آقای دلجو! شعری که شما سروده اید گذشته از جنبه هی دیگرش استقبال از این شعر مشهور کلیم کاشانی است: (پ یری رسید موسم طبع جوان گذشت) طبق اصول ادبی شماباید آشارۀ از آن شاعر بزرگ میداشتید
و بیت آخر یا مقطع را اگر این گونه اسلاح کنید بهتر خواهد بود:آن کوه جهل و جرم و جنایات بیشمار
درراه پول از سر جان و جها ن گذشت

بجواب جناب مبصر فوق بنام آقای زرگر پور :
تا کسی صحبت نیارد کی توان اورا شناخت ؟
ُدر، بر آ رد از دهـانش یا لجن بیرون کند
در ارتباط به نوشتۀ مبصر فوق باید اولا دقیق شود که این همان آقای زرگر پور اهل هرات است ویا اینکه کدام کس دیگری از آدرس زرگر پور خواسته است تا با تبصرۀ بی معنای خ ویش عقدۀ پلید درونی خویش را تبارز دهد .
چون آن زرگر پور هراتی هر چند خودمانند کاظم کاظمی ، وتعدا د دیگری از نیچه شاعران ، بر خوان خامنه ئی تهران بزرگ شده وخود از پیروان پر وپا قرص ولایت مطلقۀ فقیه بوده وبحکم اندیشۀ رافضی گیری نا گزیر مقلد مقام رهبری تهران بوده وهستند>
اما طوریکه من از ایشان شناخت داشتم ، شیعۀ رافضی بودند ، پیرو ولایت فقیه بودند ، حق ولی فقیه را خوب میدانستند ، اما از دایر ۀ انسان وانسانیت وخانوادۀ فرهنگی هرات خارج نبودند وبپاس انسانیت وافغانیت وحق همسایه بودن بر استا د خردمندی مانند دلجو حسینی که برابر سن شان در مبارزه وجهاد سپری کرده بودن چنین گستاخی وبی ادبی نمی کردند .
البته احتمال دارد تا کسان دیگری از نام زرگر پور هراتی چنین استفاده کرده باشد .
زیرا من زرگ ر پور را تا به این اندازه عقده ئی - متعصب - وکینه جو وپلید فکر نمی کردم .
البته چنین نوشته ای از افغان ملتی ها ویا کمونیستهای شکست خورده ، ویا هزاره های مغولیست که بر فاشیزم قومی اعتقاد داشته ودا رند بعید نیست ، اما از یک رافضی نسبتامعتدل چنین گستاخی بر شخصیت والای استاد ربانی شهید واستاد د لجوحسینی ، که در طول زندگی خویش چوب نزدیکی با روافض تهران را از طرف مسلمانان جهان وحتی دیگران در س طح جهان خورده وتاوان سنگینی را پرداخته بود بعید بنظر میرسد .
بهر حال من امید وار هستم تا زرگر پور هراتی در برابر این تبصره سیاه فوق ابراز نظر نموده وسکوت شان دلیل بر این خواهد بود ، که این تبصره ازتراوشات فکری ایشان است وجامعۀ فرهنگی هرات موقف خویش را در برابر ایشان روشن خواهن ساخت .
احمد هرو ی

آقای احمد هیروی درود بر شما! تشکر از در فشانی های عقده مندانه واسلام مآبانۀ که نا دانسته ونا شناخته بر من تا خنه اید و عقده های دیرینۀ خویش را بالای زرگرپور هیروی خالی کرده اید، نخست باید عرض کنم که م ن به تمام معنی یک انسان هستم و هرگز عادت به کار برد چنین ادبیاتی که شما بکار برده اید ندارم واز من ت وقع کار برد چنین ادبیاتی را هم نداشته باشید، دوم اینکه من زرگرپور هروی نه بلکه زرگرپور غزنوی هستم وا نتقاد من بالای دلجو ولو در هرمقام علمی که باشد وارد است واشخاص مثل شما میتواند ازآن انکار کند ورنه ه رکسی که با ادب وادبیات سروکار دارد میداند که شعر آقای دلجو استقبال از شعر کلیم کاشانی است و باید اشا رۀ به آن شاعر بزرگ صورت میگرفت، امادر مورد آقای ربانی در فشانی های شما برای شما ارزش خواهد داشت ولی ملت افغانستان هرگز جنایات او و دار و دسته اش را فراموش نه خواهند کرد.
پدرود زرگرپور غزنوی

آقای احمد هروی!این را هم باید خدمت شما عرض کنم که به همان اندازه که آقای دلجو جهاد کرده است من هم جه اد کرده ام که ای کاش نه میکردیم و درایران هم فقط یک ماه بوده ام البته چهار سال پیش وآنهم در ماه روزه لذا من نه درخوان خامنه یی بزرگ شده ام و نه هم با آنان ارتباطی دارم این گونه تهمت های بیجا نیز یکی ا ز خصایص مسلمانان سرو پا قرصی چون شما است.
پدرود زرگرپور غزنوی