بهاء سعيدای توهمه عشق ای توهمه زيبائی بگذاربگويم که توملکة الشعرای حوزه بزرگ فرهنگی پارسيگويان بعداز پروين اعتصامی وفرخزاديعنی درعصرونسل ماهستی ای مادرشعروادب زنانه درکشورمردسالارماهستی باکدامين زبان دروصف توچه بگويم ؟جزاينکه افتخارکنيم که فرهنگ بزرگ وکهن ماچنين فرهنگيان وفريخته گان سخن سنج ونازک ان ديشة راتقديم جامعة بشری کرده است گرچه أنانيکه رسالت خودراميشناسندهيچ نيازی به توصيف ديگران ندارندپار سی کوله بارمسئوليت برشانة هرفرهنگی وفرهنگ دوست ماست هرکسيکه درجستجوی اصل وبرگشت بوصال خودباشدزنانه ب نويس عاشقانه بنويس ای بزرگ بانوی انديشه وفرهنگ درحاليکه برايت مينويسم اشک برچشمانم جاريست چون احساس ميکنم که توازيک يتيم بدفاع برخاسته ای يتيمی که يتيمانه ومظلومانه ديريست أماج ساطورفاشيزم فرهنگی فرهن ک ستيزان گرديده وبنام های گوناگون ترورميشودوتهی ازمحتواوتاريخ اگرپارسی نبودمگرمامولاناوفردوسی ورودکی واقبال وبيدلی داشتيم ؟ماپروين ومخفی وفرخزادی که همه اش ازانسانيت وعشق بانسان وزيبائی های خلقت ميگوي نداززن اين مظلوم ترين مخلوق طبيعت که به جرم زن بودن گاهی سنگسارش ميکنندوزمانی عروسک اش ميسازندفارسی زبان جنگ ، کينه ، تعصب ، تبعيض ، تحجرو---نيست بلکه زبان يماومولاناست زبان انسان های خودياقته وبزرگ ب الاخره زبان توای بانوی نيکوسيرت مبارکت بادچنين زبانی توفيق مزيدت رادرهرچه غنامندترساختن پارسی به کور ی چشم حاسدان وفرهنگ ستيزان خواهانم بنويس وزيادبنويس که من تشنة اشعارتوهستم

محترم آقای حاجی اخگر درود های بسیار بر شما ، از نیکو نگری و پیغام خوب و پر از مهربانی تان یک جهان س پاس٠
پیروز باشید

خیلی عالی است

خوانندگان گرامی درود های فراوان به همه ی شما از پیغان های تان یکجهان سپاس ، اینک میپردازم به پاسخ هر یک از شما:


آقای منوچهر گرامی در باره ی واژه ی« خاست » پرسیده بودید این واژه از مصدر« خاستن » گ رفته شده و معنای آن«برخاستن» یا «بلند شدن» میباشد٠
همیشه شاد باشید

خیلی زیباست ولی نفهمیدم منضور از خاست در "ای خوش که سرزمین مرا خاست پارسی" چیست؟ آیا همان &# 34;خواست" میباشد؟ لطقأ توضیح بفرمائید.

خانم بهار سعید سلام !
شعر تان را خواندم ، هر چند شاعر نیستم ولی چند نکته به نظرم رسید که توجه تانرا به آن جلب میکنم :
در مصرع دوم بیت اول اگر بجای واژۀ « یک » از واژۀ « اش » استفاده می کردید معنی مصر ع رساتر می شد یعنی اگر می نوشتید :
( هر واژه « اش » نگینه ی گویاست ، پارسی ) چنین معنی میداد که هر واژۀ زبان پارسی نگینه ی گویامیباشد ، نه اینکه خطاب به پارسی گفته شود : هر واژه یک نگینه ی گویاست و م علوم نباشد که هر واژۀ چی ؟
در مصرع دوم بیت نهم اگر بجای ( پیدا « ست » )از ( پیدا « ز » )استفاده میشد باز هم معنی جمله رساتر می گردید . یعنی اگر می نوشتید :
( پیدا ز هر چکامه ، که زیباست پارسی ) یعنی ا ز هر چکامه ای که به زبان پارسی سروده شده ، زیبایی این زبان هویداست نه اینکه باز هم خطاب به پارسی گفت ه شود که ( معلوم است که هر چکامه زیباست ).
در مصرع اول بیت آخر گفته اید :
( پر پر کنم درود ، « بهار سعید » را )
به این معنی که شما خطاب به « درود » گفته اید که شخص بهار سعید را در پای زبان پارسی می خواهید پرپر کنید .اگر هدف تان پر پر کردنِ درودِ بهار سعید در پیش پای زبان پارسی میباشد باید چنین نو شته شود:
( پر پر کنم درود ، « بهار سعید » ! من )
ولی اگر منظور تان پر پر کردن شخص بهار سعید در پیش پ ای زبان پارسی میباشد ، میتوانید چنین بنویسید :
( پر پر کنم ز صدق ،« بهار سعید » را )
موفق باشید.
ناهید

ناهید جان نازنین درود های بسیار به شما
از پیغام تان سپاسگزارم٠ در پاسخ باید گفت که در مصرع دوم بیت نخست واژه ی« پارسی» کاربرد خطاب ندارد این را که من گفته ام و آنرا که شما فرموده اید یک معنا را میرس اند یعنی « هر واژه ی پارسی یک نگینه ی گویا میباشد»
در مصرع یکم بیت نهم آنجا که گفته ام « نازم به یا دگار نیاکانیم، نگر» این« نگر» را با واژه ترکیبی «پیداست» گونه ی تاکیدی داده ام یعنی بنگر که از هر چ کامه پیداست که پارسی زیباست
در مصرع یکم بیت پایانی یعنی « من بهارِ سعید را در پیش پای زبان پارسی به حیث درود پرپر میکنم»
و مصرع را بدانگونه که شما تغیر داده اید معنای دلخواه مرا نمی رساند
خواهر ناز نینم ! امید از من نرنجید اگر بگویم که از زبان شعری امروزی کمی دور مانده اید٠ شاد میشوم اگر بانوی خ امه بدستی هستید و مرا با آفرینش های تان آشنا بسازید
پیروز باشید٠
با سپاس بی پایان
بهار

حاجی اخگر یخکره!
درزبان پارسی ( فارسی دری ) دهها چکامه سرا و سرودگر توانایی است که خانم بهار در آن ش مارها نیاید. همین دم در کشور ما دهها شاعر دختر وزن هستند که در مرتبه بالاتر از بهار اند و این را خود بهار بهتر از شما میداند.
حال در این شعر وصف بلندی که شما دیده اید بفرمایید. چه چیزی شمارا به قوت آ ن واقف داشته است؟ واژگان، صورخیال، صنایع لفظی، کنایات و اشارات، حسن تعریف، شاعرانگی سخن و یا کدام آف رینش دگر؟؟؟؟
البته برای بهار آفرین میکنم ولی برای شما که وقیحانه چاپلوسی و تملق کرده اید شرمباد میگو یم

هم میهن گرامی آقای افشین درود های زیاد به شما، من هیچگاهی ادعای ملک الشعرایی ندارم اگر محترم آقای اخ گر با آن نوشته حسن نظر و تشویق های فراوان خویش را ارایه داشته اند به هیچ روی دلیل بر چاپلوسی نیست ایشان هیچ نیازی به اینکار ندارند ، چون هر کسی از یک چکامه برداشت های جداگانه دارد شاید آقای اخگر ش ماری چند از آن همه ویژه گی ها را که شما ذکر کرده اید در این سروده یافته اند و خواسته اند که تحسین خ ویش را اینگونه بمن برسانند٠
چه زیباست اگر دسته گلی را که بر مزار کسی میگذاریم یک شاخه ی آنرا در ز ندگانیش برایش داده باشیم٠
شاد باشید

«نیاکانیم» دیگر چه نوع واژهء است ؟ به همین سیاق میتوان واژه های ازقبیل « پدرانیم» و«اجدادانیم» هم دا شت؟ درهیچ لغتنامهء همچو کلمهء نیافتم.

برادر ناشناسم درود به شما ، اینک پاسخ به پرسش تان :
از نظر دستور زبان اگر واژه ی نیاکانی را برای شم ا باز نمود نمایم بسیار کوتاه باید گفت که:
« نیا » اسم و نیکان جمع آن، با افزونی «ی» نسبت و «م» ضمیر که معنای« نیاکانی من» را میرساند٠
سپاس های فراوان٠
شاد و تندرست باشید٠

برادر ناشناسم درود به شما، اینک پاسخ کوتاه در چهار چوب دستور زبان به پرسش تان:
از نظر دستوری واژه ی « نیا » اسم میباشد که جمع آن میشود « نیاکان» با افزونی «ی» نسبت و « م » ضمیر
معنای « نیکانی من » را میرساند٠ اگر شما هیچگاهی به این واژه برنخورده اید دلیل بر نادرستی آن نمیباشد
زبان پارسی توانایی فراوان در ساختن واژه های ترکیبی دارد سازی٠
شادمان و پیروز باشید
با سپاس بسیار

پیشینهء ترا زچه آغاز سر نهم ؟ یعنی چه؟ امکان دارد کمی توضیح کنید؟
مؤحد

آقای ناشناس درود بسیار به شما، اینک پاسخ به پرسش شما:
« پیشینه ی ترا ز چه آغاز سر نهم » یعنی قدامت زبان پارسی تا کجا میرسد که من بروم و آغاز آنرا سجده نمایم؟
این کنایه از آنست که زبان پارسی پیشینه ی بسیار کهن دارد٠
پیروز باشید

اخگر خان
ممکن است چند مورد از دلایل ملک الشعراء بودن خانم بهاررا ذکر کنید؟

مژده

عزيزم مژده من باشماموافقم که خانم بهارسعيدتنهاشاعره ای نيست که خوب ميسرايدبلکه برعکس من بوسه اورابرخ اک بابانقدکرده وبرخی مصرع هايش نيزمانندشاخ و--- ثقيل وناموزون است ولی اوتنهاکسی است که شعرزنانه مينو يسدوقتی شما اشعارش رابخوانيدمنظورم راميدانيدپس چرادرميان زنان نيزيک ملکة الشعراء نداشته باشيم ؟که به ترازاواست به نظرشمادرميان خانم ها؟ موفق باشطد

خواهر ارجمند بهار جان سلام مجدد!
جواب تان را خواندم ولی قانع نشدم . من تذکرم را طوری نوشته بودم که اجباراً جواب بدهید ، اگر نمی نوشتم که شما به « پارسی » یا « درود » خطاب کرده و گفته اید ... جوابی نم ی دادید و مشخص نمی شد که آن سه مصرع شعر تان کمی لنگد میزند البته نه در وزن بلکه در معنی . به نظر شما آیا در مصرع دوم بیت اول « هر واژه یک نگینه ی گویاست پارسی » با « هر واژه اش نگینه ی گویاست پارسی » یک معنی دارند ؟

در مصرع دوم بیت نهم با توجه به مصرع اول آن باز هم ببینید که مصرع « پیداست هر چکا مه که زیباست پارسی » درست تر است یا « پیدا ز هر چکامه که زیباست پارسی » ؟

و اما در مورد مصرع اول بیت آخر شعر تان که سروده اید : ( پر پر کنم درود ،« بهار سعید »را )
حتا با در نظر گرفتن مصرع آخر چنین معنی میدهد که شما درود را بپای بهار سعید پر پر میکنید البته با اجازۀ « پارسی » نه اینکه « درود گونه » بهار را در پای « پارسی » یا به گفتۀ خود تان بهار را « به حیث درود » در پای پارسی پر پر میکنی د .اگر چنین میخواستید مثلاً باید می نوشتید که( پر پر کنم چو درودی « سعید » را )البته وزنش را باید خو د تان درست کنید چون من نه شاعرم و نه از وزن و قافیه سر در می آورم .

در پایان میخواهم بدانم که آیا زبان شعری کلاسیک امروزی با زبان شعری گذشته فرق دارد و آیا شما از حافظ یا مولوی بهتر میسرایید که من از آن دور مانده ام و معنی آنرا نمی دانم ؟ موفق باشید . خواهر تان ناهید

خواهر نازنینم ناهید جان من با درود دوباره به پاسخ شما میآیم
١ـ این گفته ی گرانبهای خود شما برای من بسنده است که فرموده اید « من شاعر نیستم و از وزن و قافیه سر در نمی آورم » روی این راستا شاید شما از دیگر صناعات ادبی هم چنان که باید سر در نمی آورید و بیت ها را تا اندازه ی زیاد تحت الفظی معنا مینمایی د که این روش مفهوم اصلی چکامه را به بیراهه میبرد٠
٢ـ آنجا که به مصرع « پرپر کنم درود، بهارِ سعید را » معنای دیگر میدهید، خواهر عزیزم شما میبینید که این چکامه سر تا پا در ستایش زبان پارسی میباشد پس چ را در بیت پایانی درود برای « بهار سعید » فرستاده شود؟
٣ـ فرموده اید که « آیا زبان شعری کلاسیک امروز ی بازبان شعری گذشته فرق دارد
خواهر نازنینم در پاسخ این پرسش شما باید گفت: تا اندازه ی زیاد بلی٠ این قالب است که کلاسیک میماند مگرچکامه ی امروزی در قالب شعر کلاسیک با نو آوری های فراوانی همگام است چ ون شعر مانند هر پدیده ی هنری دیگر با در نظر داشت نیاز های جامعه، زمان ، زبان ووو٠٠٠ در تحول است که ا ین تحول یکی از عوامل بوجود آمدن سبک هم میباشد٠ آنجا که گفته اید « آیا شما بهتر از حافظ و مولوی میسرا یید؟ اگر من جای شما بودم اصلأ این پرسش را از هیچ شاعر هیچ زمانه یی نمیکردم٠
سر انجام میرسیم به آنجا که من با پاسخ هایم قناعت شما را حاصل نکرده ام، باید عاجزانه بگویم که با این دانش و بینش شعری که شم ا دارید من هرگز قادر به این کار نخواهم بود پس چه بهتر که این گفتگو را در همینجا پایان ببخشیم٠
پیرو زی های فراوانی برایتان آرزو دارم
با سپاس بسیار
بهار

ناهید خانم در نظر اشته باشید که فارسی من و شما با فارسی بهار خانم یک جزئی تفاوت دارد. شاید از این رو ست که او آن گونه ترکیب را بهتر میپسند. با اینکه من هم با شما موافقم ولی در هر حال آنطور هم که او سرو ده باز بسیار زیباست.

خواننده ی گرامی بانو یا آقای ناشناس درود بر شما، پیغام تان را خواندم و میخواهم به پاسخ بپردازم
١ـ آنجا که گفته اید که « دلم سوخت پیام را در خاوران نگذاشم » باید بگویم که از جانب من آزاد هستید میتوا نید پیغام تانرا در هر نشریه ی که می پسندید بگذارید و برای اثبات گفته ی خویش من پاسخ را برایتان به نشریه ی وزین خاوران هم میگذارم
٢ـ دل تان برای من نه بلکه برای خود تان بسوزد که خویش را در زیر چاد ری ناشناسی پنهان کرده اید٠
٣ـ من به خود میبالم که اقلأ مورد تأیید کسی نیستم که به« زن» به حیث کالا ی مصرفی ارج میگذارد (آنجا که فرموده اید« تاریخ مصرف شما گذشته»)
٤ـ از زمانیکه دفتر « شکوفه ی بهار » ( که عشقانه ترین چکامه های من است به شمول چکامه ی بیا در بسترم امشب ) در دسترس خواننده گان قرار گر فت تا امروز که بسیاری از ادب مندان پارسی زبان نقد های زیبایی نوشتند و همایش هایی با شکوهی با حضو ر شاعران و ادب مندان پارسی از جانب انجمن های ادبی ایرانی و هم میهنان من از اینجا تا اروپا بر پا شد، شما آن روزگار از زیر چادری تان هیچ سنگی به هیچ کسی پرتاب نکردید چه شد که با نوشته ی محترم آقای « اخگ ر » ( که به قول خود شما فرد کم سوادی میباشند ) در ستا یش سروده ی« پارسی » تا این حد به غضب آمده اید و سپس که ( به فرموده ی خود تان ) گپ خود را پس گرفتند این همه اهمیت قائل شدید؟
چرا در بین تعریف از همه سروده هایم فقط تعریف از سروده ی « پارسی » شما را تا این اندازه بر آشفته ساخته است ؟ نشود که خدا نخواسته پارسی ستیز باشید
اینکه به من خورده میگرید که چرا من پیغام سپاسگذاری برای « محترم آقای اخگر » گذاشتم ( که به پندار شما گویا تاج ملک الشعرایی را پذیرفتم ) لطفأ یکبار دیگر آن پیام مرا بخوانید و لی اینکه برآشفته اید که من چرا گفته های شما را تأیید نکرده ام؟ راستش خواننده ی عزیز! من کسی راکه از زیر چادری گپ بزند قبول ندارم٠
گفتکوی خویشِ را در همنجا پایان میدهم و ازین پس با شما کاری هم ندارم
آخرین گفته ی خواهرانه ام این است که با این صفاتی که خویش را معرفی کرده اید همان بهتر که در زیر چاد ری بمانید٠
شاد باشید٠

این هم نشانی وبلاگ من برای کسانی که می خواهند پیغام ایشان را بخوانند
ba har100.blogfa.com