به بی احساس ( وزیر اوستا ) :
--------------------------------

گر اوستـای وزیر استی بدان !
نزد ملت سر به زیر هستی بدان !

تا کی این گند سخن داری بیان
چهره ای ات افشا نمودی ه م عیان

گر ترا از خالقت شرمی نبود
نزد مخلوق حرمتی هر گز نبود


خامه ای کز فکر تو بر خواست
آبرویت نزد مردم کاستــه


حرمتی بر خامه ات نگذاشتی
تخـــم بد نامی برایت ک اشتی

جمله الفاظ و معانی را خراب
کرده ای بر دفتر خود بی حساب



هر خط وه ر جم له ای تو نا روا
نزد اهل فکر می ناید بهــا

توبه کن از کار ناشایست ها ن
این نص یحت بهر تو باشد بدان


ناصح