در سایت کابل پرس نوشته یی را خواندم با عنوان دسیسۀ فاشیست های قومی که مرابیاد خاطرۀ مربوط به چند سال پیش انداخت. آن روز ها من در سفارت افغانستان مقیم دهلی کارمی کردم. یک روز دریکی از همین سایت های فاشیستی خواندم که به دستور سفیر صاحب داکتر رهین لوحۀ سفارت افغانستان را از پشتو به دری تبدیل کرده اند.

فوراً رفتم به دیدار سفیر صاحب. ایشان در دفتر کار خود با سفیر فرانسه ملاقات داشتند. همینکه مهمان رفت داکتر رهین مرا نزد خود خواستند. من پس از سلام علیک معمول موضوع لوحۀ سفارت و نوشتۀ یکی از سایت ها را یاد آوری کردم. با دفت به من نگاه  کرده گفتند: مردی کن و تابیرون سفارت برو وببین لوحۀ سفارت درچه وضعی است ، چون خودم تا حال هیچ توجهی به این لوحه نکرده ام. رفتم و لوحه را دیدم. ازگذشته ها به زبان های دری پشتو و انگلیسی نوشته شده بود. آمدم و گزارش دادم. تبسمی کردند. من گفتم اجازه می دهید، جواب دندانشکنی به این دروغگویان فاسد بدهم. گفتند بروید به کار تان برسید. گل خشک هرگز به دیوار نمی چسپد. این ها بیماران روانی اند. همه کس همه چیز را می بیند. من هنوز از اتاق سفیر صاحب بیرون نشده بودم که داکتر شگوفان که اکنون سفیر افغانستان در ویانا اند و در آن زمان مستشار سیاسی در سفارت دهلی بود وارد شد وبه طرف سفیر صاحب رفته و گفت : یک نفر از اروپا تیلفون کرد و در بارۀ لوحۀ سفارت سوال کرد و من نصیحتش کردم که به این دروغ ها گوش ندهد.

 وقتی نوشتۀ آقای محمدی را در ویب سایت کابل پرس خواندم به یاد این خاطره افتادم و باورم شد که چند نفر آدمی که معلوم نیست از کی و از کجا دستور می گیرند در تلاش آنند که شخصیت های شریف و نیکنام اقوام غیر پشتون افغانستان را ترور شخصیت نمایند. هرچند دکتور رهین و خانواده اش که از سادات مشهور افغانستان اند به همه اقوام افغانستان مربوط اند نه به قوم خاصی و در عمل ونظر هم داکتر رهین خود را مربوط به همۀ ملت افغانستان می دانستند. یک روز در محضر چند نفر به قونسل سفارت گفتند که اگر یک نفر پشتون یا تاجیک یا هزاره یا دیگر اقوام به کاری در حکومت گماشته می شود به این معنی نیست که او صرف برای قوم خود کارکند . اصول ایجاب می کند که او در اداره و وظایف رسمی بطور یک سان خود را متعلق به همۀ اقوام افغانستان بداند.

مدتی از آن اتهام پوچ در بارۀ لوحۀ سفارت نگذشته بود که بازهم یکی از همین سایت های فاشیستی در بارۀ داکتر رهین نوشت که سفیر افغانستان در دهلی شبانه در هوتل کنشکا (مقصودش آشوکا بود) محافل عیش و نوش برگزار می کند ولی ماهمه بچشم سر می دیدیم که این دروغ شاخدار از بخار معدۀ کدام فاشیست بیمار روحی منبع گرفته. تنها ما نه که همه افغان های معقیم دهلی می دیدند و چنین بزم های را آن هم در یک هوتل بزرگ و شناخته شده کسی نمی تواند پنهان کند. برعکس خدمات بزرگ فرهنگی و اسلامی که در زمان سفارت ایشان در دهلی صورت گرفت، در تاریخ این سفارت سابقه نداشت تنها محفل بزرگ یادبود خواجه معین الدین چشتی از طرف سفارت افغانستان در تالار یونیورستی جامعۀ ملیۀ اسلامیه که در آن دانشمندان نامدار مسلمان هند وشخصیت های بزرگ حکومتی نیز اشتراک ورزیده بودند، کافی است که شأن و عظمت فکر و فرهنگ ملت ما و میراث فرهنگی اسلامی آن را با چنین شکوهی به نمایش بگذارد. در همین وقت است که مسجد جامع دهلی به عنوان شناخته ترین مرکز میراث اسلامی هند و امام نامدار آن گرم ترین روابط را با سفارت افغانستان داشت و در همه محافل عمدۀ بین المللی خود با سفیر افغانستان مشوره می کرد بگذریم از ختم های قران مجید به مناسبت های مختلف در تالار بلخ این سفارت. با همۀ این ها سایت های فاشیسبتی به بدگویی خود و تخریب شخصیت این مرد پاک نهاد ادامه می دادند و ایشان هم چنان با خونسردی به گزارش های ما از آن سایت ها گوش می دادند و در آخر می گفتند گل خشک به دیوار نمی چسپد مردم هم خدا و هم خلق خدا همه چیز را می بینند و می دانند.

• افزودن جدید جستجو
• نظر ها

نوشتن نظر

Your Contact Details:

نام:

ایمیل:  اعلام نکردناعلام کردن

Comment:

عنوان:

قالب نوشته:         -رنگ-آبی کمرنگسیاهآبیبنفشخاکستریسبزلیموییقرمز آلبالوییسرمه ایزیتونیزرشکیقرمزنقره ایآبی سیرسفیدزرد -اندازه-ریزکوچکمعمولیبزرگبسیار بزرگ

Message:

Security

کد آنتی اسپم نمایش داده شده در عکس را وارد کنید.

!joomlacomment 4.0 Copyright (C) 2009 Compojoom.com . All rights reserved."