از چیست؟ مرغِ حق بر زَبرِ عرش، پر افشان از چیست باز از بام فلک طرفه صدا می آید در گشایید که این تحفه بما می آرند
آسمان عرضه کند شرحِ مبارک بادش حور، گل دسته نماید به بهشت از یادش ای خوش آن مرد که آورده بدر است وحنین یادِ آن سروِ بخون خفتهء ما باد بخیر یاد آن قائدِ برجستهء ما باد، بخیر یادِ وی، نقش به دیباچهء دلها باشد
این شهیدان گل سرخ چمن رحمانند کشته یک نگه از پیشگه جانانند باد رحمت به تو ای قاید با دردِ جهاد
بود سرباز وطن سرور و سردار وطن هست جایش بدل مردم بیدار وطن پوش تابوت وی از پرده جانها باید
مصلحت بین من آنست که افغان نکنیم گریه بر زندهء نازندهء شادان نکنیم آنکه بر بالِ مَلـَک سویِ خداوند رود
سراگرخفت بخون شکرکه سنگرباقیست مــلتِ مـــومنِ ســـربازِ دلاور بـــاقیـــست روید از قطرهء خونش، دل وجانِ دیگر
!joomlacomment 4.0 Copyright (C) 2009 Compojoom.com . All rights reserved." |
تاجیـکان درگـذرگـاه تاریــخ

تاجیــــکان درگـــذرگــــاه تــاریــــخ
پروفیســور رســـول رهیــن
تجـــزیه بهتـــرین گـــزینـــه بــرای...
بازیافتــن بیطـــرفی افغــانســـتان

افغـــانســـــــتان بایــد پیــش
از رفتـــــــن ارتــش امــریکـــا
بیطـــرفی خـــود را بــاز یــابد
عزیز آریانفر
یگـــانگی زبـــان فــارســی
تاریــخ مطبوعــات کشـور

تاریــخ مطبوعــات افغــانســـتان؛
از شمس النــهار تـا جمــهوریت
سـرگذشت زبـان فـارسی دری
یادنـامـۀ طـاهــر بدخشــی

بـــرای دانـــلود یــادنــامـــه به اینجــا اشــاره نمــائید!
برای اعضای مــــآ
تعداد آنلاین
ازهمیـن قـلم درخـــاوران




به یادبود از سالروز شهادت استاد عبدالقادر "ذبیح الله" شهید، یکی از شاهکارهای ادبی استاد سخن، خلیل الله خلیلی که در رثایِ سردار رشید اسلام، فرمانده جبههء بلخ، استاد ذبیح الله شهید سروده شده است را، به خوانندگان گرامی و دوست داران این مجاهد نستوه، تقدیم میدارم. البته این مرثیه را در سال 1364 خورشیدی در پشاور پاکستان خوانده وتقریباً حفظ نموده بودم که با گذشت سالهای متمادی، برخی از ابیات آن از یادم رفته بودند.






