طوریکه عزیزخواننده در جریان هستند، به روزسه شنبه سوم فبروری سال روان مجمع عمومی سازمان ملل طی نشستی (نوروز) را به عنوان یک مناسبت جهانی به رسمیت شناخت.
درخبرمنتشره سازمان ملل در باره اهمیت (نوروز) ذکر شد ه که: « برای بیش از (سه صد میلیون نفر) درسرتاسر جها ن، (نوروز) آغازسال نو است که بیش از سه هزارسال است که درمناطقی بالکان، قفقاز، بحیره سیاه، آسیای میانه، شرق میانه، افغانستان ونقاط دیگرجهان جشن گرفته می شود».

همچنا ن مجلس نما یند گا ن آمریکا بروزد وشنبه (15) ما رچ با تصویب قطعنا مه ای« اهمیت فرهنگی و تاریخی» مهم ترین عید با ستا نی را به رسمیت شنا خته و نوروز ربرا ی همه کسا نی که آ ن را جشن می گیرند، تبریک گفت.

این قطعنامه با ۳۸۴ رای مثبت د ر برا بر ۲ رای مخالف تصویب شد .

 قطعنا مه ا زکوروش، پا د شاه هخا منشی تمجید می کند و "منشور کوروش" که بعد ا ز فتح با بل به د ستورا وتد وین  شد را تحولی مهم در تاریخ حقوق بشر می دا ند .

قا نون گذا را ن آمریکا یی گفته ا ند: "۵۳۹ سا ل قبل ا ز میلاد مسیح، کورش کبیریکی ا زا ولین منشورهای حقوق بشر را بنیا ن گذا شت، منشوری که برده دا ری را لغو کرد وآ زا دی د ینی را ا جا زه داد .

ا ین جشن با ستا نی ا زگزند قرن ها ا ختلا فا ت د ینی ورقا بت های سیاسی مصون ما ند ه ا ست. مرد م ا قوا م مختلف با اعتقا دا ت د ینی متفا وت نوروز را جشن می گیرند.

ا رچند د رقسمت و جه تسميه ی نوروز، د ربین مرد ما ن سرزمین ها ی ا مروزِئِي بنا م ا فغا نستا ن – ا يران وکشورها  های آ سيا ی ميا نه، که نوروز را بنا م روز(ا ول) سا ل جشن ميگيرند، ا ختلا ف نظرموجو د ا ست. ا ما، نظربروا یا ت تا ریخی، تجلیل ا ز(نوروز) ا ززما نه ها ی بسیا رقد یم توسط (آ ریا یی ها) که وطن محبوب وعزیزما ن (ا فغا نستا ن) را خا ستگا ه ا صلی آ نا ن مید ا نند، جشن گرفته شد ه وتجلیل می شد ه ا ست.

علامه عبدالحی (حبيبی) می نويسد:(نوروز) به زبا ن د ری ا ست که اعرا ب آ ن را (يوم ا لجد يد) میگويند ومصا د ف به روزا ول ما ه (حمل) می با شد، ا زبزرگترین ا عیا د مرد م خرا سا ن ا ست.

شادروان پوهاند (جاويد) استاد  دانشگاه) کابل، (نوروز) را يادگار (جمشيد) یا (یما) پادشاه آريانای باستان می خواند که هزاران سال پيش در(بلخ) به حکمروا ئی رسید .

می بینیم که مرد م ا ززما نه ها ی د ورتا کنون ا زا ین روز (نوروز) به خوشی وسرورا ستقبا ل کرد ه، آ ن را گرا می د ا شته وجشن گرفته ومیگیرند .

 سعد ی بزرگ فرمود ه ا ند:

 با مـــدا دی که تفاوت نکند لــیل و نـــــها ر

 خوش بود دامن صحرا و تما شای بهــــــا ر

 صوفی ا زصومعه گو خیمه بزن بر گـــلزا ر

 کــه نه وقتست که د رخــا نه بخفتی بیکا ر

 خبرت هست که مرغــا ن سحر می گویـــند

 آخر ای خفته سرا زخوا ب جـــها لت برد ا ر

به ا مید ا زخوا ب غفلت بید ا رشد ن، د روطن آ زا د وآ با د، د رصلح وصفا، به د ورا زهرنوع تعصب

وبد بینی، برا دروار، یکجا وبا هم بسربرد ن.

 ما رچ 2010- کا نا د

• جستجو
• نظر ها

تنها کاربران عضو شده می توانند نظر ارسال کنند!

!joomlacomment 4.0 Copyright (C) 2009 Compojoom.com . All rights reserved."