Khawaran.com نشریهء سیاسی، فرهنگی، تاریخی و اجتماعی افغانستان

ای انیس غم وسرور من PDF پرینت ایمیل
ادبیـــــات - نظــمی
نوشته شده توسط د. احد وفأ معصومی   
چهارشنبه ، 9 دی 1388 ، 10:32

                           د. احد وفأ معصومی

                 ای زبان ای نشــــان اجـــــدادم
                 اِرث ِوالای ِنســـــل واحفـــــادم

                 ای صفــای بهــــار و گلــــــزارم
                 فـارسی نام وسبک ِدُهـارم (1)

                 ای زیبــــاتر زمــــرغـزار وبهــــار
                 بی توام کی بود زمـانـه به کــار

 

         رایت کاویان وغیرت من            پرچم سرفراز ِ هویت من

         رهنوردی چواختران ِ سمأ         در طی قرنها، صباح ومسأ

         مردمم را دوای جان بودی        بهتر از مهر ِآسمان بودی

         عشق تو چون هوأمُمِدِ حیات     راست گفتند:فارسی قند ونبات

          بشنید هرکه جادوی ِ گفتار      عاشقت گشت،تازی وتاتار

          لیک باآنهمه طنازی وناز          عاشقانت نه جسم وروحنواز

          چونکه سرخیل ِدلبران بودی     کی زآز ِبدان، امان بودی

           کو معشوق ِ درد نادیده          کو زیبائی ستم نه آزموده

            اسفأ با قدی چو سرو بلند      دیدی ازدشمن وزدوست، گزند

           دوست رنجت بدید ورفت کنار   دشمنت سوخت بار بار قرار

            خاردرچشم حاسدان بودی      چونکه زیبأ وزرفشان بودی

            در صبح رزم چیره بر اعدأ         درشب بزم، شاهد ِ زیبأ

            من ندانم که راز کارت چیست؟    لیک دانم که مثل وسارت نیست

              لب چو بکشائی درایثاربهار   نشنود کس صدای موسیقار

            غنچه از نغمۀ مسیحا ات        بلبل از سازِ ِرود آسا ات

            رزم از بانگ تو به جوش آید      جنگ نادیده در خروش آید

            رستم از تو دلاوری آموخت      انوشیروان، داوری آموخت

            ای زبان ِ پیروزی محمود          ای که با شیر مادری به وجود

            همدم درد من، سرور من       چون نمازی تو درمرور من

            ای چراغیکه در سیاهی ِصِرف   می درخشی بسی صفأوشِگرف

            من همی رنجم ار تو ناراضی     لیک دانم همی که بیزاری

            چندی گر ماندی د رپریشانی    بود از غفلت و ز نادانی

            قدرت افسوس،ما ندانستیم     باتو ازجان ودل نه پیوستیم

            ای عزیز ِ گذشتــــگان من         هویتم، نام من، نشان من

            امروز آزآن نوای پرشورت             زان ان الحق ودار منصورت

            نیست آن حرفها که میدانی      نیست آن لاله های نعمانی

            گر به رنجی زمن گناه من است    گنه ِمثل ِ من،نه از زمن است

            در پس ابرها مرو ای مه !          رخ مپوشان ز من زرفته گنه

            این زمان در تهاجم اغیار            سازیمت باز، پیروز وبیدار

            دشمن تست دشمن همگان    تا که هستیم وعشق تو به میان

             همچو گویندگان ِآزادت              نبرم تا به مرگ، از یادت

             ای خدا زیادتر (وفأ) ام بخش      قوت ِ رستم وایلا ام بخش

                                 تا زبان پــدر، نگهـــداریم

                                 درهمه شوروشرنگهداریم

            ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

(1)      دانشمندان وپژوهشگران زبان فارسی امروز دریافته اند که کلمۀ (دری)

برگرفته از تغییر شکل وتغییر تلفظ یافتۀ همان کلمۀ( دُهاری یا تخاری ) برآمده که به مرور زمان ودر شرائط عدم درک از سیر تاریخی زبان فارسی در ادوارمختلف وندانستن مرحله ایکه این زبان روزی به لهجۀ (تخاری یا دُهاری) گفته وسخن زده میشد، با استفاده از عدم درک وکمی سواد مردم از کلمه دُهاری رفته رفته آنرابه کلمۀ (دری) بیان کردند وازگفتۀ شعرائی مانند حافظ که باری گفته بود :

«زشعر دلکش حافظ کسی بود آگاه   که لطف طبع وسخن گفتن دری داند»

استفاده دشمنانه نموده وعمداًعوض کلمۀ دُهاری طبل «دری» بزنند تا به این وسیله این زبان را ازبنیان تغیر سمت وجهت بدهند واختلاف به وجود بیاورند. این زبان باهمه زیبائی وآهنگ روان بخشأایکه دارد، از آواز کبک دری وموسیقار گرفته نشده وکلمۀ دری تنها همان کلمۀ « دُهاری » یا تخاری است که از سر نادانی وبرغلط به آواز (کبک دری) ارتباط داده شده است. امروز دشمنان این زبان وحاسدانیکه چشمان انصاف وخرد شانرا حسادتهای تباری وخودکم بینیهای فرهنگی کور نموده است برای به بیراهه بردن گویندگان آن با سؤ استفاده ازتعبیرغلط کلمۀ « دری» برخلاف کلمۀ اصیل ( دُهاری)بوده کوشش میکند تا اصل و منشأ کلمۀ (دُهاری) را از مردم پنهان نموده وآنرا « دری» وآواز خوشِ کبک دری معرفی نمایند تا با سؤاستفاده از احساسات مردم ماهیت وواقعیت سیر این زبان ولهجه تخاری ایراکه زمانی به آن لهجه سخن زده میشد،دانسته وفهمیده انکار کنند وگویندگان آنرا به بیراهه ببرند.واین رابرای ایجاداختلاف میان فارسی زبانان منطقه چون ملت برادر ایران وتاجیکستان انجام میدهند تابرای زبان مااصل،ریشه واساس پوچ دیگری بدهند وبه این وسیله در ارکان مشترک این زبان میان گویندگان جهانی آن اختلاف به وجود بیاورند.همچنان سعی به عمل می آورند تایک زبان فارسی را به (تاجیکی)، (دری) و(فارسی) برای سه کشور همزبان جدانموده وباعث اختلاف ملتها شوندکه باید متوجه بود وجلو این دسیسه باید گرفته شود.

            

           

           

Advertise your business here. Click to contact us.
نوشتن نظر
Your Contact Details:
 
Comment:
[b] [i] [u] [url] [quote] [code] [img]   
Security کد آنتی اسپم نمایش داده شده در عکس را وارد کنید.

!joomlacomment 4.0 Copyright (C) 2009 Compojoom.com . All rights reserved."

 

آرشـیف مطالب خــــاوران


آرشیف مطالب خاوران
آرشیف مطـــالب خــــاوران

TOLO NEWS 25.05

KANKAASH 25.05

تاجیـکان درگـذرگـاه تاریــخ


پروفیســور رســـول رهیــن
تاجیــــکان درگـــذرگــــاه تــاریــــخ
پروفیســور رســـول رهیــن

تجـــزیه بهتـــرین گـــزینـــه بــرای...


تجـــزیه بهتـــرین گـــزینـــه بــرای صلـــح وثبـــات
تجـــزیه بهتــرین گـــزینـــه
بــرای صلــــــح وثُبــــــــات
Comments 425

سـرگذشت زبـان فـارسی دری


سـرگذشت زبـان فـارسی دری 

ســرگـــذشت
زبـــان فـــارسـی دری

تعداد آنلاین

سایت پذیرای 62 مهمان آنلاین

قدرت گرفته از Soltia!. XHTML and CSS.