خداوند پاک شما را اجر نصیب کنه که با اشعار زیبا خود چشم ها روشن و قلب ها را پر محبت من می نماید.

جناب بزرگوار
با حفظ احترام شما عرض میدارم که کلمات ماندن ، ، گشودن، دیدن وگفتن به هیچ صورت با هم ق افیه نمی شوند.مستحضر نیستید ؟ ا ینهارا تا الساعه کسی با هم قافیه نساخته است.

ص.راهی

به جناب ارجمند ص - راهی عزیز که با بزرگواری خویش بر من منت گذاشته و غزل پریشان مرا مرور کردند !
-----------------------------------------
ازصمیم قلب سلام گفته وبرای شان مسئلت دعا دارم .

وازین که بابت قوافی غزل فوق نظر خویش را ارائه کرده اید ازشما تشکر میکنم .
واز اینکه فرمودید کلمات دن و تن که در اخیر هرمصرع تذکر رفته است تا حال کسی باهم قافیه نساخته است ؟؟؟!!!
من نمی خواهم به تفصیل خدمت آن عزیز ارجمند چیزی بنویسم .
فقط از دیوان حافظ مصراعی چند برای تان مینویسم وآن وقت خود تان اگر خواستید ارزیابی کرده امید است قناعت تان حاصل شود .وباز هم اگر مرا ازراهنمائی های بیشتر خویش مستفید می ساختید بیشتر خوشحال می شوم .
چوگل هردم ببوید جامه درتن
- ---
کنم چاک ازگریبان تا به دامن
----

دلم را مشکن ودر پا می نداز
که دارد درسر زلف تو مسکن
و..... تن - امن- هن- شن - کن - گن و غیره به عنوان قافیه اس تعمال شده است . ----
-----------------------------------------
افسر سلطان گل پیدا شد از طرف چمن
------
مقدمش یارب مبارک باد بر سرو وسمن
-----

بعد ازین نشگفت اگر با نگهت خلق خوشت
خیزد ازصحرائ ایذج نا فه ای مشک ختن
-----
کلماتی مانند بزن-بکن- تن- من -زن-گن
دز غزل حافظ به عنوان قافیه استعمال شده است .

باز هم از لطف ونظر تان ابراز شکران میکنم .
وپذی رای هر پیشنهاد اصلاحی هستم.
والسلام وعلیکم ورحمت الله وبرکاته
ارادتمند تان : عزیزی

آقای بزرگوار
حافظ کاردرستی انجام داده است. او «روی» را رعایت کرده است. رعایت حرف روی درقافیه ازواجب ات است. « آخرین حرف اصلی کلمهء قافیه را« روی» می گویند.رعایت حرف «تاءسیس» و« ردف» هم از واجبات است ک ه شما نکرده اید وحافظ کرده است.درکلماتی که حافظ به کار برده « ن» حرف روی است اما در کلماتی که شما ب کاربردید « د» حرف «روی» است ونه « نون». میدانید چرا؟
بخاطر اینکه «روی» آخرین حرف قسمت اصلی کلمهء قا فیه است. مانند « ه» در« ماه» و «راه» ومانند « ت» در بخت وتخت . اما درکلمات کتاب ها و تاب ها « ب» حرف «روی »است و کلمات «ها» جزء کلمهء اصلی نیستند .در کلمهء «می خواندم» « د» حرف روی است و«م» ضمیر متصل است وزاید شمرده می شود . در کلمهء راندم « ن» حرف «روی» است .
در کلماتی که شما به کار برده اید ازقبی ل / گفتن .در کلمهء گفتن « ت» حرف روی است . در کلمهء ماندن « د» حرف روی است . شما در حقیقت « د» را با « ت» قافیه ساخته وباز میگویید که حافظ هم چنین و چنان کرده؟ در قافیه رعایت « ردف» هم از واجب ات است . میدانید « ردف» چیست؟ ردف (و،ا،ی) که بدون فاصله پیش از « روی» قرار گیرد. مثل « ی» و « و» در کلمات دوید وگشود در نظم شما. در این دو کلمه « د» حرف روی و « ی» و « و» ردف اند که باید رعایت شوند. ی عنی اینکه دویدن را نمی شود با گشودن قافیه کرد. و ماندن را نمی شود با گفتن قاقیه کرد. دویدن را با رسی دن ، جویدن ، گزیدن می توان قافیه کرد. گشودن را با ربودن ، غنودن ، ستودن و غیره.
من این نکته هارا به صلاح شما گفتم. می پذیرد خوب ، نمی پذیرد و بر اغلاط تان دلیل تراشی میکنید اختیار تان.
ص. راهی

برادرم جناب راهی صاحب !
سلام ورحمت الهی بر شما باد .

از الطاف برادرانه وراهنمائیهای تان ابر از سپاس میکنم . ومن خود را خوشحال احساس میکنم تا مرا درین عرصه ها یاری کنید .
من مطالبی درذهن بر ای گفتن ومشوره باشما دارم تا در میان بگذارم
اگر جناب تان ایمل ویا تلفن تان را لطف بفرمائید من بالوسیله ای تماس مستقیم بیشتر از داشته های ذهنی وتجربی تان سود برده و ممنون تان نیز خواهم بود.
ارادتمند تان : عزیزی