نشریهء سیاسی، فرهنگی، تاریخی و اجتماعی افغانستان
| تکبیر عشق |
 |
 |
 |
| ادبیـــــات - نظــمی |
| نوشته شده توسط سید مصطفی سائس |
| شنبه ، 20 آذر 1389 ، 22:03 |
|
با سلام و درود بر تمامی دست اندرکاران محترم سایت وزین خاوران و تمام خواننده گان عزیز و نویسنده گان گرانقدر این وبسایت زیبا، فرا رسیدن عاشورای حسینی را بر عموم ملت مسلمان جهان به ویژه ملت شهیدپرور سرزمینم پیشاپیش تسلیت عرض میکنم و به این مناسبت مخمسی را بر غزل مرحوم نصرالله مردانی پیشکش شما عزیزان میکنم. امیدوارم از دعای خیر تان این حقیر را فراموش نکنید. با عرض حرمت؛ سید مصطفی سائس تکبیر عشق مخمس بر غزل نصرالله مردانی بس که درکامم چکیده، قطـره یی از شیر عشق فُرصتی خواهم ز مجــــلس، تا کنم تَعبیر عشق با نوای نینـــــوایی، می کــــــــنم تفسیر عشق "از فــراز قله ی اندیشـــــــــــه آمد ، پیر عشق تا به رقص آرد زمین، از ناله ی شبگــیر عشق" خوش بود آن در کـه رخشد در صـدف والا گهر هـــــرکسی را، کــی بود تاب و توان کآید به در زیب عشق است آن دل شیدا که باشد پُر شرر "با نگاه آفـــــــــــتـاب آلــوده ، آمـــد چون سحر تا بر افـــــــــــــــروزد چراغِ روز، با تدبیر عشق" همچـــــــــو موسای کلیم آمد ز طرف کـوه طور یا کـــــه چون عیـسی نهاده پای اندر نفـخ صور؟ چون سلیمان؛ را نظـــــــر زیباست اندر حال مور "در پگاهِ سبز مــــی آید، زِ میـــــــــــدان گاه نور سبز پوش عرصه ی اندیشه با شمشیر عشق" آمد اندر کــــــــــــــــــــــــربلا مردانه بهر انقلاب ترس کــی بود از یزیدش ؟ صــدق بودش انتخاب نور ماهش بین؛ چسان جلـــوه نماید بی حجاب! "تا زهفت اقلــــــــــیم گردون، بگذرد چون آفتاب بر سمند آسمــــــــــان پیما، بر آمد میر عشق" بهرحفظ دین حـــــق، بر روی مرگ خندید ، رفت بهر جانبـــــــــازیِ حـــــق آنشاه با تمجید، رفت کی توان؟ با پیر عــــــــاقل مرگ را بگــزید، رفت "می توان با پای دل تا قلــــه ی خـــورشید رفت با ستیــــــــغ آسمان؛ زد با ملـک تکبیر عشق"
زندگی گــــــــــر مسـتقل باشد، سزاوار ثناست زیرِ بارِ ظلم و طـــغیان، زنده گی کردن خطاست درد عشــق اندر تمـــــــام زندگی؛ دارالبقاست "نقطه ی پرکار هستــــی آخرین دورش فناست دورپایانی ندارد، مهـــــــــــر عالمگـــــیر عشق" آن که میخواند؛ نماز ظــــــــــهر، اندر چتـر ظِل لاله در گلخـــــــــانه ی آزاده گی، چـیند بـه گِل ساقی پیمانه ی توحــــــــــــــــید را باشد رحل "آتش ازسرچشمه ی خـورشید،میجوشد به دِل هرکـــــــــــه بر آئینۀ جان، بنگرد تصویر عشق" روز عاشورا بر آمــــــــــد، چــون زمشرق آفتاب بهر طــاعت شد شۀ دین سـوی خالق در شتاب العطـش گویان؛ همــــــــــــه طفلانِ آلِ بوتراب "خــواب دیدم شب فـــروزان اسـت از نورِ شهاب درکمان کهکـشان، سوزان، هـــزاران تیر عشق" با دوچشم خویش بینید، ای گــــــــــروه مومنان با سرور و با شعـــف باشد، جمـــــــال شاه مان می رود بر ســوی دشــمن ، یکـــــه و تنها میان "آسمان شد صـــد دهان ، فــــــریاد بر بام زمان کز کـدامین سـو بر آمد ، کوکـب تقـــدیر عشق" باشد آن شمـــع و چـَـراغ خاندانِ مصطفی "ص" رهبر دین خـــــــــــــــــــــــــدا و خامس آل عبا نام او باشـد حسین(ع)، بابش علیِ مرتضی(ع) فاطمـه(ع) مامـش بود، اَخّ بزرگش مجتبی (ع) دین حـق اثبـات شد از خــون بی تقصیر عشق "آمــد از قــــــــوم مخالف، سوی آن فخـرِ اُمَم بر وجودی چـون گـُلش کردند، بس ظلم و ستم ناخـــــــــــدای موج خون در کشتی گرداب غم شسته روی او بشد از خـــــون حلقش دم بدم روی خاک کــــــــــــــــربلا افتاد آخر میر عشق کشته شد؛ فــرزند زهــــــرا و امیر مؤمنان "ع" دین حــــــق پاینده شد ازفیـض خونش در جهان "سائسا" بانگــــــــی بر آمد از سر تیغ و سنان: "هر هُــمایی از کلام عشق، موجی خون فشان درکتاب سرخ دل، من خـوانده ام تفسیرعشق" 12 و 13 – 11 – 1384 مطابق به 2 محرم 1427 چنداول، کابل |
| آخرین به روز رسانی در دوشنبه ، 22 آذر 1389 ، 12:16 |
تاجیـکان درگـذرگـاه تاریــخ
تاجیــــکان درگـــذرگــــاه تــاریــــخ
پروفیســور رســـول رهیــن
تجـــزیه بهتـــرین گـــزینـــه بــرای...
بازیافتــن بیطـــرفی افغــانســـتان
افغـــانســـــــتان بایــد پیــش
از رفتـــــــن ارتــش امــریکـــا
بیطـــرفی خـــود را بــاز یــابد
عزیز آریانفر
یگـــانگی زبـــان فــارســی
تاریــخ مطبوعــات کشـور
تاریــخ مطبوعــات افغــانســـتان؛
از شمس النــهار تـا جمــهوریت
سـرگذشت زبـان فـارسی دری
یادنـامـۀ طـاهــر بدخشــی
بـــرای دانـــلود یــادنــامـــه به اینجــا اشــاره نمــائید!
برای اعضای مــــآ
تعداد آنلاین
ازهمیـن قـلم درخـــاوران
