نشریهء سیاسی، فرهنگی، تاریخی و اجتماعی افغانستان
| جنــرال محمــد داوود داوود مــرد تمــام فصــل هــا بــود! |
 |
 |
 |
| کی کیست - شخصیت هــــای مـــلی، ادبـــی و تــاریخـــی |
| نوشته شده توسط نذرالله عنایت |
| يكشنبه ، 15 خرداد 1390 ، 12:01 |
|
واقعۀ تخار نخستین و آخرین از این دسته رخداد های ناگوار در چند سال اخیر در کشور نیست، این بار دشمنان قسم خوردۀ افغانستان فرزانه فرزندی را در شمال کشور نشانه گرفتند که سراسر تلاش و پیکار بود. او مرد قاطع و دشمن ستیز بود، در جریان ماموریت اش در شمال باندهای تروریستی را مضمحل ساخته بود، برخی مناطق شمال که دوسال پیش به لانه های تروریستی تبدیل شده بود، با تقرر وی به صفت قوماندان زون، امنیت و آرامش دو باره برگشت. شهید داوود داوود سفرهای کاری از یک ولایت به ولایت دیگر داشت، در هماهنگی و انسجام نیروها به مرکز عصبی امنیتی تبدیل شده بود. با مردم از نزدیک مشوره می کرد و راه های رسیدن به هدف را نقطه گذاری می نمود.
جنرال داوود کی بود؟ شهید داوود داوود فرزند حاجی محمد حسین در سال 1344 هجری خورشیدی در ولسوالی فرخار ولایت تخار دیده به جهان گشود. وی دو بار ازدواج نمود و دارای چهار فرزند می باشد. داوود خان تازه جوان شده بود که به صفوف نیروهای مقاومت علیه اشغالگران روسی شامل جبهات جمعیت اسلامی افغانستان گردید. حاجی حسین پدر بزرگوارش گویا دانسته بود که در سیمای داوود نبوغ و استعداد فراوان وجود دارد او فرزندانش را به قهرمان ملی تسلیم کرد و گفت: از این بهتر دیگر هدیه ای ندارم تا در راه خدا و و طن هدیه کنم. او سال ها یار و یاور قهرمان ملی بود، در دورۀ مقاومت جبهات ولایت تخار را رهبری می کرد. شهید داوود در شکست طالبان نقش اساسی را بازی کرد، به صفت قوماندان قول اردو در ولایت قندز کار کرد، چند سال معین مبارزه بر ضد مواد مخدر در وزارت امور داخله بود، از یک و نیم سال بدین سو به صفت قوماندان زون 303 پامیر مقرر شد که در مدت کم دست آوردهای زیادی را ثبت تاریخ نمود.
صفات حمیده: جنرال داوود یکی از مجاهدان پاک طینت بود که همواره تقوی و طهارت در سیما و رفتارش موج می زد. از آن جایی که بنده او را از نزدیک می شناختم، برای نخستین بار او را در بلندی های کوه های ده ویران قندز (خط مقدم نبرد) دیدم و با او آشنا شدم. او مرد تمام فصل ها بود، انسان با ایمان و با نظم بود، خدا را در همه امور حاضر و ناظر می دانست. سعی می کرد گام به گام زمان حرکت کند، تحصیلات عالی در اوایل نداشت، از این ناحیه احساس راحتی نمی کرد. این دغدغه او را واداشت تا شامل دانشگاه امریکایی و پیام نور جمهوری اسلامی ایران شود. جنرال داوود نمازش را در سخت ترین فصل سرما ترک نمی کرد. با خواندن کتاب عشق و علاقۀ فراوان داشت، شعر را می پسندید، شب شعر برگزار می کرد، از شبکه های اجتماعی فیس بوک و تویتر استفاده می نمود. چند روز پیش از مرگش به او از طریق فیس بوک نوشته بودم که کابل آمدی تاخبرشدم رفته بودی. درجواب نوشته بود، انشاألله که دو باره به کابل آمدم می بینیم، اما حیف که دیگر برنگشت. در وقتی که معین مبارزه علیه مواد مخدر بود، برخی از حلقات او را متهم به حمایت قاچاقبران می کرد، اما بارها گفته بود، با آن که دست آوردهای زیاد در این عرصه داریم، اما به طور قطع، زور ما به شبکه های وسیع قاچاق نمی رسد و بودنم در این پست غیر مؤثر است. باری به خانه اش جوانان را دعوت کرده بود، به نماز جمعه باهم رفتیم،از او پرسیدم شما که به مسجد می روید احساس ترس از حملات انتحاری نمی کنید؟ با خنده گفت: انتحاری سبب دور شدن ما از مسجد (خانه خدا) نمی شود.
قتل های زنجیره ای: جنرال داوود داوود، چهارمین مقام امنیتی کشور است که در ظرف کمتر از دوماه به شهادت رسیده است. پیش از حادثۀ تخار، مولانا سید خیلی فرماندۀ پولیس قندز، خان محمد خان مجاهد فرماندۀ پولیس ولایت قندهار را نیز دشمنان افغانستان به شهادت رسانده بودند. شهادت این عزیزان نشان می دهد که دشمن به دنبال کسانی هست که می توانند در برابر اهداف شوم شان ایجاد موانع نمایند.
قتل های هدفمند: چهره هایی که طی ماه های اخیر به شهادت رسیده اند، همه کسانی بودند که روزگار زیادی را در دامان جمعیت اسلامی پرورش یافته اند و طی سالیان اخیر به دلیل مسایل قانونی، وابستگی های سیاسی خود را به این حزب قطع نموده بودند، اما منحیث سنگرداران فعال همواره در خدمت مردم بودند و از تمامیت ارضی کشور دفاع می نمودند. شهادت عزیزان می رساند که این گونه قتل ها برنامه ریزی شده به هدف سرکوب سنگردارنی است که طی بیش از سه دهه بیشترین نقش را در آزادی وطن از لوث اشغالگران داشتند. در یک کلام، دشمنان مردم افغانستان در دوماه گذشته، کلیدی ترین مهره هایی را که می توانستند برنامۀ انتقال مسؤولیت تأمین امنیت را از ناتو به نیروهای خودی ، به برنامۀ مؤفق بدل کنند، از صحنه برداشتند.
شمال خار چشم دشمنان: چند سال پیش شمال قصداً نا امن شده بود، طالبان حضور گسترده یافته و تهدیدات جدی را علیه مردم و نظام به بار آورده بوند. با تقرر بسم الله محمدی در وزارت امور داخله حلقۀ عملیاتی او با حضور شهید داوود، شیهد سید خیلی و شهید شاه جهان نوری، در شمال تکمیل شده بود. با آن که برخی شخصیت ها و حلقاتی که در درون نظام، خود قومی می اندیشند، این چهره ها را به تصفیۀ قومی در شمال متهم می کردند، اما در نهایت بر می خوردیم به دشمن مشترکی که تمام افغانستان و شخصیت های این دیار را نشانه می گیرد.! در برابر این گونه دشمن به کسانی از هر قوم و گروه نیاز داشتیم و داریم که شناخت بیشتر از دشمن داشته باشند و راهبرد های صلح و جنگ را آگاهانه به پیش ببرند. طالبان که مسؤولیت حادثۀ تخار را به عهده گرفته اند، شکست های فاحش را طی ماه های اخیر در شمال متحمل شده بودند. با رفتن شهید داوود، دشمنان فکر نکنند که بیشه ها خالی شده است، سنگرداران دیگری داریم که یکی پی دیگر پرچم را می بردارند و تا دم مرگ برای سربلندی عزت و شرافت این دیار می رزمند. روح تمام شهدای راه آزادی شاد و راه شان پر رهرو باد!
|
چند روز پیش از مرگش به او از طریق فیس بوک نوشته بودم که کابل آمدی تاخبرشدم رفته بودی. درجواب نوشته بود، انشاألله که دو باره به کابل آمدم می بینیم، اما حیف که دیگر برنگشت!
تاجیـکان درگـذرگـاه تاریــخ
تاجیــــکان درگـــذرگــــاه تــاریــــخ
پروفیســور رســـول رهیــن
تجـــزیه بهتـــرین گـــزینـــه بــرای...
بازیافتــن بیطـــرفی افغــانســـتان
افغـــانســـــــتان بایــد پیــش
از رفتـــــــن ارتــش امــریکـــا
بیطـــرفی خـــود را بــاز یــابد
عزیز آریانفر
یگـــانگی زبـــان فــارســی
تاریــخ مطبوعــات کشـور
تاریــخ مطبوعــات افغــانســـتان؛
از شمس النــهار تـا جمــهوریت
سـرگذشت زبـان فـارسی دری
یادنـامـۀ طـاهــر بدخشــی
بـــرای دانـــلود یــادنــامـــه به اینجــا اشــاره نمــائید!
برای اعضای مــــآ
تعداد آنلاین
ازهمیـن قـلم درخـــاوران
