نشریهء سیاسی، فرهنگی، تاریخی و اجتماعی افغانستان
| پیـــام بهـــار |
 |
 |
 |
| ادبیـــــات - نظــمی |
| نوشته شده توسط احمد مستقیم |
| يكشنبه ، 29 اسفند 1389 ، 09:54 |
|
شگفت غنچـــــهُ بالید نو نهال چمن نسیم روح فزا گشتُ بامداد سپید ز بویُ روی تو در دست تو، زمام بهار کشیدیئ بدو ابروی ناز پرورده بچابکی، تو دو شمشیر از نیام یهار بمشک سوده در آمیختی تو سنبل تر کشیدئی ز سرِ گیسوان، بدام بهار کنونکه رنگ گرفته بهارِ نو روزی تو ریختی مئ رنگینِ خود بجامِ بهار پدیده های زمین خیره کرده مردم چشم بروزگارِ بهارُ ز ابتسامِ بهار بجوشِ گل همه راز نهفته یئ سحر است بیاب راز جهانرا ز انتظامِ بهار ببین چگونه کشاید درِ سخا این فصل کشای دست عطا را، تو چون مرام بهار بکامگاریئ این موسمِ خجسته نگر بگیر کام از این زندگی چو کامِ بهار نکوست آنچه پدید آمد ابتداء ربیع خداکند که نکو آید اختتامِ بهار
|
تاجیـکان درگـذرگـاه تاریــخ
تاجیــــکان درگـــذرگــــاه تــاریــــخ
پروفیســور رســـول رهیــن
تجـــزیه بهتـــرین گـــزینـــه بــرای...
بازیافتــن بیطـــرفی افغــانســـتان
افغـــانســـــــتان بایــد پیــش
از رفتـــــــن ارتــش امــریکـــا
بیطـــرفی خـــود را بــاز یــابد
عزیز آریانفر
یگـــانگی زبـــان فــارســی
تاریــخ مطبوعــات کشـور
تاریــخ مطبوعــات افغــانســـتان؛
از شمس النــهار تـا جمــهوریت
سـرگذشت زبـان فـارسی دری
یادنـامـۀ طـاهــر بدخشــی
بـــرای دانـــلود یــادنــامـــه به اینجــا اشــاره نمــائید!
برای اعضای مــــآ
تعداد آنلاین
ازهمیـن قـلم درخـــاوران
