نشریهء سیاسی، فرهنگی، تاریخی و اجتماعی افغانستان
|
ادبیـــــات -
نثــــری
|
|
نوشته شده توسط محمد صابر صفار
|
|
شنبه ، 30 آبان 1388 ، 20:00 |
|
 دردوران حیات انسانها همه لحظاتی که همچوعقربک ساعت طی می گردد اعم از خوبی ها، زشتی ها، زیبای ها، غم، خوشی، شکست و پیروزی ها توام بوده که از وقوع همه حالات خوشایند و ناخوشایند روزگار آدم های عاقل و دور اندیش هوشیارانه تجربه می آموزند و به وفق آن زنده گی فردای خود را عیار می سازند، هرکس مطابق فهم، استعداد و برداشت تجربه خود از عملکرد روزگار برآینده خود توشه می بردارند.
آری! فصل بهار و در پی آن تابستان با تماما زیبایی ها و فریفتگی هایش، با گلها ومیوه هایش، با تلاش و زحمتکشی آدم هایی کار آفرینش جای خود را آهسته، آهسته به فصل خزان می سپارد، وطبعیت رنگ و بوی دیگر به خود می گیرد.
بازعروسان چمن می میرد، گلها می خشکد، برگ های سبزدرختان به زردی می گراید و با وزش سرد باد صبحگاهی به چمن پژمرده می ریزد و با تازیانه ی شورشک باد شامگاهی به هوا می شوند و درختان است که چون تن خشک عریان باقی می مانند.
پروانه های خوش رنگ و زنبور های عسل در کنارگلها پرواز نمی کنند و بلبلان خوش الحان نغمه دلنشین سرنمی دهند، هوای سرد خزانی به حیات همه نباتات که زیبایی صدیقه را می آراستند پایان می بخشد و این سردی وجود آدم ها را نیز می لرزاند و هوشدارش می دهد. می بینیم ویقین می کنیم که خداوند قادراست و مختار و این هم تغییرات از نظام کائنات به دست بلاکیف آن زاد اقدس نهفته است.
موسم خزان مرحله ایست از پایان بهاری و اما این مرحله درحیات آدم ها نیز همچو نباتات وسایرحیوانات آمدنیست و آدم ها سالهاست که تجربه کرده است و ما درمحیط و اطراف خود آدم های را می بینیم که دیروز مانند سرو، قد برافراشته می گشتند و مغرورانه گمان می کردند که همان قسم باقی خواهند ماند. و دریغا که امروز با کمرخمیده وجود ضعیف آخرین لحظات حیات خودرا سپری می نمایند و از شان و شوکت شان اثری نیست. خوشا به حال کسانیکه حیات خودرا درمسیرخوبی ها و زیبایی ها طی کرده است ونام نیک به خود کمایی کرده اند و درآخرین لحظات خزان عمرخود از خدای خود آخرت خوب می طلبند، و ای وای به حال آدم های دیو صفت که عمر عزیزخودرا در جفا کاری به خود وخلق خدای خود مفت سپری کرده و مثمر ثمربرای مردم و جامعه خود نه شده اند وافرادیکه مانند شاخه ی بید می خشکند و روح، از وجود نابکارشان می برآید به جز دود متعفن از او عطر نام نیکی برنمی خیزد.
فصل خزان برای آدم ها، الهام بخش است باید ازآن درس آموخت که انسان نیز فنا پذیراست هیچگاهی به دیدن چند لحظه ی کوتاه عمر؛ مغرور وفریفته نبایدشد چه هربهاری را خزان درپیش است باید توشه با خود داشت که مارا به سرمنزل مقصود رساند وعطری از نیکی اعمال خود به فضا بپاشت که بویش مشام آینده گان را نوازش دهدتا نسل فردا که بهاران زنده گی شان می شگوفت ازاعمال و کردارما پیروی نموده و برای آن تحسین نمایند نه نفرین و این فصل خزانست که این درس بزرگ را به ما می آموزاند.
|
|
آخرین به روز رسانی در شنبه ، 30 آبان 1388 ، 22:52 |
آرشـیف مطالب خــــاوران
آرشیف مطـــالب خــــاوران
تجـــزیه بهتـــرین گـــزینـــه بــرای...
Comments 425
تعداد آنلاین
سایت پذیرای 85 مهمان آنلاین
قدرت گرفته از Soltia!.
XHTML and CSS.
