طلـــوع رحمت خــــدا

نشریهء سیاسی، فرهنگی، تاریخی و اجتماعی افغانستان

مقـــــــالات - مـــذهبـــی

نوشته شده توسط یاسر وحید

دوشنبه ، 17 بهمن 1390 ، 22:36

به منـــاسبت میـــلاد فـــرخندهء نبی اکـــرم (ص)
"و انسان هرچه ایمان داشت پای آب و نان گم شد
زمین با پنج نوبت سجـده - در هفت آسمان گم شد
شب میـــــلاد بود و تا سحــــــــرگاه آسمان رقصید
به زیر دست و پای اختران آن شب ، زمان گم شد" (1)

به مناسبت میلاد فرخندهء محمد مصطفا، یاسین و طه (ص)، در یک مقام نورانی برای سپاس و ستایش، برای درود و دعا و یقیناً برای آموزش گرد هم می آیم.

در نوشتار هذا زیرعنوان (طلوع رحمت خدا) می خواهیم بدانیم که چرا از میلاد پیامبر گرامی محمد(ص) تجلیل به عمل می آوریم؟ ما میلاد پیامبر(ص) را جشن نمی گیریم بلکه از آن تجلیل و بزرگداشت به عمل می آوریم. در همایش به این مناسبت در واقع صنف آموزشی ایجاد می کنیم برای خود و برای نسل امروز خود تا گوشهء از سیرت زندگانی پیامبر(ص) را بیاموزیم و بیاموزانیم و به آنرا سرمشق زندگی خود قرار دهیم. بنا براین راه اندازی این گونه محافل از واجبات متولیان امور در جامعه مهاجر (به ویژه در غربت غرب) به شمار میرود.

بدون شک بزرگداشت و یادکرد از میلاد، بعثت، معراج و همه رویداد های ارزشمند زندگی پیامبر (ص) بهانه ایست برای سپاسگزاری از خداوند جلت عظمته برای اینکه رحمتش را بر ما فرستاد. نیکو ترین و شایسته ترین روش زندگی را برای ما آموخت و ما را "امتی جاودان قرارداد که به نیکی ها و زیبایی ها فرابخوانیم، از بدی ها و زشتی ها بازبداریم و از رستگاران باشیم" (2) و نیز "ارادهء ما به وسعت توانایی ما فقط اصلاح و خوبی جامعه باشد."(3)

آیا آنچه گفته شد آیا همین گونه استیم؟ وای بر ما! اینجاست که نیازمند دعا و نیاییش ایم، باید به خدای یکتای مهربان پناه ببریم. به این همه نعمت های بیکرانی که خدا نصیب ما کرده شکرگزار باشیم.

"غم نیست کسی را که دلش سوی خدا بود
در خلوت خود شب همه شب مست دعا بود " (4)

اما برجسته ترین ویژگی بزرگداشت از این روز خجسته و فرخنده؛ آموختن و آشنایی درست و دقیق از زندگی، اخلاق، صفات و سیرت پیامبر(ص) می باشد. سیرتی که بهترین و زیباترین الگو و اسوهء زندگی سرشار از خوشبختی برای ماست. متاسفانه یا شرایط زندگی اجازه نداده یا خود ما نخواسته ایم که بیاموزیم. اگر آموختیم عمل نکردیم. در زندگی عمومی و روزمرهء خود تطبیق نکردیم. اندیشه ها مان مثل خانهء عنکبوت بوده وقتی خواندیم و شنیدیم یک خیال از عمل بافتیم ولی وقتی به زندگی پر هیاهوی دنیای مان برگشتیم، اثری از آن وجود نداشته است. گردهمایی های شکوهمند اسلامی و تجلیل از روزهای فرخندهء مذهبی؛ اندیشه های ما را استوار می سازد تا خوبتر به آموزه های ارزشمند اسلامی عمل کنیم.

بساط زندگی را چونان هوس آلود و نفسانی پهن کردیم که یکسره مارا درگیر هزار دغدغه و درد سر و مصروفیت های دنیایی ساخته است، پریشانی پر کردن این بساط همه فرصت ها و نعمت ها را از ما گرفته است. یکی از سازه های فعالی که ما را از ارزشهای الهی و زندگی سعادتمندانه جدا کرده همین مشغولیت سنگین دنیا است. به تعبیر عاشقانه عرض شود: ما از لیلای خود جدا شدیم، همین است که مجنون وار سرگردانیم ودر کوچه و بازار دنیا مارا با سنگ میزنند. خوب حالا این همه مصروفیم. چگونه می توانیم بیاموزیم و برای خود فرصت و صنف درسی فراهم کنیم و از محضر اساتید و علمای دانشمند درس خوشبختی، درس دین خود را بیاموزیم؟

همه بهتر میدانیم که مسجد؛ نخستین دانشگاه است. روزانه حضور ما در مسجد و تدریس یک درس دینی در منبر توسط علمای مکتبی و مدبر؛ برای ما درس روزانه است. این در س را در عملکرد روزمره تطبیق کنیم. همین گونه کنگره هفته وار داریم و دانشمندان در خطابه های نماز جمعه درس هفته برای ما ارایه میکنند که در جریان هفته باید رویکرد های زندگی را با آن بیارایم. درسهای سالانه در گردهمایی ها و سمینار های عید و رمضان مبارک می خوانیم که بر بنیاد آن فعالیت های سالانهء خود را باید رنگ و نمای اسلامی بدهیم. در کنار این کلاس های درسی، همایش های به مناسبت های ویژه که از سیرت رسول الله(ص) و تاریخ اسلامی سرچشمه گرفته باشند، به مثابه کورسهای های آموزشی اند که کمک کنندهء درسهای روزانه و هفته وار ما می باشند. با پند پذیری از آنها باید زندگانی مانرا هماهنگ با روشهای اسلامی بسازیم.

میلاد پیامبر گرامی اسلام(ص) رشتهء پیوند به رسالت اوست و تداوم راه ابراهیم حنیف. میلاد پیامبر(ص) سرآغاز تغییر تاریخ، تکمیل برنامه الهی برای بشر و پایه گزاری جامعهء باورمند و جاودانه برای انسان زیستن است. خداوند(ج) با پیدایش سرور کاینات محمد(ص)؛ خوشه خوشه نور دیگر بر زرنگاری های روح کاینات زیبایش افزود، تا راه آدمی فروزانتر از گذشته و برای همیشه فروزان شود، راه راست را دریابد، به توحید پروردگار ایمان بیاورد و پیامبرش را پیروی کند.

مسلماً بزرگداشت از این مناسبت فرخنده و خجسته، اهمیت و ارج نهادن به همه شعایر دینی و الهی است، چه سرچشمه و منبع این همه ارزش های که امروز ما را از بدبختی نجات میدهد، همانا رسالت رحمت جهانیان محمد(ص) است.

تجلی سیرت واخلاق عالی پیامبر بزگوار(ص) در زندگی انسان مسلمان، نگرش و چشم انداز روشنی می آفریند برای یافتن راه خوشبختی و رسیدن به سکوی سعادت که همانا رضای پرودگار (ج) است. هیچ مکتب فکری و فلسفی دنیا انسانها را از دلهره و اضطراب این هزار خانهء پر از اسرار خدایی، نتوانسته به آرامش و آسایش روانی برساند. هر مکتب و روشی که بر بنیاد ذهن انسانی ایجاد شده در گذرگاه زمان خسته و درمانده گشته و ناگزیر از راه باز مانده، سقوط کرده و نابود شده است. تاریخ بشر گواه این مدعاست.

مکتب الهی جاودانه است. آموزگاران مکتب الهی در میان جامعه بشری عصر شان پویا و پایدار بودند. آموزه ها و درسهای آخرین معلم این مکتب (محمد مصطفا"ص"رحمت خدا برای بشریت) تا روز واپسین جاودانه است. سیرت زندگانی و اخلاق پیامبر چلچراغی ست در فانوس های طلایی کتاب خدا و سنت رسوالله، باید چشم های دل مانرا باز کرده و این روشنایی را با دیدگان دل نگاه کنیم و در پرتو همین روشنایی راه زندگی مانرا برگزینیم.

برماست که با آموختن از آموزه های اسلامی و سیرت پیامبر(ص) ؛ مهر و محبت با خدا و با رسول خدا را در دلهای ما بپرورانیم. از کتاب ایمان، ایثار و استقامت او درس پرهیزگاری و پاکدامنی را بیاموزیم و در خلوتکدهء خداپرستی روح و تن را خانه تکانی کرده و تجلی گاه صبر و شکیبایی و عشق و عاطفه بسازیم.

حرف آخر اینکه بهترین بزرگداشت از میلاد پیامبر(ص) پیروی از فرمان و آراسته کردن زندگی خویشتن بر مبنای اخلاق و صفات پیامبر(ص) میباشد. چه زیبا رهنمایی کرد: بعد از خود فقط کتاب خدا و سنت رسول خدا را برایتان گذاشتم ...

"شب میلاد در چشم تو خورشیدی تبسم کرد

شب معراج زیر پای تو صد کهکشان گم شد

ببخش ای محرمان در نقطهء خال لبت حیران

خیال از تو گفتن داشتم اما زبان گم شد "(5)

درود بر سرور ما محمد(ص) و آل و اصحابش باد.

<><><><><><>

4 فبروری 2012

______________________________

(1) شعر از علی رضا قزوه

(2) مهفوم آیت 104 سوره 3 (آل عمران) ، قرآن کریم

(3) مهفوم آیت 88 سوره 11 (هود)، قرآن کریم

(4) شعر از مهدی سهیلی