بس دریـــغ ای چـرخ غـدار وغمین
ســـینه ات پـــُر درد وقلبت پرزکین

مینــــوازی ســــفله گان را دربرت
نیکمــردان را بـــودی اندر کمیــــن

مینمــــــــائی مصلحت با بد سگال

یا که شمشیرت دهی دست عنین

یک دو روزی بشــــــــگفی گلنار را

بشکنی ازکینـــــه دست یاسمین

گاه دست ظالمان گیری به لطف

گه به سان طفلکانی خشم گین

گه غبار غـــــــــم بپاشی بر هوا

گاه با خــــــون یلان کردی عجین

با همــــــــه بیداد تو ما زنده ایم

متکـــــــی بر ذات رب العا لمین

مدتی بر روس ومشرک کوفتیم

طبل جنگی بر همه اعدای دین

کی کند انکـــــــتار زرم ما جهان

بومهن افــــــتتاده در روی زمین

چند سالی است اندر گوش ما

میرسد فــــــــریاد با ساز حزین

نغمـــــــه بیداد بس بشنیده ایم

ملت ما خسته شد زینسان طنین

تابکی این ســــــــــاز هول انگیز را

بشنویم و چیـــــــن آریم بر جبین

بیش ازین این مطرب بد لحن را

ای خــــــــــــدا بردار ازروی زمین

این همه ملت ز صوت ناخوشش

زهـــــــر درکـــــامند جای انگبین

ای غفـــــوری این عجوز کوژ پشت

خود نمیـــــرد کشت مارا اینچنین

شعری از مرحوم الحاج قاضی عبدالصبور غفوری کــوهســتانی

شب دوم اسد سال 1370 خورشیدی

انتخاب "احمد،غفوری"

• افزودن جدید جستجو
• نظر ها

نوشتن نظر

Your Contact Details:

نام:

ایمیل:  اعلام نکردناعلام کردن

Comment:

عنوان:

قالب نوشته:         -رنگ-آبی کمرنگسیاهآبیبنفشخاکستریسبزلیموییقرمز آلبالوییسرمه ایزیتونیزرشکیقرمزنقره ایآبی سیرسفیدزرد -اندازه-ریزکوچکمعمولیبزرگبسیار بزرگ

Message:

Security

کد آنتی اسپم نمایش داده شده در عکس را وارد کنید.

!joomlacomment 4.0 Copyright (C) 2009 Compojoom.com . All rights reserved."