نشریهء سیاسی، فرهنگی، تاریخی و اجتماعی افغانستان

| جیــغ کبـــود |
|
|
|
| ادبیـــــات - نظــمی |
| نوشته شده توسط رسول پویان |
| جمعه ، 30 بهمن 1388 ، 17:06 |
|
زبان خامه،
*** نشاط زندگی، در دشت داغ لاله می سوزد؛ نسیم جانفرای صبگاهان، در میان وحشت توفان، می میرد. بهارستان سبز آرزو، در تند باد زشت پائیزی، کویر لوت، خواهد شد. *** نوای بلبلان خاموش و شیون در گلوها، بغض زنجیر است؛ صدای دلخراش آهن و پولاد، گوش مام میهن را، بترکاند. *** فراق سبزه و گل، در میان دشتهای داغ، چون خار مغیلان، می خلد در دل؛ هوا از بوی تیز سوخته آدمها و دود آهن و باروت، آگندست. *** بروی آتش بخل و نفاق و کینه توزی، سوخت اندام ستبر، وحدت کشور؛ شکوه و افتخار عهد پیشین، غیرت و خون، یادگار روزگاران- - اساطیری، بگرد نکته ابهام، می گردد. *** گران سوگ زمان، چون صخره های شب، تو گویی ! بر ستیغ کوه بابا، یا که بر پامیر و هندوکش، می پاید؛ وکوران قبایل، در بیابان غرور و خود ستایی، در سراب آتش احساس، محصورند.
|
تاجیـکان درگـذرگـاه تاریــخ

تاجیــــکان درگـــذرگــــاه تــاریــــخ
پروفیســور رســـول رهیــن
تجـــزیه بهتـــرین گـــزینـــه بــرای...
بازیافتــن بیطـــرفی افغــانســـتان

افغـــانســـــــتان بایــد پیــش
از رفتـــــــن ارتــش امــریکـــا
بیطـــرفی خـــود را بــاز یــابد
عزیز آریانفر
یگـــانگی زبـــان فــارســی
تاریــخ مطبوعــات کشـور

تاریــخ مطبوعــات افغــانســـتان؛
از شمس النــهار تـا جمــهوریت
سـرگذشت زبـان فـارسی دری
یادنـامـۀ طـاهــر بدخشــی

بـــرای دانـــلود یــادنــامـــه به اینجــا اشــاره نمــائید!
برای اعضای مــــآ
تعداد آنلاین
ازهمیـن قـلم درخـــاوران










