سلام به عزیزان خاوران و استاد ثنا، سلام و درود ویژه به خانوادهء سوگوارِ دانشمند گرانسنگ مرحوم نوابی صاحب، نخست به روح ملکوتی استاد گرانقدر دعای مغفرت مینمایم، یادشان گرامی و فردوس برین جایشان. بعد، خد مت همسر مهربانشان، سمیرجان فرزند ارشد ، باقی اعضای خانواده و همه دوستان شان عرض تسلیت مینایم.
بی تر دید، استاد مسعود نوابی سیمای تابناک عرصه آموزش و پرورش در هجرت پاکستان بود. مردی روشنضمیر و مدبر در هماهنگ ساختن اجتماع، سرشار از غرور انسانی اما فروتن و متواضع،اندیشور در تعریف، توسعه و تعالی فرهنگ م یان نسل نوجوان و جوانان مهاجر. من با این ابر مرد دانشمند تقدیری اشنا شدم، همسایه شدیم، برادران کوچکم دانش آمزان مکتبش شدند. برنامه های فرهنگی اش را قسمت کرد. من بیشتر کابل میبودم، یک روز پدرم برایم تی لفونی گفت که نوابی صاحب هم وفات کرد، خداوند بیامرزدش. روزهای سفر و پراگندگی و پریشانی بود. متاسفانه نتوانستم به موقع به خانواده نجیب شان عرض تسلیت نمایم. همیشه برایشان دعا میکنم. در آستانه سفر بودم که بازهم پدرم برایم گفت: رفته بودم خانه مرحوم نوابی صاحب، برایشان فاتحه و دعا خواندم. همیشه بیادم میام د، چند باری خواستم در موردشان بنویسم، معلومات کافی در دسترسم قرار نداشت و از سوی دیگر عذر بدتر از گن اه؛پریشانی روزگار و مصرووفیت تحصیلی!
صبر جمیل نصیب تان، در پناه رحمت خداوند باشید.