هر قوم که روشن نکند نام بزرگان
در مجمـــع اقـــوام سـر ا فراز نیاید

فربهی ولا غری تاریخ هر قومی را می توان از حضور و غیاب عناصر شاخص در بستر تحولات گذشته وحال آن گمانه زد. هر جاکه مردان وزنان بزرگ قامت افراخته وسیر دگردیسی ها در جوامع خویش را در جهت آزادی وسرافرازی خط داده اند بی تردید حلقه ای به زنجیره ی افتخارات تاریخی سرزمین شان افزوده اند.

اینجاست که پرداختن به سیرت محور های ثقل در حقیقت ارج گزاری به تمامت داشته های سیاسی، فرهنگی ومعنوی یک ملت است که بایست این مهام از نظر بویژه طیف های فهیم وعناصر چیز فهم وقلم به دست نیفتد؛ چه اینها اند که می توانند با قلاب تحقیق وپژوهش از دل دریا وقلزم حوادث پارینه و امروز جوامعشان؛ درواره صید کنند واز نوک قلم در صدف عزت وسرا فرازی مردم وکشور های خویش گهر بریزند.

تاریخ ملت مسلمان افغانستان سرشار از چهره هایی ارجمند وکار نامه هایی بزرگ و انسانی آنها است که نه تنها برای مردم ما بلکه برای جامعه بشری باعث عزت وافتخار اند. ما باید دین خویش را در قبال این عزیزان ادا کنیم و از ظرف استطاعت بشری وتوان انسانی خویش در جهت راز گشایی، معرفی و ابهام زدایی از شخصیت تک تک آنها مایه بگیریم. حماسه ی بزرگ مردم افغانستان طی سی سال اخیر گران سنگترین چهره ها را در خود پرورش داده وناب ترین گوهر ها را در درج خونین خویش ضم نموده است که البته پرداختن به سیر وسلوک آنها ارج گزاری وقدر نهی به خویشتن خویش است که نباید از خوض در این میدان طفره رفت که این موضوع البته قبل از همه مسؤلیت طیف های چیز فهم وآگاه این مرز و بوم است.

هر چند قلم شکسته ی من در حدی نیست که از قله های شگفتی وحیرت در پهنه ی جهاد ومقاومت مردم افغانستان راز گشایی کند و بلندای آنها را برجبین ورق وصفحات عالم مجازی ارتباطات امروزی نگار گری نماید اما گه گهی دلبستگی وارادت به این عزیزان؛ این روح را دردل می دمد واین جسارت را در سینه ظهور می دهد که علی رغم قلت زاد وفقدان توان لازم از آنها سخن گفت وپیرامون وجود مبارک این صدر نشینان وکمان داران سنگر آزادی وکرامت، ازکوچه پس کوچه های احساس ودنیای خیال واندیشه حمایل توصیف به استعاره جست.

بدون تردید سخن گفتن از یکی به معنایی اغماض وچشم پوشی از کارنامه ی دیگران نیست اما بایستی اذعان داشت که حماسه آفرینان معرکه ی آزادی در کشور را جایگاه ومنزلتی متفاوتی است وهرکسی متناسب با شرایط زمانی ومکانی وظرفیت های ذاتی در گذر از شیارهای تند تاریخ مبارزات دهه های پسین در کشور ما هنر نمایی کرده؛ نشانه ها وپانشانه های خود را بردل دره ها وبرسینه صخره ها با ابدیت پیوند زده است. آری جهد همه را باید ستود و بر آستان غیرت و شهامت خانه خانه ی این قوم، جبهه ی سپاس وامتنان سایید که بی دریغ همه در آفرینش رنگین کمان بهار آزادی نقش آفریده واز هست وبود خویش مایه گذاشته اند اما بی هیچ مجامله ای باید متذکر شد که درخشندگی، برتری وبهتری این نقش ها با پتانسیل وتوانمندی نقش آفرینان در تقارن بوده وازتیزی وکندی شعاع وجود آنها اثر گرفته است.

به این شکل؛ قایل شدن به تفاوت دراین میدان در حقیقت نهادن هر رنگ در مکان مناسب آن است که از مجموع آن تابلوی زربفت دوران جهاد ومقاومت مردم افغانستان برصفحات تاریخ می افتد وبرای نسل های آینده در کشور شکوه امید و فیض بصیرت می بخشد.

در پس این پیش نویس به دنبال اصل مطلب می رویم ودر محور چهره ی مورد نظر این جستار را ادامه می دهیم.

ما در اینجا ازآقای ستر جنرال بسم الله محمدی حرف داریم واز شخصیت در خور توجه او اندکی راز ها گشوده وپرده ها دور می زنیم.ستر جنرال بسم الله محمدی که مردم او را به نام آمرصاحب بسم الله خان می شناسند از آشنا ترین چهره های رستاخیز قیام مردم افغانستان است. از عنفوان جوانی در کنار نخل وجود مسعود قامت افراخته و در ترک وتازی ها وقیامت مبارزات عدالت خواهانه ای او شانه به شانه ی رهبر فرزانه ی خویش نقش آفریده است. بسم الله خان از ارجمند ترین یاد واره های تاریخ مبارزات مسعود شهید است. نهال تناور وجود عزیزش از از زلال اندوخته ها ورهنمود های سالار شهدای افغانستان سیراب گشته است. مسعود شهید، بسم الله خان را- به روایت نزدیک ترین ها به او – بسیار دوست می داشت وبه او عنایت وتوجه ویژه داشت که گه گهی غبطه ی دوستان وحسادت خود بینان را سبب می شد.

بسم الله خان چه در دوران جهاد وچه در دوران زور آزمایی های سنگرنشینان مقاومت در برابر لشکر جهل همواره در خط مقدم جبهه قرار داشت وبا حد اقل امتیازات حد اکثر بار گران دفاع از تاریخ وفرهنگ این ملت را به دوش می کشید. فراز وفرود بلندی های اطراف کابل، دشت های شمالی،پیچ وخم سلسله جبال هندوکش و دل صخره صخره ی دره ی پنجشیر خاطره ی استادگی وشکوه پای مردی او در برابر دشمنان این سرزمین را در سینه دارد.

اما علی رغم دلیری وشهامت در میدان مبارزه، به ظهور در صحنه های خبری واطلاع رسانی کمتر توجه نموده وبرای خویش همین را بسنده می یافت که در خط دفاع از آموزه های دینی، تاریخی وفرهنگی مردم وکشورش قرار دارد واز فیض همیاری وهمدلی باارجمندترین چهره تاریخ معاصر بشری محظوظ است. واز همین جاست که نام بسم الله خان چون دیگران بسیار هم خبرساز نبود وجز در میان خواص وحدود وثغور سنگرها ومیدان های داغ نبرد، عامه را آشنایی لازم ومعرفت کامل با این تک سوار نستوه کمتر میسر بود.

پس از اضمحلال حاکمیت عقیم وامارت من درآوردی قرون وسطایی طالبان والقاعده در کابل وظهور مرحله ای جدید در تاریخ سیاسی افغانستان بسم الله خان به عنوان کارکشته ترین عنصر در زمینه ی برخورد وتعامل باتحرکات ضد دولتی عناصر شورشی در پست لوی درستیز در وزارت دفاع عز تقرر حاصل نمود. تقرر او یک گزینش نیک ویک رویکرد بجا در زمینه ی ایجاد و به سازی ارتش ملی در کشور بود که سخت نیاز به عنصر دلسوز وبا پشتکاری چون او داشت. البته واضح است که انحلال نظام دفاعی واز هم پاشی اردو و ارتش افغانستان در راس اولویت های حلقات توطئه گر خارجی قرار داشت ودشمن باتمام وجود در جهت تحقق این مامول که مسلما اسارت و وابستگی کشور ما را در پی داشت باتجهیز وتسلیح گروه های مزدور نقشه ی خویش را پیاده نمود. بسم الله خان از نقطه ی صفر به کار آغاز نمود وباتلاشهایی شبانه روزی وجهد خستگی ناپذیر قوام و اساس ارتش ملی را با جذب وتنظیم ده ها هزار نیروی جوان در بارکهای نظامی وقرار گاه های عسکری در همکاری وهمنوایی با سایر افسران وپیش آهنگان دلسوز اردوی ملی در وزارت دفاع بنا نهاد. او طی مدت کار خویش به نقاط مختلف اراضی کشور وحتی مناطق خطر خیز بی هیچ دلهره ای غرض کسب اطلاع از قطعات نظامی وپرسونل وزارت دفاع کشور سفر نمود ودر تنظیم وشکل دهی منسوبین اردوی ملی، خود عملا سهم گرفت. سفر های مکرر او به بحرانی ترین مناطق در جنوب وجنوب شرق کشور پرده از رخ این واقعیت دور می زند که آقای محمدی چقدر دلبستگی واشتیاق به بهسازی ساختار های نظامی وقطعات اردویی ملی تحت اشراف مستقیم ومباشر خویش داشت. او در پی ریزی بنای ستوار ارتش از خبره ترین ها بی هیچ تمییزی استفاده نمود و راه را برایی خدمت گزاریی کافه ی فرزندان ملت در تناسب باظرفیت ها وقابلیت های آنها در چوکات اردوی ملی باز گذاشت. تشکیل وتنظیم بیش از 130هزار نیروی نظامی در زمان وظیفه داریی او در وزارت دفاع وسهم گیری قطعات اردوی ملی در میدان های رزم وسربازی، کفایت ونقش آفرینی آنها در مقابل دشمن حکایت گر زحمات شبانه روزی او برای نسلهای امروز وفردای کشور است.

آنگونه آقای محمدی در بحرانی ترین شرایط سمت لوی درستیز کشوررا عهده دار شد واز هیچ کار خویش را در وزارت دفاع آغاز نمود به همین شکل در حساس ترین مرحله پست وزارت داخله به او تفویض گردید. بدون تردید کار در وزارت داخله مستلزم آگاهی از پیچیدگیهای امنیتی در کشور است که از فساد اداری وانحلال تعهد اخلاقی در بعضی سطوح تغذیه نموده ونیرو می گیرد. گذشته ی کار در این وزارت به درشتی ودرستی می رساند که به قوت انضباط وتعهد اخلاقی غرض فساد زدایی و تقلیل روند رو به بالای مسؤلیت گریزی توجه آنچنانی صورت نگرفته است. از این رو پولیس ملی که در محراق آمال امنیت خواهانه ی مردم قرار دارد نتوانسته است آنگونه که لازم است در میدان عمل وپراتیک تا ایندم اعتماد آفرینی وشک زدایی کند.

بنابرین کار در وزارت داخله با سختی ها ودشواری های گره خورده ای قرین است که امید بستن به رفع آن در کوتاه مدت بسیار هم خوش بینانه است. اما باید به این نکته توجه نمود که دلسوزی وپشتکار زعامت ورهبری جدید درین وزارت که اینک در وجود گرامی آقای محمدی می توان آنرا به خوبی لمس نمود بی تردید مقدمه ای خواهد بود جهت ایجاد یک تحول بنیادین در ساختار اداری، تربیتی واخلاقی این نهاد که البته مردم در سراسر کشور در انتظار تحقق آن بی صبرانه دقیقه شماری می کنند.

تجربه واندوخته های با ارزش جناب آمر صاحب بسم الله خان طی سالهای خدمت در وزارت دفاع وآشنایی او با مردم وجامعه در کشور مسلما در جهت بهبود وضعیت، اعم از اداری وامنیتی- علی رغم چالشها ومحدودیت های دست وپاگیر- ثمر خواهد داد. اما بایست به این نکته عنایت داشت که تطهیر راه روها وکریدور های اداری امنیتی پرآسیب دیده در این نهاد زمان بر و وقت گیر است. رهبری وزارت داخله با ید فرصت توام با همکاریی زعامت کشور را باخود داشته باشد تا از این آزمون بزرگ فیروز بدر آید.

عزل ونصب والی ها، قوماندانان امنیه وسایر پرسنل عالی رتبه در وزارت داخله بهتر است به اساس پیشنهاد و اشراف مستقیم وزارت امور داخله صورت بگیرد و دایره ای صلاحیت ها واختیارات رهبری جدید در این وزارت که مقام ریاست جمهوری از دلسوزی، تعهد وپشتکار آن بخوبی آگاه است گسترش یابد، چه تازمانیکه وزیر داخله نتواند در این میدان اثر وحضور داشته باشد ودر عزل و نصب افراد وتعیین پست ها و وظایف فوق اعمال نفوذ کند، بعید است که بتوان به توسعه ی دایره امنیت در ولایات ونقاط مختلف کشور امید بست. والیان چون گذشته های دور ونزدیک تاریخ این کشور باید در هماهنگی و زیرچتر رهنمود های کدر رهبری وزارت داخله عمل نمایند واز ریزو درشت کرده های خویش قبل از هر نهاد واطراف دیگری به این وزارت گزارش بدهند. این هماهنگی وتوأمیت در کار والیان و وزارت امور داخله بی دریغ راه را جهت مهار بدامنی ومسؤلیت گریزی هموار خواهد نمود وتنور همکاری های متقابل را داغ تر خواهد ساخت. اگر چنین نشود اندک امیدی به تحقق امنیت سرتاسری کاری ساده لوحانه است وهیچ کسی وحتی عنصر مجرب وآب دیده وبا پشت کاری چون بسم الله خان هم نخواهد توانست از کلافه ی سردر گم امنیت مورد نیاز جامعه ومردم سر به در آورد، زیرا نهاد های مرتبط به وزارت داخله احساس مسؤلیت آنچنانی در برابراین اداره نخواهند کرد. بنابران پراکندگی، سلیقه گرایی وانارشیسم درامر رویا رویی ومقابله با هیولای بدامنی هم چنان ادامه خواهد یافت که مسلما تداوم این پدیده بازهم منجر به توسعه ی حوزه ی نفوذ عناصر مخرب وامن زدا و ضد دولتی خواهد شد وفضا را جهت رشد منگ ها وزالوها در بدنه ی زخم خورده و فروهشته ی کشور بیشتر از پیش مساعد خواهد ساخت.

از این رو مصلحت جامعه ومردم اقتضا می کند که رهبری کشور نه در دود ومه طرحها و دیدگاه های غرض آلود این وآن که در روشنی نهار نیاز کشور بخاطر سامان مندی وانسجام یافتگی هر چه بیشتر فعالیت های امنیتی بخصوص در چوکات وزارت امور داخله قدم هایی مؤثر بردارد واز زعامت جدید در این وزارت حمایت بی دریغ نماید وتمامی ارگان های ذیربط به این نهاد را در برابر رهبری وزارت داخله ورهبری وزارت داخله را در برابر خود وخود را در پیشگاه خدا ومردم پاسخگو بداند که البته تنها در این صورت است که می توان به بالا رفتن گراف امنیت وبهبود وضعیت سرتاسری چشم امید بست و جلوه ی حقیقت وجود واثر مثبت آنرا - در میان مدت به عون ولطف الهی- به تماشا نشست.

ازجانب دیگر باید متذکرشد که آشفتگی وفساد از تاروپود این وزارت پیوسته رمق می گیرد وتازیانه ی رانت خواری از سراپرده ی آن پوست بر می کند واندام نحیف ولاغر آنرا در برابر چستی وتردستی هسته ها ودسته هایی مزدور وخدا بی خبر بیکاره تر وبیچاره تر می کند که البته این مسئله بار مسؤلیت رهبری جدید وزارت داخله را مضاعف نموده است که بایستی بی هیچ دغدغه ای روند اصلاحات بنیادین در این نهاد را با قاطعیت، درایت، سنجیدگی وشتاب هرچه بیشتر روی دست گیرد وراه را بر روی عوامل وعناصر استفاده جو که دوزخ شکم های سیری ناپذیر شان هرگیز پر نمی شود واز چاپیدن شیره جان دولت ومردم حقیرانه تغذیه می کنند، ببندد. بسم الله خان باید به این مسئله عنایت داشته باشد که هر چه در این وزارت بعد از این بگذرد به او منسوب است. به یقین هرقدم وهر تلاش مثبت او دست آورد برای تاریخ مبارزات مردم افغانستان است چه او خود کسی است که از سپیده دم زندگی در راه ارزشهای متعالی قامت افراخته وراه چگونه زیستن را در پرتو خورشید وجود مسعود وآموزه های مکتب گهر خیز وذلت ستیز او آموخته است. بناء نباید در جهت تحقق اصلاحات وامحایی زقوم شاخ وبر بسته ای فساد در این وزارت که از سهل انگاری وبی توجهی مسؤلین سابق نفس می گرفت، اضطراب ودلهره به دل راه داد وبرای تدوام حیات ننگین آن چون کار نامه ای توجیه ناپذیر دیگران، بهانه ها آفرید. خیر، زدودن زنگار تو در توی فساد باید در صدر اولویت هایی رهبری جدید این وزارت قرار گیرد و میدان فعالیت های پولیسی وامنیتی از لوث آن تطهیر شود وبیش از این؛ این وزارت حاشیه ی امنی برای جیب های بی سرو ته قرار نگیرد.

باری! عقیده این قلم این است که فصل نوی در دیوان فعالیت هایی وزارت داخله ایجاد شده است ومرحله جدید اما پرفیضی به یمن عنایت الهی در حال آبستن است که باید رهبری کشور برای تقویت وتداوم آن فضا سازی کند ومجال تکامل وثمر دهی آنرا با کلان اندیشی ودور نگری بیشتر از پیش مهیا سازد.

بی تردید نیاز به امنیت از عمده مسائل مطرح در مرحله ی کنونی تاریخ سیاسی کشور ماست، پی ریزی انگاره ها وراه کارهایی اثر بخش در محور فعالیت هایی امنیت خواهانه وهمآهنگی میان نهاد هایی ذیربط، شفاف سازی حوزه ای فعالیت های امنیتی از شائبه فساد ورانت خواری، قبل وبعد از همه بصیرت وکیاست رهبری وزعامت ملی؛ می تواند راه را غرض تکوین وتکمیل فضاهایی پالوده از آلودگی های خطر خیز و امن زدا هموار سازد. پس باید مقام محترم رهبری در کشور با قدم هایی عملی وتلاشهایی سازنده واثر بخش ضمن اشراف بر جهش هایی تازه آغاز شده در وزارت داخله موانع از سر راه کدر رهبری این وزارت را کنار بزند وعرصه برای تبلوروتکامل مرحله جدید را که -ان شاالله- پی آمد آن چیزی جز بهبود وانسجام یافتگی وارتقایی ظرفیت ها وقابلیت های امنیتی در این وزارت و در یک کلمه آبرو و اعتبار هرچه بیشتر نظام وحاکمیت نخواهد بود؛ هموار سازد.

در اخیر بار دیگر متذکر می شوم که رسالت ومسؤلیت رهبری جدید وزارت داخله در پیشگاه خدا ومردم بسیار سنگین است. جناب آمر صاحب بسم الله خان که در دلسوزی،صداقت عمل، اخلاق متعالی، تعهد ملی والتزام دینی او تردیدی نیست، بایستی با طرح راه برد جدید و وضع سیاست کاری مؤثر جولانگه را برای شفاف سازی و بالندگی فعالیت های سامان مند امنیتی وپولیسی هموار سازند وبافشردن گلوی رانت خواری ورشوت ستانی ودور ریختن عناصر فرصت طلب واستفاده جو؛ دامن وزارت داخله را- حتی المقدور- از داغ سیاه وننگ این میراث شوم تطهیر نمایند و گراف مسؤلیت پذیری را- با جذب وتنظیم البته بهترین ها از طیف های مختلف جامعه- دربدنه ی این وزارت و چوکات پولیس ملی با لا ببرند. اگر چنین شود به حق خدمت بزرگی برای تاریخ، جامعه وکشور خویش نموده که مردم قدر شناس افغانستان هرگز خدمات ایشان را فراموش نخواهند کرد.

تا بود این آفتاب این ابرو باد
می کند این روز را تاریخ یاد

محمد سلیم

• جستجو
• نظر ها

•   |69.193.170.xxx |2010-08-27 14:01:00 عتیق الله
  آقای سلیم مقاله زیبایی در مورد شخصیت آمر صاحب بسم الله خان نوشته اند واقعا ارج و احترام قایل شدن به شخصیت های جهادی کشور وظیفه نسل جوان و نسل های آینده است ملت های زنده آنهایی که دارای تمدن های بزرک ه ستند سحصیت های ملی شان را زیاد دوست دارند احترام به همچو شخصیت ها در زمان حیات شان باعث تشویق و دلگ رمی شان برای کار و تلاش بیشتر در جهت خدمت گزاری برای مردم و جامعه میشود با عرض احترام

•   |175.106.58.xxx |2010-11-07 05:55:37 ناشناس
  روسان به قصد مردم پنجشیر حمله ور
  با تانگ یا طیاره و توپ های سر دسر

تنها کاربران عضو شده می توانند نظر ارسال کنند!

!joomlacomment 4.0 Copyright (C) 2009 Compojoom.com . All rights reserved."