پاسخی به چــرندنامــه ریاست اطــلاعــات و فــرهنگ بدخشــان

نشریهء سیاسی، فرهنگی، تاریخی و اجتماعی افغانستان

پیامها و گزارشات - نامــه هــای رســیده

نوشته شده توسط آصف زیباکلام

چهارشنبه ، 13 مرداد 1389 ، 16:24

ناتوانی هــای آدم از سخـــن پیدا شود
پسته بی مغز اگر لب واکند رسوا شود

دانشمندان ریاست اطلاعات و فرهنگ بدخشان دل به دریا زده و مردان عصر سنگ نامه یی به سایت خاوران فرستاده و گویا از دو رسوایی خود که قبلا در این سایت نشر شده بود، دفاع کرده اند. اما دفاعیه دانشمندان اداره فرهنگ بدخشان پر بود از اشتباهات املایی و معنایی. حتا برخی از بخش های این نوشته چنان بیدل گونه بود که عقل سالم به دریافت معانی آن دست یاب نمی شد.

این آقایان خواسته اند در مقابل انتقادهای که از این اداره ناتوان صورت گرفته بود، دفاع نمایند اما متاسفانه که به جای دفاع از موارد انتقاد شده بیشتر به ارایه گزارش کاری از فعالیت های خود پرداخته اند در حالی من وزیر اطلاعات وفرهنگ نیستم که این آقایان به من گزارش کاری ارایه کرده اند. من در مورد نشریه جهانی!!!!!!! شان انتقاد کرده بودم و از ایشان نخواسته بودم که به من گزارش بدهند که در کجا زمین خریده اند و در کجا کتابخانه اعمار کرده اند. که خوشبختانه همه این ها دروغ است و ساختن کتابخانه ها هنوز در قالب طرح های روی کاغذ قرار دارند که به عملی شدن آن زمان زیاد کار است.

من به این آقایان گفته بودم که بروید سواد بیاموزید که دیگر این واژه های فعال زبان فارسی را این گونه ننویسید: سوء تعذیه را:"سوتغضیه" یا ثبات را "سبات"، صفحه "صفه" اصطلاح را "اصتلاح" گذاشتن را گزاشتن، پذیرفتن را پزیرفتن مهم را مهیم، قرائت را قرات، مستقل را مستقیل، نه این که برای من از کارکرد های ناقص تان گزارش بدهید.

دانشمندان اطلاعات وفرهنگ بدخشان در هیچ جای از چرندنامه یی خود به مساله انتقاد شده نپرداخته بلکه خواسته اند تا خود را در پوست روباه پنهان کنند. در حالی که ضرورت بود تا دانشمندان اطلاعات و فرهنگ بدخشان می نوشتند که چرا یک نشریه که سرو پایش یک ورق روزنامه نمی شود ده ها مشکل املایی دارد و به عنوان ارگان نشراتی اطلاعات و فرهنگ یک ولایت باستانی نه تیتر درست دارد و نه با سایر معیارهای اساسی روزنامه نگاری معاصر برابر است و کثرت این عیب و نقض این نشریه را که در گذشته یکی از روزنامه های معروف کشور بوده به ریشخندنامه تبدیل کرده است.

جای شرم برای رئیس و اعضای اطلاعات وفرهنگ بدخشان این است که خود شان یکباره تمام رسوایی های خود را می خواهند افشا بسازند.
در جای از چرندنامه دانشمندان فرهنگ سالار بدخشان نوشته است که گویا الهام آریانژاد از تاریخ روزنامه نگاری بدخشان چیزی نمی فهمد، اما شما دانشمندان محترم باید بدانید که تاریخ عبرتی است برای حال و آینده. نه کدام چیزی که قابل قدر دیگر شما باید از تجربه های دوره روزنامه داری بدخشان استفاده کرده و حالا روزنامه بدخشان روزانه دوبار؛ یکبارصبح و یکبار شام چاپ می شد نه این که این نشریه یی که سال ها قبل روزنامه امروز به گاهنامه و چرندنامه تبدیل شود. و این تاریخ گرایی ما بدون استفاده از عبرت و تجارب آن جستجوی چیزی است در باطله دانی در حالی درباطله دانی چیزی قابل استفاده یافت نمی شود و حالا که شما تاریخ روزنامه نگاری بدخشان را می دانید و از تجارب آن استفاده نمی کنید به کسانی می مانید که فکر شان قدرت تشخیص خوب و بد را ندارد.

بناء من برایتان پیشنهاد می کنم که شما آقایان!!!!!!!!!!!!!!! همین آبرو برای تان خوب است از مردم بدخشان معذرت بخواهید و استعفای خود را به مقامات مسوول بسپارید تا کسانی بیایند که بتوانند کاری را از پیش ببرند. ورنه با این سرو کله که شما در اطلاعات وفرهنگ بدخشان جمع کرده اید، کاری ساخته نمی شود. و به قول همان بدخشانی دیگر

رقص زاغان زینت گلشن کجا آرد پدید

بنگرید از جلوه های گل زمستان ساختید

و آخرین سخنم این است که جالب ترین چیزی که این آقایان نمی شرمند و هربار به آن مبادرت می ورزند چاپ عکس پسران رئیس اطلاعات و فرهنگ و مدیرمسوول یا مدیر مستول این نشریه است.

آیا در سراسر بدخشان غیر از بچه لطیفی و بچه خواهانی بچه دیگر بدخشی ها به تشویق ضرورت ندارد و تا نوشته ها و اشعار شان در این چرندنامه چاپ شود.

من وقتی می بینیم که شما به کرسی های اطلاعات وفرهنگ چسپیده اید، فکر می کنم که شما این جار گروگان گرفته اید زیرا روزها می گذرد نمی بینی که کسی برود به اداره اطلاعات و فرهنگ و چیزی بشنود و بخواند و بداند.

و درآخر به قول حافظ

گرمسلمانی همین است که حافظ دارد

وای اگر از پس امـــــــروز بود فــــــردایی