قرآنکریم در باره شهدا فرموده است: آنهايی را که در راه خدا شهید می شوند، مردگان خطاب نكنيد؛ زیرا آنها زنده اند و نزد پروردگار خود روزی می خورند.
همچنان پیامبر اسلام (ص) فرموده است: و قتي که اولاد آدم دار فانی دنیا را وداع می کند همه اعمالش خاتمه می یابد مگر از سه چیز. از عالم که علم نافع داشته باشد و از علم او شاگردان زیاد مستفید شده و بعد از و فاتش شاگردانش باقی بماند. دوم صدقة جاریه (مسجد، کتاب خانه، مکتب و پول ساخته باشد) سوم اولاد صالح که باقی مانده باشد اعمال خیر آنها نیز ادامه می یابد.

گرچه این کسان به ظاهر دنیا را پدرود می گویند ولی یاد و خاطرات شان در دنیا همیشه جاویدان خواهد بود و به گفتۀ پیر و مقتدای شعرای جهاد افغانستان مرحوم استاد خلیل الله خلیلی كه گفته است!

مـــــرد نمیرد به مرگ مرگ از او نامجوست
نام چو جاوید شد مردنش آسان کجاست

واقعاً یاد و خاطرة انسان هاي خیّر، پاک طینت متعهد در قلب ملت های شان همیشه جاویدان است. زیرا آنها نقش محرکه و (لوکوموتیف) جامعة خود را داشته اند و با توانایی و ظرفیتي که خدا به آنها داده بود، توانسته اند جامعة خود را به سوی خیر فلاح رهبری و هدایت کنند. همانگونه که حیات شان باعث خیر و فلاح در جامعه می گردد مرگ شان نیز سبب تحولات در جامعه شان خواهد شد.

شهادت و مرگ انسان هاي پاك طينت و خير انديش، در واقع صداقت و پایمردی آنها را به مردم به اثبات می رساند که باعث تحول درونی جامعة شان می گردد. شهيدان راه حق كه با پايمردي صحنه را تخليه نكرده، و مقاومت و استقامت را ترجيح داده اند و با همة گرمي ها و سردي هاي روز گار كنار آمده اند و همه سختي ها را به آغوش باز و لب خندان پذيرفته اند، باور و اعتماد جامعه به ایمان و صداقت آنها را چندین برابر ساخته و مردم در کنار ملت خود زندگی کردن و اعتماد به نفس را به دست مي آورند و در هيچ حالتي مأیوس نمي گردند.

شهید استاد برهان الدین ربانی از جمله کسانی بود که از آوان جوانی درد جامعة خود را درک کرده و در دوران تحصیل به دنبال نجات مردم کشورش از جهل فقر و استبداد بر آمده بود.

 زمانی که او در مصر درس می خواند با حلقات مسلمانان مبارز آشنائی پیداکرد و ثمرة اندیشه های هموطن خود سید جمال الدین افغانی را در الازهر مصر مشاهده کرد، و درك كرد که ملل دیگر به اندیشه های سید جمال الدین افغانی چقدر بها می دهند ولی با کمال تأسف اندیشه هایش در وطن خودش نا شناخته باقی مانده بود، در حالیکه همگان ادعای هموطنی او را دارند.

استاد شهید بعد از بازگشت از مصر با تعداد همفکران و حلقات از دانشجویان و شاگردان خود می خواهد تفکر اصلاحات را در کشور خود مانند سید جمال شروع نماید، و لی حسودان و تنگ نظران به او موقع ندادند و مجبورش ساختند تا وطن را ترک کند و مجبور به ترک وطن گردید.

 او دریکی از کشور های همسایه باز می خواهد تا اندیشة اصلاحات خود را مجدداً دنبال کند- تا بتواند مسیر حکومت را در کشورش از جانب بلوک شرق و شوروی سابق برگرداند و اضرار نزدیکی با شوروی را به زمامداران افغانستان گوشزد نماید. این بار در اثر مزاحمت ها و ناملاميتي هاي حسودان و تنگ نظران مثل اشرافش (سيد جمال الدين افغاني) مجبور به ترك كشور همسايه گرديد و از آنجا به مركز وحي (عربستان سعودي) پناهنده شد، مگر اوضاع و شرايط كشوري فرصت نداد و افغانستان عملاً از سوي نظاميان اتحاد شوروي اشغال گرديد كه او مجبور شد تا مجدداً‌به كشور همسايه كه قبلاً آن را ترك كرده بود، باز گردد و به تنظيم ملت خود براي مقابله با اشغالگران شوروي بپردازد و مدت چندين سال مبارزه بر ضد اشغال گران شوروي رهبري ملت خود را به دوش گرفت و زير نام (جمعيت اسلامي) نقش اساسي خود را در آزادي افغانستان از چنگال شوروي ها ايفاء كرد.

شهيد استاد در دوران جهاد با همة تنظيم ها و مجاهدين روية اسلامي و برادرانه را به مجاهدين توصيه مي كرد و مي گفت: اگر فهم هاي ما جداست دل هاي ما يكي است. گرچه ما به واسطة ايجاب شرايط به تنظيم هاي مختلف تقسيم گرديديم ولي آرمان و اهداف ما آزادي افغانستان عزيز و تأسيس حكومت اسلامي در اين كشور است كه آرمان مشترك قبلي همۀ ماست.

او در ايجاد اتحاد و تنظيم هاي جهادي نقش بسيار بر جسته وسازنده داشت و نمي خواست تنها حمايه يك كشور به خصوص را داشته باشد و جهاد در انحصار يك كشور باشد. استاد شهيد مي خواست با همه كشورهايي كه موضع ضد شوروري داشتند روابط نزديك و دوستانه را بر قرار كند، و به نهضت اسلامي افغانستان رنگ مستقلانه بدهد و اثري به نام (استقلال انقلاب) كه در آن ريشه هاي استقلال طلبانة نهضت اسلامي افغانستان را مطرح كرده بود و به دست نشر سپرد زماني كه هيچ كسي جرأت نمي كرد با غرب و امريكا حرفي به نزديكي روابطه داشته باشد و هركسي چنين جرأت مي كرد فوراً مارك امريكايي مي خورد با استدلال و منطق از سفر رهبران مجاهدين به امريكا – دفاع كرد- و چنين گفت ما نمي خواهيم سر نوشت ملت مادر زير خيمه ها با افراد امنيتي گرفته شود، بلكه ما مي خواهيم علناً از آزادي برحق ملت خود با حضور سران كشورها دفاع كنيم و اين آمادگي را داريم- و در سفر امريكا با رئيس جمهور اسبق آقاي ريگان ملاقات كرد و به وي از خطرات كمونيزم در منطقه و جهان هوشدار داد.

شهيد استاد رباني شخصيت چند بعدي داشت او شخصيت علمي دانشگاهي بود،‌ شخصيت سياسي،‌ مذهبي،‌جهادي و فرهنگي نيز بود مدت سال ها با شوروي ها مبارزه و جنگ كرد و جبهات عظيم و گستردۀ را از بدخشان از شمال شرق گرفته تا دهنة ذوالفقار در غرب و از سپين بولدك در جنوب گرفته تا حيرتان تاسيس نمود و فرماندهاني نيرومند، پر تحرك و فعال را در افغانستان رشد داد و از آنها حماية عملي كرد و تاحد امكان تعادل را در توزيع امكانات جهادي در نظر داشت تا اينكه بعد از پيروزي مجاهدين و شكست حكومت دست نشانده و شروع مرحلة جديد با همة كم تجربگي مجاهدين از دولتداري،‌ كوشش كرد همآهنگ و همنواي همه مجاهدين عمل و در يك دولت ممثل حضور پيدا كند، اما اين بار باز هم دست هاي بيروني نگذاشت و جهاد و مجاهدين را بد نا م ساختند تا اينكه زمينة حضور طالبان را مساعد ساختند و آنها را از اسپين بولدك و ارد افغانستان گردانيدند، در اين مرحله از جانب استاد شهيد كوشش بسيار زيادي صورت گرفت تا طالبان را قانع سازد كه از جنگ دست بردارند و از طريق صلح و مسالمت آميز حكومت را با شركت ساير مجاهدين تشكيل دهند اما، طالبان هميشه اين خواست را رد كردند تا آنكه به كمك بيروني ها كابل سقوط كرد و دولت مجاهدین مجبور به تشکیل جبهة مقاومت در مقابل طالبان گردید ولی استاد در دروازة گفتگو را با ایشان بسته نکرد.

طالبان با سیاست های نا بخردانه و غلط خویش در واقع سبب سقوط خود و حضور خارجیان در کشور گردیدند که با سقوط طالبان فرصت های جدید پیش آمد که مردم با استفاده از اين فرصت ها در بازسازی کشور و نظام استفاده کردند، استاد در اين مرحله در حهت انتقال قدرت با جبینی باز كوشش زیاد به خرج داد تا نقش مجاهدین در دولت جدید پا بر جا باشد ـ هرچند به آن کمتر توجه شد -.

شهيد استاد رباني در مرحلة نوین به عنوان نمایندة مردم بدخشان در پارلمان حضور پیدا کرد و از رهنمایی گرفته تا انتقادات سازنده به دولت فرو گذار نکرد تا اینکه در آواخر مرحلة نوین مسؤولیت شورای عالی صلح را به عنوان یک و جیبة ملی و فریضة دینی پذیرفت و شب و روز تلاش داشت تا در افغانستان صلح پایدار به میان آمد ولی دشمنان افغانستان به او فرصت ندادند و با یک عمل نا جوانمردانة انتحاری در روز 29 سنبله 1390 شهیدش ساختند.

 روحش شاد و یادش گرامی باد

• افزودن جدید جستجو
• نظر ها

نوشتن نظر

Your Contact Details:

نام:

ایمیل:  اعلام نکردناعلام کردن

Comment:

عنوان:

قالب نوشته:         -رنگ-آبی کمرنگسیاهآبیبنفشخاکستریسبزلیموییقرمز آلبالوییسرمه ایزیتونیزرشکیقرمزنقره ایآبی سیرسفیدزرد -اندازه-ریزکوچکمعمولیبزرگبسیار بزرگ

Message:

Security

کد آنتی اسپم نمایش داده شده در عکس را وارد کنید.

!joomlacomment 4.0 Copyright (C) 2009 Compojoom.com . All rights reserved."