محترم آقای ستاک سلام۰شعر زیباېی شما به حجم دایرتالمعارفها توصیف کردنی است۰با تاسف که فرصت نوشتن ندار م۰در یک کلمه منګارم که:شعر نهایت زیبا،پر معنا و مفهوم است۰عمرت دراز و قلمت رسا باد۰آمین آمین (م / ا  /سپاس

برادرفاضل شعرخوبی سروده ای ولی باکمی لکنت ونيازیاصلاحات زيادی داردخصوصابايدپارسی مينويشتی چراکه نام اصلی وادبی وعلمی فارسی دری پارسی است ولی زمانيکه اعراب برايران قديم تسلط پيداکردندچون پ درعربی نبودپ ارسی رافارسی تلفظ ميکردندکه رواج يافت وازجانبی برخی مصرع هاخصوصا"پارس ِ سگان نشکند، قدرِ گدا فار سی" راحذف ياتعويض کنيدشماپارسی رابه گداتشبيه کرده ايدکه هميشه محتاج است وسرخم ديگربرخی مصرع هاخ صوصی شده بايد دراشعارهميشه برکل تأکيدکنيدتافرازمانی وفرامکانی باشدوکلمات عربی چون سوق رانيزحذف کنيدو اگرعوض همدم اردوکه کلمه پشتو است ارتش نوشته وپشتوراهيچ نمی أوردی بخاطريکه توازيک زبان مستقل سخن ميگو ئی وچاپلوسی درين شعرهيچ نيازی نيست وديگردراملاوانشاء بايدخيلی دقيق باشيدمثلابهاغلط است بهاء وبقاء وغ يره باوجوديکه شعرشماهم ازنظروزن وقافيه وهم املاوانشاء کمبودهای داردولی خيلی شعرخوبی است وبرايت فريحه واستعدادت راتبريک ميگويم اميدوارم بعدازاصلاحات لازم بارديگرنشرش کنيدموفق باشيد

جناب عیبجو
خودشما نخست اندکی سواد تان را آب بکشید وبعد نقد بنویسید زیرا:
1:«املاء» درست است نه«املا» ی که شمانوشتید.
فرهنگ عمید ، یک جلدی ص 197 چاپ تهران سال 1376
2:«بها» درست است به معنای ارزش ، نرخ، قیمت . اصل این کلمه پهلوی است . vahak,وکلماتی که اصل پهلوی داند «ء» نمی پذیرند.
3:«بهاء» یعنی روشنی ، رونق ، درخشنده گی ووو .این کلمه اصل عربی دارد.
فرهنگ عمید ص 289چاپ تهران
ودر مورد اصطلاحات فرازما نی وفرامکانی که ایراد فرمودید، چون شعر ، نوعی شعر «مناسبتی »است لذا نمی تواند فرازمانی وفرامکانی با شد. این اصطلاحات ازخود معانی دیگری دارند وموارد استفادهء دیگری.
تکیه بر جایی بزرگان نتوان زد به گزاف
مگر اسبای بزرگی همه آماده بود

bajoe porsi dari nabeshta mekarded kame az pon porsiseton kosta meshud

با استقبال از ستاک عزیز
---------------------------
من نمی گویم که پارسی شــــکر است
یا نبات است واز ان شیرین تر است

بلکه میگویم برادرجـــان بــــــدان
هرزبان در جـــای خود اوبهـتراست

فــــارســـی،پشتو عربـــی ودری
هر یکی در ملک ماچون زیور است

آن زبـــان فارســـی در دری است
هم زبانهای دگر چون گـــــوهر است

هرکسی کـــو بازبان فارســــی
دشمنی دارد زبـــد او بـ ـد تر است

وانـــکه باپشتو بود ناسازگـــــــار
او ندارد مایه ،نه هنر وراست

هست قر ان رازبان انــدر عرب
پاس داردآن که قر آن باور است

فارســـی ، پشتو عــرب یا ازبـــــکی

در وطن چون جای شیر وشکر است

ای عزیزم ای ستـــاک مهربان
جایگاهت نزد من افزون ت ر است

طــــول عمر وجان ســالم شعر ناب
از خدا خوا هم به تو چون یاور است
عبدالعزیز

سلام وعرض ادب واحترام به همهء دوستان وبرادرانی که با نظرات وپیشنهادات سازنده وپرمحتوی خویش در مورد ا شعار ناموزون من قلمفرسائی میکنند

فقط چند مطلب را میخواستم در بارهء پیشنهاد آن یار عزیز که گفته اس ت " همدم اردو .." را تغییر بدهم، روشن نمایم. اول اینکه من نوشته ام« زینت اردو توئی همدم پشتو توئی» فکر میکنم که در این مصرع هیچگونه اشکالی وجود ندارد. زیرا مقصد بنده از ذکر واژه اردو، همان زبا ن اردو میباشد که در آن کلمات والفاظ بسیار زیاد فارسی بکار رفته ومیروند واگر واژه های فارسی را از زبا ن اردوی کلاسیک وحتی امروزی جدا سازیم، دیگر این زبان بی پر وبال میشود، درست مثل زبان فارسی دری یا پار سی خود ما وشما که اگر کلمات عربی را از آن جدا کنیم، این زبان شیرین با ضعف ومشکلاتی زیادی مواجه خواهد شد.
همچنان « همدم پشتو توئی» نیز بی معنی نیست، زیرا فارسی وپشتو در کنار هم از سالیان درازی در افغ انستان وحتی قسمتهائی از پاکستان مورد استعمال بوده اند ودر حقیقت بنابر تصنیف وطبقه بندی زبانها که در سیستم کتابداری وعلوم معلومات آمده، بویژه تصنیف کتابخانه کانگرس آمریکا، زبان پشتو را از شاخه های فارس ی یا پارسی قلمداد کرده است. پس توصیف فارسی به عنوان همدم، یار و مؤنس پشتو در شعر این حقیر، بی مناسبت نبوده واشتباه تلقی شده نمیداند.
همچنان آن دوست بدون اینکه اشتباهات دیگر شعر بنده را در بالا خاطر ن شان سازند، گفته اند با لکنت .. سروده شده است. تا جائیکه من در سرودن شعر تجربه دارم، وزن ابیات فوق، ن یز کدام مشکل جدی ندارد. در مورد اشتباهات املائی برادر دیگر ما روشنی انداخته اند، اما در سیستم نوشتار ی امروزی زبان شیرین پارسی، حرف « ء» کاربرد گسترده ی زمانهای گذشته را نداردو بسیاری از واژه ها را بدو ن همزه هم می نویسند.
درهمین حال آوردن مصرع « پارس سگان نشکند قدر گدا فارسی» هم نادرست نیست ومیتواند به تواضع وافتادگی زبان فارسی دری در آشفته بازار امروز دلالت کند. به عنوان مثال، عرفی شاعر معروف فار سی گفته است: « عرفی تو میندیش ز غوغای رقیبان = آواز سگان کم نکند قدر گدا را» فکر نمیکنم که عرفی شیرا زی در این بیت که مخالفین خود را نیز خطاب قرار داده است، با آوردن لفط "گدا" توهینی به خود کرد ه باشد. از سوی دیگر، بنده میتواند ادعا کند که در عصر امروزی ما، بویژه پس آغاز استعمار انگلیس در نیم قاره هند، فارسی دری رو به ضعف وانحطاط نهاده و برنامه های گوناگونی برای تضعیف ونابودی آن در منطقه، در دست اجرا بوده است که البته این روند تا هنوز هم ادامه دارد. مگر زبان فارسی در هند صحبت نمیشد؟ البته که در گذشته ها جمع کثیری از هندیها به فارسی صحبت وکتابت میکردند. حتی الفبای اردو یا " هندی" مانند الفبای فارسی بود که بعدا تغییر داده شد. پس میتوان ادعا کرد که حال زبان فارسی در بیرون از محدو دهء جغرافیائی ایران امروزی، کمتر از حال یک گدا وفقیری بینوا نمی باشد...
بهر صورت، گفتنی ها زیاد اند ، اما چکنم که حرفها، جای عمل را نمی گیرند. بهتر است بر این قیل وقال، نقطهء پایان نهاد.
بااحترام
شف یق احمد ستاک

ستاک عزیز سلام.
اشعار شما قابل تقدیر استند. برادر ماجناب حاجی اخگر که موی را از خمیر جدا میفرمایند, اگر دقت فرمایند در صفحه یی انترنت کمبود ها واشتباهاتی موجود هستند، هم درنگارش جناب خودشان, من, ودیگر ان هم، ولی عرض شود که این یک دارالفنون نیست.اگرخورده گیری هارا درنظر بگیریم, ادبیات فارسی, یا پارسی اشارات, کلمات و نزاکت هایی هم دارد که اگر مراعات شود مضمون موضوع رالطف می بخشد. بعضی ها شعر را سکته می خوانند که خود باعث لکنت شعر میشود.
جناب حاجی اخگر نوشته اند که شعر نیاز به اصلاحات زباد دارد, ی عنی شعر بکلی ناقص است.اگر چند مصراع شعر را مشرح اصلاح می فرمودند به قد بلند ک جناب شان افزوده میشد. نوشته اند شعر شما از نظر وزن وقافیه وهم املاء وانشاء کمبودهایی دارد
اگر کمبود ها را پوره میکردند ممنون شان می شدیم.
اگر جناب اخگر نمونهءازاشعار خویش را درج صفحه انترنت نمایند بهتر خواهد بود. تاما هم با وزن وقافیه آشناشویم.

باتقدیم حرمت

ستاک گرامی شعر زیبا سرودی و بیان خوب کردی
آفرین بر قلم باد که چنین گفتی سخن
شعری زیباء بود
www.sediq 1.blogfa.com