نشریهء سیاسی، فرهنگی، تاریخی و اجتماعی افغانستان
| نگاهی به کنفرانس مسکو |
 |
 |
 |
| مقـــــــالات - ســـــیاسی |
| نوشته شده توسط داکتر هارون امیرزاده |
| چهارشنبه ، 2 ارديبهشت 1388 ، 22:11 |
|
اخیراً بنا به دعوت دانشگاه پیداگوژی شهر مسکو که قبلاً در آنجا تحصیلاتم را در رشته تاریخ به پایان رسانیده بودم سفری به شهرمسکو داشتم و با استفاده از فرصت از انستتوت شرق شناسی فدراتیف روسیه بازدید نمودم و ملاقات با پروفیسور ویکتور کارگون رییس بخش افغانستان، برخی افغانستان شناسان و با آثار افغانستان شناسان روسی در سه دهه اخیر نیز آشنا شدم. افزون بر آن با استفاده از فرصت از فوند گرباچوف نیز دیدن نمودم. اما سفرم مصادف بود به کنفرانسی مسکو در تحت عنوان: " بحران افغانستان: سناریوهای ممکن انکشاف". کنفرانس مسکو برای بنده یک فرصتی خوبی بود نه تنها آشنایی با دیدگاه های برخی اشتراک کنندگان آن، بلکه مهمتر از همه دیدگاه های برخی مقامات روسیه در رابطه به افغانستان. با آنکه گفته شده است کنفرانس مسکو به ابتکار "مرکز مطالعات افغانستان معاصر" و به همکاری آجانس ریا نویستی بدون دخالت دولت افغانستان و روسیه براه افتیده است و نسبت اختلافات میان گروهی در جمیعیت مهاجرین افغانستان مقیم روسیه تا رور برگذاری آن مخفی نگه داشته شده بود، اما جریان کنفرانس، ملاقات ها با مقامات عالیرتبه روسیه نشان داد که کنفرانس مذکور بیشتر از حمایت و ابتکار دولت روسیه برخور دار بوده باشد. افزون بر آن مصارف گزاف و برنامه ریزی دقیق نشان داد که نهادی مطالعات افغانستان معاصر به مشکل توانایی راه اندازی آنرا داشته باشد. صرف نظر از اینکه به ابتکار و امکانات مالی کی کنفرانس مسکو به راه افتیده بود و چه اهداف نهانی داشته است، کنفرانس مذکور از لحاظ ترکیب سیاسی، سازمانی، تنوع فکری و قومی قابل تحسین است. از نگاه بنده که با بسیاری اشتراک کنندگان آن در تماس مستقیم بودم و از محتوی بحث ها آگاهی داشتم و بحث های باز و آزاد و بویژه ملاقات ها با شخصیت ها و نهاد های مهم روسیه بسیار اهمیت است. ممکنست نتایج کنفرانس مسکو کمتر تاثیر گذار بر روابط افغانستان و روسیه با توجه به حضور غرب در افغانستان داشته باشد، اما بدون شک کنفرانس مذکور یک حرکت خوب بود. این در حالیست که بسیاری همایشات و کنفرانس های قبلی شکل یک طرفه و نفی دیگران و یا به منظور انتقام گیری از حریفان سیاسی برگذار شده اند. با آنکه از لحاظ ترکیب کنفرانس مسکو قابل تمجید و خیلی مثبت است، اما حضور سلیمان لایق و جمیل کرزی سایه بر کنفرانس انداخت. مبتکرین کنفرانس مسکو مدعی اند که هدف کنفرانس تحکیم روابط دوستانه میان افغانستان و روسیه است. هم چنان در ملاقات ها با برخی مقامات دومای روسیه، وزارت خارجه و با پریماکوف مسائل مختلف از راه های مبارزه با تولید و قاچاق مواد مخدر گرفته تا سهم در بازسازی افغانستان صحبت شد نه کدام برنامه خاص و پنهانی. در مورد اینکه چرا از محترم سلیمان لایق دعوت شده بود و جناب شان چه حرفی های متناقض زد در یک فرصت مناسب خواهیم پرداخت. اما حضور جمیل کرزی یکی از نزدیکان جناب رییس جمهور کرزی در آستانه انتخابات ریاست جمهوری افغانستان که کرزی یکی از کاندیدان است نیز باعث شایعات گردید. واقعیت اینست که اگر هدف روسها از برگزاری کنفرانس مسکو طوریکه ادعا میشود تحکیم روابط دوستانه با افغانستان باشد، آنها می توانند از مجراهای دپلوماتیک نایل شوند. این در حالیست که اکثریت هیات افغانستان بشمول سلیمان لایق در سیاست سازی ها کدام نقشی ندارند. پس پرسش اساسی اینست که هدف اصلی روسها از کنفرانس مسکو چه می تواند باشد؟ برخی ها معتقد هستند که در لحظه حاضر هدف پنهانی و دلچسپی روسها بیشتر در مورد انتخابات ریاست جمهوری افغانستان است که امریکایی ها چندین کاندید دارند، اما روسها تا حال نمی دانند که از کدام کاندید خاص حمایت کنند. در گفتگوی های غیر رسمی که بنده نیز با برخی افغانستان شناسان روسی داشتم آنها در لحظه کنونی در جستجوی کاندید مورد نظر شان هستند. برخی ها تصور می کنند که کنفرانس مسکو بهانۀ بود برای روسها تماس نزدیک با کرزی بحیث کاندید ناراض از غرب برقرار نمایند. ازینرو ممکنست جمیل کرزی حامل پیامی از رییس جمهور کرزی برای جلب حمایت از روسها باشد. باید گفت نه تنها روسها، بلکه بسیاری کشور های همسایه از جمله ایران منافع شانرا در وجور رهبری ضعیف و بی ارادۀ نظیر حامد کرزی جستجو می کنند تا یک کاندید نیک نام و وفادار به منافع غرب. شاید شتاب روسها به جانب افغانستان در شرایط بحران رهبری، بحران قانون اساسی و بحران ساختاری این باشد تا از فرصت استفاده اعظمی نمایند. این در حالیست که کرزی نیز نقش خارجی را نسبت به هر کاندید دیگر درک می کند و احساس می کند که وی حمایت واشنگتن را از دست داده است باید برای ماندن در قدرت نیاز به جلب حمایت همسایگان دارد. چنانچه زمانی با اخطار به امریکاییان گفته بود اگر آنهاهوا پیماها برای دولت وی ندهند از جای دیگری یعنی روسیه بدست خواهد آورد. به هر صورت کنفرانس مسکو نشان داد که افغانستان برای روسها ارزش کمتر از آسیای میانه ندارد و روسها از هیچ وسایلی برای تقویت موقعیت شان دریغ نخواهند ورزید. اما کنفرنس مسکو فرصت خوبی برای بسیاری نخبگان سیاسی افغانستان نیز بود که منافع مشترک افغانستان و روسیه را در چهارچوب روابط دوستانه با توجه به درس ها ی گذشته و حضور غرب جستجو کنند. دین هر وطندوست افغانستان اینست که بجای معامله در چهارچوب منافع تنگ سیاسی، سازمانی،قومی و قبیلوی باید با دید گسترده در جستجوی راهکار های سودند برای افغانستان بحران زده باشند. از زمانیکه من مسکو را ترک گفته ام روسیه بخصوص شهر مسکو بسیار تغییر نموده است، اما به کمال تاسف بسیاری گروه های سیاسی چپی افغانستان نه تنها تغییر نکرده اند، بلکه دسیسه سازی و ماجراجویی برای آنها به یک حرفه و فرهنگ تبدیل شده است. 22 اپریل 2009 
!joomlacomment 4.0 Copyright (C) 2009 Compojoom.com . All rights reserved." |
| آخرین به روز رسانی در يكشنبه ، 6 ارديبهشت 1388 ، 18:26 |
تاجیـکان درگـذرگـاه تاریــخ
تاجیــــکان درگـــذرگــــاه تــاریــــخ
پروفیســور رســـول رهیــن
تجـــزیه بهتـــرین گـــزینـــه بــرای...
بازیافتــن بیطـــرفی افغــانســـتان
افغـــانســـــــتان بایــد پیــش
از رفتـــــــن ارتــش امــریکـــا
بیطـــرفی خـــود را بــاز یــابد
عزیز آریانفر
یگـــانگی زبـــان فــارســی
تاریــخ مطبوعــات کشـور
تاریــخ مطبوعــات افغــانســـتان؛
از شمس النــهار تـا جمــهوریت
سـرگذشت زبـان فـارسی دری
یادنـامـۀ طـاهــر بدخشــی
بـــرای دانـــلود یــادنــامـــه به اینجــا اشــاره نمــائید!
برای اعضای مــــآ
تعداد آنلاین
ازهمیـن قـلم درخـــاوران
