خيلی عاليست ولی ميخواهم دراينجاچيزی رابگويم که هميشه فکرميکنم
واين سخن متوجه هيچ شخص بخصوص نيست يعن ی درين شکی نيست که تراژيدی کشورمابقدروحشتاک وتوانسوزبوده وهست که هرقدردرموردش بگوئيم بازهم اندک خواه دبودولی سوال اينجاست که بامرثيه خواندن ، فرزنديکه مرده باشد ، زنده خواهدشد؟ به عقيده من شاعرونويسيند ة موفق کسی نيست که هميشه فقط واقعيتهارابيان ميکندبلکه کسی است که علاوه برين نسخه های تداوی امراض اجت ماعی رانيزمينويسداگرداکتری به مريض بگويدکه من تشخيص دادم که مرض توعلاج ناپذيراست وحتی چندروزبعدترخوا هی مرد. يقيناقاتل است ولی داکتريکه باوتوصيه کندکه چه بايدکندوکدام دواهارابخوردوچقدروچگونه؟ بدون تردي دبيمارش راميتواندنجات بخشدمن ازين رنج می برم که هميشه نويسندگان وشعرای مافقط همچوزنان عجوزازگذشته وح ال شکوه نموده وبزخم مردم نمک می پاشندوروحية خاص وعام رانيزتضعيف ميسازندچنين روشی درجامعه عواقب خطرنا ک داردشعرای متقدمين هميشه چلنيج داده اندبزرگی گربکام شيردراست شوخطرکن زکام شيردربجوی ياموجيم که أسود گی ما---- اگرشعرای بزرگ هميشه گريه وشکوه وگله وناله ميکردندباتغيرشرايط ديگرشعرشان پيامی نداشت بنابري ن شاعرونويسنده که افکاربکروتازه وسازنده نداشته باشدهرقدراديب وباقريحه هم باشدفقط يک نقال وترجمان است وازاومردم غيرازتهيج عاطفی ديگرهيچ استفاده کرده نميتوانندفرهنگ سالارخودش رهبرجامعه است حالاشمابحيث د انشمند، وزيروموسفيدأبديده بهترازين حقيرميدانيدکه رسالت يک رهبرخصوصادرشرايط بحرانی چيست ؟بلی فيلسوف ب زرگ چين درعصرحجرميگويد: برتاريکی نفرين نفرست بلکه شمعی رابرافروز" درحاليکه ماهنوزهم وهميشه ازکرز ی گرفته تامن برگذشته نفرين ميفرستيم وازحال شکايت ميکنيم من ميخواهم يک مثال زنده بيأورم گرچه اندک ازي ن موضوع دوراست : دولتداران ونخبه های مااستدلال ميکردندکه اگرهم ماپايگاه نظامی امريکاراقبول کنيم همسا يه های مانخواهندکردپس نبايدهمسايه هاراخشمگين ساخت" همساية هاکه موقف مترددحکومت واگرومگرهای نخبه گان ماراديدندوشنيدندمتفق القول التوماتوم صادرکردندکه افغانستان حق نداردکه برخلاف اراده ومنافع ماچنين وچنان کندوحتی گيلانی کرزی راگفت باولايات متحده قطع رابطه کن وسفيرايران گفت مامخالف پايگاه نظامی وحت ی حضورمشاورين امريکادرافغانستان هستيم ولی زمانيکه داکتراسپنتابايک موقف صريح وملی گفت تازمانيکه من مد يريت گفتگوهارادراختيارداشته باشم به هيچ همسايه وخارجی حق نخواهم دادکه اراده ومنافع ملی ماراويتوکند؟ ماديديم که ازيک طرف موضع ونظرهمسايه هاتغيرکردوازجانبی مردم روحيه گرفته وگفتنداين مسائل هيچ ربطی بديگ ران نداردپس بايدمردم راخط وانديشه دادونسخه نويشت تامرثيه خواندباتقديم احترامات مزيدخدمت شماوهمه پاسد اران فرهنگ وسربازان انديشه موفق باشيد

سلام
شعر خوبی بود و برادر اخگر در مواردی راست می گوید که بهتر است بعد از طرح سؤال و شکوه ، جواب و ا مید هم بدهیم تا مردم در لاک تنهایی خود بیشتر فرو نروند
ولی برادر اخگر اینکه می گویید به هیچ کس اجازه نمی دهیم در کار ما نظر دهد درست نیست چون این را طالبان هم می گویند و هیچ نظری را به غیر از خود قبول ندارند همانطور که همسایه های در کشور ما تأثیر گذارند ما هم برای آنها تأثیر گذاریم که البته غیر از ت أثیر بد که مواد مخدر باشد و تفکر طالبانی و جنگهای مرزی چیزی برای آنها نداشته ایم پاکستان هم غیر از ب دبختی برای ما چیزی نداشته ولی قضیه ایران چیز دیگری است او نظرش را بیان می کند ما را که به زور به کا ری مجبور نمی کند او در تمام دنیا با سیاستهای آمریکا مخالفت کرده و این جا هم می کند این که دخالت در ا مور کشور ما نیست نظر ایدئولوژیک جمهوری اسلامی ایران است که آمریکا جهانخوار است و با او مخالفت می کند البته خودم به شخصه این ایدئولوژی را قبول ندارم چون ما بدتر از آمریکا هم در جهان داریم که در داخل خو دمان است و ما نسبت به آن بی تفاوت بوده ایم و آن جهل ماست ما باید به نظر دیگران احترام بگذاریم و مناف ع همسایه را در نظر بگیریم تا منافع ما را در نظر بگیرندو صلاح و مصلحت کشور را با تفکر به اجرا بگذاریم .
موفق باشید