جمـــال تـــو را می بینــــم

نشریهء سیاسی، فرهنگی، تاریخی و اجتماعی افغانستان

ادبیـــــات - نثــــری

نوشته شده توسط م. ناقد

سه شنبه ، 8 آذر 1390 ، 15:46

م. ناقد تجلی جمال تو را در آینۀ طبیعت،هر لحظه تماشا میکنم. و در زیبای غروب خورشید، جمال تو را میبینم. که چگونه این طبیعت سبز، در هنگام غروب از فراق حسن تو رنگ تاریک شام را به خود میگیرد.
در طلوع خورشید بهاری که نور امید به رگ های صبح میدمد باز جمال تورا می بینم.
و می بینم چگونه گیا هان به استقبال چهره گرم آفتاب صف بر می کشند. و با خمیازه حیات نو، جان تازه می گیرد.
جمال تورا می بینم!

در عمق بحر ها، در خوشه های مرجان، ودر ستاره های بحری، هر یک بگونه تورا می جویند،

و به تو عشق می ورزند، جمال تو را در عمق جنگل های انبوه که در نیمه شب خاموش اند و با زبان حال نام تو را زمزمه می کنند، ودر خود فرو می روند می بینم.

چه زیبا است که در یک شب مهتابی از فراز کوهی به این طبیعت آرام و خوش رنگ نظاره کنم و جای که از شر و شور انسان دیگر سراغی نباشد، فقد ستاره گان آسمان به سویم چشمک زنند، و ماۀ شب چهارده نقاب از رخ بر.کشد و در برابر چشمانم قرار بگیرد، من جمال تو را در آن لحظه تماشا می کنم، و با زبان دل تقدیس و تسبیح تو را گویم و تجلی تو را در آفاق بی بینم و لذت ببرم.

جمال تورا می بینم!

در رنگین کمان اردبهشت که چگونه رنگ های مرغوب و گوناگون خورشید در یک "استوانه مدور" ترسیم می شوند.

جمال تورا می بینم!

در چهره گل های بهاری که دامان طبیعت را رنگین میسازد و با عطرو بوی خود دماغ عاشقان سوخته دل را معطر می سازد.

جمال تورا می بینم!

در نوحه آبشار، که از سوز و فراق تو ناله می کشد و چین بر جبین آبشار، که نمای غم و اندوه است و سالیان دراز در پی وصال تو نوای جداِیی سر می دهد.

جمال تورا می بینم!

.در لب خند پراز مهر عاشقان و عارفان دل باخته که جز عشق تو و رهایی از قید و بند دنیا به چیزی دیگری نمی اندیشند.

جمال تورا می بینم!

در سیما های باز و نورانی پرهیزگاران فرشته خوی که هر لحظه در دریای رحمت تو شناور اند، و بی باکانه از موج های سرکش عبور می کنند، و خود را به ساحل آزادی از اسارت نفس و هوا نزدیک می سازند.

جمال تو را...

در سرود دل انگیز آیات و کلامت می بینم، که خوانش آن در ضمیر های بیدار مومنان و سالکان راهت وجد و شور ایجاد می کند و چنان مجذوب و مبهوت آیاتت می شوند که یکسره خود را فراموش می کنند. و در شش جهت تجلی کمال و جمال نو را می بینند.

م. ناقد