به سایت وزین خاوران:

به تاریخ ۱۴ جوزای سال روان، جنابی زیر فرنام ا – س جعفری پیرامون «همایش اخیر کانون پژوهشگران افغانستان» جستاری را در سایت وزین خاوران به چاپ رسانیده است. چرخشگاه دیدگاه ایشان بر مساله ی کوچی ها در افغانستان که گویا مسأله عمدۀ مورد بحث درهمایش بوده است، دور می خورد.

 بادریغ که برداشت ایشان از کار همایش پژوهشگران افغانستان کامل نمی باشد.

 در این همایش سترگ افزون بر مسایل بسیار ارزنده پژوهشی اجتماعی، تاریخی، پزشکی، روانشناسی وفرهنگی اشاره محدودی نیز در رابطه به حل مسایل کوچی ها در دهه ی هشتاد خورشیدی در افغانستان مطرح گردید. درواقع صرف روی مسأله کوچیگری درحاشیه کارهمایش مطالبی از سوی من برپایۀ یک گزارش سازنده، مفید و بهنگام برای حل این مسأله مطرح شده بود. اینک همان یادداشت را که درباره این مسأله با انگیزه و روحیه سازنده به همایش ارائه شده بود، بخاطر روشن شدن هرچه بیشتر وبهتر این جستار به شما پیشکش میدارم تا باشد دیدگاه انانیکه در این مورد به خطا رفته اند تغییر یابد.با درود.

دوکتور حمیدالله مفید

دیدگــاه کــانون پــژوهشـــگران افغــانســتان
در رابطــه بـه حــل مســـأله کــوچی هــا و کـــوچ نشـــینی در افغــانســـتان

کانون پژوهشگران افغانستان به تاریخ ۲۹ ماه می سال۲۰۱۰میلادی همایش نوبتی خویش را درتالار کنفرانس های دانشگاه آکسفورد بریتانیا برپا نمود. دراین همایش، سخنرانی های دامنه داری پیرامون شیوه های پژوهش، ضرورت انجام کار های نگارشی و پژوهشی. برخورد کارشناسانه وپژوهشی با مسایل تاریخی، فرهنگی وادبی کشور، شیوه های شناخت درست علمی ودانشی تاریخ، فرهنگ وادبیات کشورارایه گردید.

درحاشیه کارهمایش، گزارش کوتاهی دررابطه به حل دشواری کوچیگری درافغانستان بنابراهمیت سیاسی، اجتماعی و سیاسی این مسأله درشرایط کنونی افغانستان و ضرورت جدی حل دایمی آن، مطرح شد. دراین رابطه، یادداشت کوتاه زیر به جلسه ارائه گردید:

همه میدانند که افغانستان کشوریست کوهستانی و نزدیک به سه چهارم آنرا کوه ها و سنگلاخ ها میسازد. صرف در ساحه ای نزدیک به ۲۵ درصد امکانات کشت و کشاورزی ودامپروری میسر است. آب و هوای خشک و ریزش کم باران ودرنتیجه نبود ساحات سبز و علفچرهای کافی بویژه در جنوب، جنوب غرب و جنوب شرق کشورموجب گردیده است تا بخشی از باشندگان این مناطق به عنوان کوچی درهنگام گرمای تا بستان به مناطق مرکزی وشمال کشورره پیمایند. اینگونه نقل وانتقال ها درسال های پسین، بویژه از سه سال به اینسو به معضله و مناقشۀ بزرگی مبدل شده و افزون بر زیان های جدی مالی به تلفات انسانی نیز منجرگردیده است.

درحالیکه میان سال ۱۹۸۰ تا سه سال پیش چنین تازش های فاجعه بار صورت نمی گرفت و این امر نشانۀ آنست که کوچ نشینی یک امر لابدی و ناگذیری نیست. افزون برآن، درسالهای پیشین بمنظور حل مسایل کوچیگری و ایجاد تسهیلات برای مالداران مناطق جنوب و جنوب شرق کشور برنامه هایی برای مسکون ساختن آنان درسرزمین های خود ایشان دردست اجرابود. چنانکه مسأله آبیاری علفچرها وتأمین آب برای زمین های زراعتی مناطق جنوبی و جنوب غربی کشور شامل پلان های رشد اجتماعی و اقتصادی دولت وقت بود، ولی شرایط امنیتی مانع تحقق آنها گردید.

 برپایۀ گزارش جناب احمد شاه سرخابی وزیر آبیاری و منابع آب افغانستان درسال های هشتاد میلادی، یادداشتی ازجانب دوکتورحمیدالله مفید دبیر کانون، که ریاست آن بخش جلسه را به دوش داشت، چنین ارائه گردید:

"به منظور ایجاد علفچرهای دایمی درمناطق جنوبی و جنوب شرقی کشور، برنامه های حفر چاه های عمیق ویا گود ونیمه عمیق ازسوی شورای وزیران آن دوران پی ریزی گردیده بود. در نظر بود تا به شمار ۴۵ حلقه چاه گود یا عمیق و۱۱۵ حلقه چاه نیمه گود یا نیمه عمیق برای آبیاری ساحه ء نزدیک به یک ملیون و هشتصد هزار هکتار زمین در مناطق جنوب، جنوبشرق وجنوبغرب کشور حفر شود و پمپ ها یی که با نیروی برق بادی کار میکردند، نصب گردد. بدینگونه ازانرژی برق تولیدی با باد امکانات استفاده مردم از انرژی برق درزندگی روزمره نیز فراهم میآمد. مصارف مالی این برنامه که نزدیک به ۱۱۰۰ ملیون افغانی بالغ میشد، از بودجه داخلی وبودجه اسعاری کشور تآمین می گردید.

با تطبیق این برنامه ساحه ای نزدیک به پنج ملیون و دوصدهزارهکتارعلفچردرمناطق جنوب وجنوب شرق کشورمیتوانست ایجاد و آبیاری گردد وکوچی ها بدون اینکه از مناطق زیست شان سرگردان شوند وموجب درد سر برای باشندگان بومی مناطق مرکزی و شمال کشور گردند، به آب مورد نیاز برای علفچرها و مواشی خویش دست می یافتند. درآن سال ها همچنان برنامه های گسترده ای برای جابجایی همیشگی کوچی ها در زیستگاه های دلخواه شان پی ریزی شده بود که با دریغ بنا بر نبود امنیت لازم درمناطق متذکره عملی نگردید و وسایل و تجهیزات این پروژه ها غارت و تخریب گردید".

کانون پژوهشگران افغانستان به مثابه یک سازمان اجتماعی و پژوهشی درنظر دارد تا یکباردیگر مسأله تآمین آب مورد نیاز برای علفچرها ومناطق زراعتی مناطق جنوب وجنوبشرقی کشور را کارشناسانه وآگاهانه بدون تبعیض وامتیاز مورد بررسی قرار دهد.

هرگاه ارادۀ سیاسی وجود داشته باشد، هم اکنون دولت میتواند برای تطبیق آن برنامه ها که طرح آن موجود است ویا طرح های مشابه دیگربا امکانات بزرگ مالی که ازمدرک کمک های خارجی دارد، مسأله کوچیگری را که پدیدۀ بدوی است بطور دایمی حل نماید تا کوچی ها از سرگردانی نجات یابند و برای باشندگان اصلی مناطق مرکزی و شمال کشورمزاحمت ایجاد ننمایند و به زندگی بی درد سرتر و مدنی تربا اسکان دایمی درمناطق بود و باش خویش، روی آورند.

www.pezhuhish.com

www.kanoononline.com

• افزودن جدید جستجو
• نظر ها

نوشتن نظر

Your Contact Details:

نام:

ایمیل:  اعلام نکردناعلام کردن

Comment:

عنوان:

قالب نوشته:         -رنگ-آبی کمرنگسیاهآبیبنفشخاکستریسبزلیموییقرمز آلبالوییسرمه ایزیتونیزرشکیقرمزنقره ایآبی سیرسفیدزرد -اندازه-ریزکوچکمعمولیبزرگبسیار بزرگ

Message:

Security

کد آنتی اسپم نمایش داده شده در عکس را وارد کنید.

!joomlacomment 4.0 Copyright (C) 2009 Compojoom.com . All rights reserved."