خوانندگان محترم و بینندگان عزیزسلام .
این (حاجی اخگر) که همایون نام دارد و گاهی به نام (ناشناس) چرند یات مینویسد. بیچاره تکلیف روانی دارد (یعنی دیپریشن) و خودرا خوب میشناسد بیمار است که هر شب در زیر مق الات و اشعار نویسندگان و شاعران محترم خاوران با کم بینی و پر عقده نامه مینویسد. که اینک به شما معرفی میشود تا چهره اورا بشناسید که او کیست:

*
گهی آیی به نام «ناشناسی»
گهی از سایه ی خود میهراسی
نمک خو ردی نمکدان را شکستی
نداری بر خود و بیگانه پاسی
**
گهی گویی که هستی«حاجی اخگر»
کجا گشتی تو حاجی ای .. . نر؟
نکرده حج، بخوانی خویش حاجی
چو بیشرمی ندیدم مثل تو سر
***
به هرجا مینمای صاف و شرقی
ز بس که بی حیای مثل برقی
به هرکه میکنی تو اعتراضی
نکردی خوب را از بد تو فرقی
****
هلا ای بادیگاردی بادیگاردان!*
کمی رویت بسوی خود بگردان.....
اگر توهین ترا لذت ببخشد
تویی دشمن ضمیر دین و ایمان
*****
«همایون» نیس ت این چندک گزیدن
به پشت سایه ی مردم دویدن
برو گاو باش در ملک بدخشان
نه چون اسپی به میخ کس پریدن

... ....
* این کم بخت مکتب نخوانده، سابق در پشاور محافظ بود. وحالی به رتبه منتقد ارتقا داده خودرا.

سلام به خوانندگان عزيز!
قابل توجه : درمصرع سوم كلمه (راه) ازقلم افتيده است. وجمله مكمل آن : (كدامين راه را بايد درين شام سيه پيمود ) ميباشد .تشكر

درود بر برادر عزيز ، توانا ومهربانم آقاي كشمي! اميدوارم براي هميش سرافراز وسلامت باشيد.از مهرباني ول طف شماسپاسگزارم ودوم اينكه شخص نامبرده كه به گمان غالب از رگ وريشه من وشماميباشد براي ايشان وديگر دو ستانيكه آروزهاي نيكي وبهبودي براي وطن ، مردم ومحرومان راداشته باشند دعاهاي خير وسلامتي دارم.
استعدا د والا ورساي شمارا در شعريكه سروده ايدبايد تمجيد كنم واز صميم قلب يراي شما ومثل شماتنماي پيروزيها وش گوفائيهاي فراوان در تمامي عرصه هاي دانش دارم وازجمله ادبيات متون فارسي وتاريخ در خاك وخون خفته كشور را به هركس توصيه كنيد چونكه بدون دانستن تاريخ هيچ ملتي آيندهْ وحال خودرا بي خطر سپري وارزيابي كرده ن ميتواند . تاريخ حيثيت قطب نماي گذشته را در زمان حال وآينده دارد. من يقين دارم كه اين پيشنهاد برادران ه مرا از پيش ميدانيد وحاجت به گفتن هم نبود به هرصورت پيروز وسربلند باشيد. برادرت د.وفأ معصومي

عالی بود!

سلام محترم معصومی قلم بدست توانا

من راستی که به خود بالیدن وقتی خواندم که شما مرا نوازش میکنید و پرواز کردم وقتی خود را در جای یافتم که هر جوانی بی صبرانه منتظر اش است .
از نظر و کلامی که در باره من نوشتین آنقدر ممنئنم تا که خسته شوم و میدانم که من خسته نخواهم شد .
اشعار شما احساس میافریند و م ن از آن احساس زره ی را آفریدم . خوشحالم که در راه شما ام نه در راه قبیله و ممنونم از فردوسی و ممنونم از گذشته ام . امیدوارم روزی از نزدیک همصحبت شویم که انشاالله که خواهد شد . من امیلی برایتان خواهم ف رستاد و باز هم از شما مشکورم
با احترام جمشید