بنام الله

درآ ندم کـــز جهان خلقت دنیـــا نبـودش هیچ آثاری
به جـــــز ذاتی قـــــدیمـی قـــادر خـلاق و جـباری

ازل بودش و را نــامی، نه مبـداء و ســـرا نجـــامـی
در آن حـــالت زبان را، هم نشاید حــرف و گفتـــاری

 نه آ سمانی و، ا فلا کی، نه هم آ بی، و هم خاکی

 نه آ تش بو د و هـم با د ی، نه ثا بت و نه سیـا ر ی

نبـو د ی د ر فضـا نـو ر ی، نبـو د ی د ر هو ا نـا ر ی

نه بو د ی جو هر (1) و عر ضی (2)، نه بو د ی و زن و مقداری

د ر آ ن د نیا ی نا مو جو د که مو جو د بو د نا مو جو د

نبو د ی هیچ مو جو د ی که با شد در جها ن جـا ر ی

نه در ر و ی زمین کو هـی نه در ا و ج فضا ا بـر ی

نبو د ی باد و با ر ا نی نبو د ی جـو ی و ا نـها ر ی

اگر چه هیچ مخلو قی نبو د ا ند ر زمین مو جو د

نه ا ز ا نسی نه ا ز جنی نه ذیر و حی نه جا ندا ر ی

 زمـا نی کو جهـا ن بیکـر ا ن با و سعت بی چـو ن

بنا شـد تا شو د پید ا بدست حـی مختـاری (3)

سپس با حکم خا لق، طرح ا یجا د جها ن گر د ید

که ا ز ر ا ز ا ز ل کس ر ا، نبا شد و هم و پند ار ی

ز ما ن آ ن ز ما ن، آ بستن طر ح جها ن گرد ید

به دست خا لق حی، قدیمی و سز ا و ا ر ی

 تو خود میدان جها ن هستی ما نیست بـی علت

هر آ نچه را که معلو ل است، علت بی گمـان د ار ی

 جها ن معلو ل ا ز علت، و علت در جها ن معلـو م

 بـه چشمان حقیقت بین و د یـد با ز ا فکـاری

به ا فلاک و سما بنگر به آ ن خو ر شید و ما ه بنـگر

به چشما ن حقیقت بین، نـه بر د یـد ا ر ز نگا ر ی

هو ا و آ ب و خاک و آ تش ا ند ر کره ا ی خا کی

بشد خلقت بر ا ی خلق، ذ ی ر و حان و ا شجا ر ی

و ز ا ن پس کلک صنعت، بر زمین صفحه ا ی خاکی

به زیبا یی مصو ر سا خت، ا و هر د ر ب و دیـو ا ر ی

 ببین بر بستر ر و ی زمین و نقش زیبا یـش

ز با ن عا جز بو د ا ز و صف آ ن د ر حرف و گفتا ر ی

 ببین بر د شت و کو ه بر و بحر ا ین زمین یکجـا –

که تو صیفـش نمی گنجـد به گفتا ری و نو شتـا ر ی

زمین همو ا ر و گهو ا ر ه به حرکت همچو سیـا ر ه

 در آ ن آ ب فر و ا ن بیـن، بهر د ر یا و ا بـحا ر ی

به هر سو سبزه و گل بین به هر سو، سر و و سنبل بین

 بـه هر سو باغ پر گل بین، و اشجـا ر پر ا ثـما ر ی

همه از بهر تو ا نسان، که هستی خـو ب مخـلو قا ن

 تو ا نی خورد و خو ا هی بر د، هر آ نچه د ر تـو ا ن داری

همه آ ب و هو ا ا ز تو، همـه نان و نو ا ا ز تـو
برای ا ینکه از نعمت، تو شکری بر ز بـا ن آ ر ی

خد ا د ر و صف تو ا نسا ن چنین فرمو د در قر آن

 تو نعمت بیش ا ز ین یا بی اگر تو شکر کرد ار ی

شکوه تاج «کر منـا» تر ا و قتی سزد ا نسا ن

کـه تا د ر پیشگا ه حضـرت ا و سر فر و آ ری

« عزیزا » قصه کو تا کن وسعی ا ند ر عمل بنمـا

وگر نه بی عمل ا ر ز ش ندا ر د هیچ گفتـا ری

 محمـد عزیز (عزیزی) - لند ن

 2010-01-17 یکشنبه ساعت 15:15

• افزودن جدید جستجو
• نظر ها

•   |90.153.96.xxx |2010-01-28 08:00:32 کریمه ملزم
  سلام دوست عزیز. شعر زیبا و عالی که در وصف خالق هستی سروده شده وانموده های را که برای بهتر زیست نمود ن انسانهابرملا گردیده تا مخلوق او بهتر و ارام تر به نعمت بزرگی که برایش داده شده زنده گی کندهمه وسای ل آرامش اورا تهیه دیده هر انچه که در بین زمین و اسمان قرار داده شده صرف برای انسانهاست با از ان به ره ی خوبی بگیرند ولی او ازین همه بی نیاز است وصرف در مقالب جمله نعمات که ارزانی داشته با کلمه شکر ب ه بار گاه ربالعزت میتوان رضایت اورا تصاحب نمود ولی شور بختانه همین کلمه را هم ما به زبان نمی اوریم اما .. باز هم او بخشنده و مهربان است جون که او خالق جهان وهستی دهنده و هستی گیرنده است لحظه ی از یاد مان غافل مباد. حق یار تان باد.
  • 0
  • 0

  پاسخ | بازگو

نوشتن نظر

Your Contact Details:

نام:

ایمیل:  اعلام نکردناعلام کردن

Comment:

عنوان:

قالب نوشته:         -رنگ-آبی کمرنگسیاهآبیبنفشخاکستریسبزلیموییقرمز آلبالوییسرمه ایزیتونیزرشکیقرمزنقره ایآبی سیرسفیدزرد -اندازه-ریزکوچکمعمولیبزرگبسیار بزرگ

Message:

Security

کد آنتی اسپم نمایش داده شده در عکس را وارد کنید.

!joomlacomment 4.0 Copyright (C) 2009 Compojoom.com . All rights reserved."