بهــار، فصــل بالنــدگي | نثــــری KHAWARAN.COM خاوران

نشریهء سیاسی، فرهنگی، تاریخی و اجتماعی افغانستان

بهــار، فصــل بالنــدگي

ادبیـــــات - نثــــری

نوشته شده توسط ثامر سمنگانی

يكشنبه ، 8 فروردين 1389 ، 11:32

بهــار، فصــل بالنــدگي همه فصل هاي سال، خاصيت ها و زيبايي هاي به خصوصي شان را دارند. كه اندر آن وقت ضروري پنداشته مي شود. اما فصل شادابي و طراوت و بالندگي و رويش، فصل بهار است. در اين فصل بايد كار كرد، زحمت كشيد، زمين را آمادة بذر حبوبات كرد، نهال شاند، تا از سرسبزي و حاصل بدست آمده از آن لذت برد. ثامر سمنگانی
گياهان و درختان، سهمى به سزا و نقشى ارزنده در زندگى بشر دارند. فصل بهار، فصل تحرك است. گياهي كه در اين فصل سبز نشود و نرويد وخوابيده باشد ديگر مورد توجه نيست بجز اينكه از كنار سبزه زارها و باغستان ها جمع شوند و طعمة آتش گردد و تبديل به خاكستر.

هر گياهي گر نشد سر سبز در فصل بهار

صرف گُلخن مي شود وز صحنه بيجا يك طرف

ويا به گفتة سعدي عليه الرحمه:

"آدمي نيست كه عاشق نشود فصل بهار

هرگياهي كه به نوروز نجنبد حطب است"

بر هموطنان است تا به خاطر داشتن محيط زيست سالم كه بدون شك اثرات آن در روح و روان و تربيت و تعليم اهميت بسزايي دارد، كوشا باشند و آنچه ساحة كه در اختيار دارند سرسبز نمايند تا از يك طرف حاصلي از آن بردارند و از جانبي، در شگوفايي محيط بيفزايند.

نهال شاندن فكر مي شود كار ساده يي باشد، اما آنچه مهم و اساسي به نظر مي رسد نگهداري و حفاظت آن است. ديده مي شود كه دولت هم، همه ساله بالاتر از ميليون نهال را مي نشاند و كمپاين نهال شاني را در اوايل فصل بهار تبليغ مي كند و نهال هم مي نشاند، اما در نگهداري آن توجة چنداني نمي شود، آب براي شان به وقت ميسر نيست، حفاظت درست نمي شود، بعداً ديده مي شود كه خشك مي گردند.

نكته يي مهم ديگر، بر خانواده ها و نهادهاي تعليمي است تا به كودكان و نوجوانان در نگهداري نهال ها چه در خانه و مكتب و مكان هاي تفريحي و جوار سرك ها، تفهيم نمايند كه اين شاخه هاي نو قامت بر افراخته را نشكنانند و در حفاظت آن بكوشند.

آب و هوا، درختان و گياهان، غذاها و ميوه‏ها و به طور كل طبيعت و محيط زيست، نقش بزرگي در زندگى انسان و حيوان دارند. كه با داشتن محيط سالم و آب و هواي تازه، انسان شاد مي شود و اين شادماني باعث سالم بودن انسان مي گردد و باعث رشد استعداد و شگوفايي و توسعه و پيشرفت خود و كشور مي شود.

سلامت محيط زيست بر لياقت‏هاى فردى نيز اثر مى‏گذارد. ما شاهد هستيم در عرصة تعليم و تحصيل اگر نظر بيفگنيم، به وضوع ديده مي شود، اكثر شاگرداني كه در اطراف و اكناف و داراي محيط زيبا و خُرم و آب و هواي خوب زندگي مي كنند، از استعداد خوبي نسبت به شهرنشينان برخوردار اند.

ديده مي شود كه از زمين هاى شوره زار، جز گياهان بى ارزش نمى‏رويد، محيط آلوده نيز تأثير منفى و اثرات زيانبارى بر تربيت انسان دارد. بادها و نسيم‏ هاى بهاري و نيز آب و هواي مناطق گوناگون بر جسم و جان انسان داراى تأثيرهاى متفاوتى هستند. باد خزان بدن را پژمرده و بر عكس نسيم دلنواز بهارى روح افزاست.

ابن سينا معتقد است كه "ساكنان مناطق سردسير، نيرومند و از جرئت بيشترى برخوردارند. " اين گفته نيز مي رساند كه، آب و هوا در رشد و استعداد انسان ها نقش عمده را دارد.

پس برهمگان لازم و ضروري است تا پيمان ببنديم كه محيط خود را سرسبز سازيم و از آلودگي نجات دهيم و در نگهداري نهال و درخت و گُل و سبزه زارها، همه اقشار جامعه سهيم باشيم. و وحدت و يكپارچگي مان را حفظ كنيم. همانطوري كه هزاران درخت و گل در يك باغ در جايگاه شان زيبايي خود را دارند و زيبايي آفرين آن باغ اند، ما هم در كشور خود با حفظ جايگاه مان، متحدانه حيات بسر ببريم و شادمان باشيم، كدورت ها را كنار بگذاريم، تا ديگران از ديدن ما همانند چمن زار ها و باغستان هاي سرسبز، شاد شوند. به گفتة حضرت حافظ درخت دوستي بنشانيم و نهال دشمني را بركنيم:

درخت دوستي بنشان

كه كام دل به بار آرد

نهال دشمني بركن

كه رنج بي شمار آرد