قبـــول وصحت اعمـــال بــا نیــت است

نشریهء سیاسی، فرهنگی، تاریخی و اجتماعی افغانستان

مقـــــــالات - مـــذهبـــی

نوشته شده توسط امین الدین «سعـیـدی-سعید افغانی»

دوشنبه ، 24 مرداد 1390 ، 13:25

امین الدین «سعـیـدی-سعید افغانی» «إنما الاعمالُ بِا لنياتِ، واِینما لِكُلِ اِمري ما نوىٰ»
«قبول وصحت اعمال با نيات است، پذيرش وپاداش هر عمل بستگى به نيت آن دارد»  معناى نيت اراده كردن در قلب ميباشد.
در (آیه 88 و 89 سوره شعراء) پروردگار با عظمت ما میفرماید: « یَوْمَ لا یَنْفَعُ مالٌ وَ لا بَنُونَ * إِلاّ مَنْ أَتَی اللّهَ بِقَلْبٍ سَلیمٍ» (در آن روز که مال و فرزندان سودی نمی‏بخشد، مگر کسی که با قلب سلیم به پیشگاه پروردگار اید)

قبل از همه باید گفت، روزه بدون نيت درست نمى باشد. روزه دار بايد در شب (آغاز از غروب آفتاب الى طلوع آفتاب يا فجر) نيت روزه رابعمل ارد.

طوریکه گفتیم نیت به معنی قصد قلبی است و ضروری نیست که الفاظ نیت به زبان آورده شود. محل نيت همان قلب است.

نيت روزه ميشود از آغاز شهر رمضان آغاز والى اخير ماه رمضان ادامه يابد.

ضرورت به تجديد همه روزه آن نيست. ولى اگر روزه به اثريكى از عذر های شرعى مقطوع گردد ضرورت است كه به آغاز دوبارۀ نيت روزه نيز تجديــد بعمل آید.

(نيت به هر زبان كه شخص ميخواهد ميتواند آنرا بجاء آورد. نيت تنها به الفاظى عربى شرط نيست.)

اگر شخصى در شب نيت ميكند بگويد: «وبِصومِ غـد نويتُ مِن شهرِ رمضان»

(ومن نيت كردم براى فردا روزۀ ماه مبارک رمضان را) وشخصى كه در روز نيت ميكند بگويد: « نـويت وبصوم اليوم مـن شهــر رمـضـــان »(من نيت كردم براى امروز روز ۀ ماه مبارک رمضان را.).

براى مسافر ضرور است كه در رمضان نيت كدام روز ۀ واجب را ننمايد، اگر نيت روز ۀ فرض رمضان را كند يا نيت روز ۀ نفلى را در هر صورت درست است. 

كسيكه روز ۀ قضاى رمضان المبارك را ميگيرد، ضرور است كه بطور معين نيت روز ۀ فرض را بنمايد. 

اگر شخصى در شب نيت روزه را فراموش كند ودر روز بيادش آيد باید ګفت که در سه نوع روزه نيت كردن تا قبل از زوال آفتاب صحيح ميباشد كه عبات اند از:

« روزه رمضان المبارك، روزه هاى نذر كه روز يا تاريخ آن معين گرديده باشد، روزه نفلى».

 در چهار نوع روزه نيت كردن از غروب آفتاب تا طلوع صبح صادق ضرور بوده وپس از طلوع صبح صادق نيت كردن كافى نمى باشد واين روزه ها عبارت اند از:

« روزه قضايى رمضان المبارك، روزه هاى نذری كه روز وتاريخ آن معين نشده باشد، روزه هاى كفاره، روزه هاى قضايى روز ۀ نفلى كه پس از آغاز به علتى فاسد شده باشد.»

اگر شخصى در شب بنابر دليلى اراده روزه گرفتن را نداشته ودر صبح هم به فكر روزه نگرفتن باشد، سپس قبل از زوال آفتاب فكر كند ترك روز ۀ رمضان درست نيست و ګناه دارد ونيت كند روزه اش صحيح ميباشد، اما اګر چيزى خورده باشد ضرورت به نيت نمى افتد.  پایان

تتبع ونگارش:

امین الدین « سعـیـدی-سعید افغانی »

مدیر مرکز مطالعات ستراتــیــژیکی افغان

ومسؤل مرکزفرهنگی د حق لاره- جرمنی